از گناه هوشيارانه تا به خواب رفتن وجدان جامعه/
ناهی به نفی گناه اكتفا نكند/ اثرات گناه بر زندگی تبيين شوند
گروه اجتماعی: رئيس بنياد بينالمللی نهجالبلاغه از نهی كنندگان گناه خواست تا صرفا به نهی افراد از گناه نپردازند بلكه با شرح آثار گناه بر زندگی آنان افراد را به صورت اگاهانه متوجه خطری كه در پی يك فعل حرام زندگی دنيوی و اخروی انان را تهديد می كنند قرار دهند.
آيتالله سيدجمال دينپرور، رئيس بنياد بينالمللی نهجالبلاغه در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) انجام گناه از سوی افراد معتقد به آموزههای دينی را به سبب ضعف ايمان دانست و گفت: بخشی از ايمان به جلوههای ظاهری برمیگردد و ما نمیتوانيم به صرف داشتن ظاهری دينی و منطبق با آموزههای دينی بر ديانت خود به طور كامل صحه گذاريم.
وی ادامه داد: برخی افراد بسياری از اعمال عبادی خود را به طور كامل انجام میدهند و حتی بر انجام مستحبات نيز ممارست میورزدند ولی در مواجهه با غيبت يا دروغ از اين گناه كبيره امتناع نمیكنند، ريشه اين رفتار به عادی شدن و از بين رفتن قبح گناه دروغ و غيبت در پيشگاه اين فرد برمیگردد. دزدی در نظر وی گناهی بزرگ است اما دروغ به واسطه شيوع و همه گير شدن آن در جامعه در نظر فرد عاری از گناه جلوه میكند.
وی تبليغات و تهاجم فرهنگی را سبب معكوس جلوه دادن رذائل اخلاقی دانست و گفت: رسانههای خارجی با انواع فيلم، كارتون، بازی، مجله و كتاب آنچه از منظر آموزههای دينی ناشايست و ناهنجار جلوه میكند را در قالبهای مختلف و با عناوينی ديگر به مردم معرفی میكنند. يك عمل ناهنجار را با رنگ و لعابی دورغين تزئين میكنند و با توجيهات مختلف و بیپايه و اساس برای اصل انجام اين كار، فعل مربوطه را در نظر افراد امری معمول و طبيعی جلوه میدهند.
رئيس بنياد بينالمللی نهجالبلاغه جامعهای كه قبح گناه در آن از بين برود را در حالت سقوط ارزيابی و عنوان كرد: گناه همچون بيماری میماند، وقتی افراد جامعه دچار بيماری شوند مرگ تمام جامعه را در برمیگيرد و اين مرگ برای جامعه چيزی جز سقوط اخلاقيات نيست.
آيتالله دينپرور وضعيت فعلی جامعه را در مقايسه با پيش از انقلاب در زمينه ترويج فضائل را بسيار مترقی دانست و گفت: نسبت به پيش از انقلاب مظاهر دعوت كننده به آموزههای دينی، خوبیها و رستگاریها بسيار رشد داشتهاند اما هنوز با حد مطلوب و رسيدن به يك جامعه اسلامی فاصله بسياری وجود دارد.
وی رسيدن به يك جامعه اسلامی حقيقی كه روابط بين افراد بر اساس اخلاقيات باشد و گناه توسط شهروندان شناخته شده و در نظر آنان منفور باشد را نياز به آموزشهای مدون و كارشناسی شده دانست و گفت: خانواده، مدرسه و جامعه در تربيت دينی افراد نقش بسزا و جداگانهای دارند كه اگر هر يك از اين اجزا در انجام وظايف خود كوتاهی كند میتوان ثمره آن را در نقص تربيت فرد مشاهده كرد.
وی از نهیكنندگان گناه خواست تا صرفا به نهی افراد از گناه نپردازند بلكه با شرح آثار گناه بر زندگی آنان افراد را به صورت آگاهانه متوجه خطری كه در پی يك فعل حرام زندگی دنيوی و اخروی آنان را تهديد میكنند قرار دهند.
آيتالله دين پرور عملكرد فعلی نهادهای متولی و مسئول در زمينه آموزش آموزههای دينی را به صورت موازی كاری دانست و گفت: اين نهادها بايد از پراكندهكاری و موازی كاری جلوگيری كنند و يك آموزش منسجم را به صورت مكمل به پيش ببرند. همچنين تربيت دينی نيازمند ايجاد يك اتاق فكر و انتخاب بهترين شيوههای آموزشی است.
رئيس بنياد بينالمللی نهجالبلاغه عملكرد رسانه ملی در مبارزه با گناه را در زمينه نشستهای آموزشی و دعوت از كارشناسان دينی مربوطه خوب ارزيابی و عنوان كرد: با اين وجود فيلمها و سريالهايی كه از تلويريون پخش میشوند بعضا از ماهيت دينی و آموزشی مناسبی بهرهمند نيستند.
وی ادامه داد: برخی افراد بسياری از اعمال عبادی خود را به طور كامل انجام میدهند و حتی بر انجام مستحبات نيز ممارست میورزدند ولی در مواجهه با غيبت يا دروغ از اين گناه كبيره امتناع نمیكنند، ريشه اين رفتار به عادی شدن و از بين رفتن قبح گناه دروغ و غيبت در پيشگاه اين فرد برمیگردد. دزدی در نظر وی گناهی بزرگ است اما دروغ به واسطه شيوع و همه گير شدن آن در جامعه در نظر فرد عاری از گناه جلوه میكند.
وی تبليغات و تهاجم فرهنگی را سبب معكوس جلوه دادن رذائل اخلاقی دانست و گفت: رسانههای خارجی با انواع فيلم، كارتون، بازی، مجله و كتاب آنچه از منظر آموزههای دينی ناشايست و ناهنجار جلوه میكند را در قالبهای مختلف و با عناوينی ديگر به مردم معرفی میكنند. يك عمل ناهنجار را با رنگ و لعابی دورغين تزئين میكنند و با توجيهات مختلف و بیپايه و اساس برای اصل انجام اين كار، فعل مربوطه را در نظر افراد امری معمول و طبيعی جلوه میدهند.
رئيس بنياد بينالمللی نهجالبلاغه جامعهای كه قبح گناه در آن از بين برود را در حالت سقوط ارزيابی و عنوان كرد: گناه همچون بيماری میماند، وقتی افراد جامعه دچار بيماری شوند مرگ تمام جامعه را در برمیگيرد و اين مرگ برای جامعه چيزی جز سقوط اخلاقيات نيست.
آيتالله دينپرور وضعيت فعلی جامعه را در مقايسه با پيش از انقلاب در زمينه ترويج فضائل را بسيار مترقی دانست و گفت: نسبت به پيش از انقلاب مظاهر دعوت كننده به آموزههای دينی، خوبیها و رستگاریها بسيار رشد داشتهاند اما هنوز با حد مطلوب و رسيدن به يك جامعه اسلامی فاصله بسياری وجود دارد.
وی رسيدن به يك جامعه اسلامی حقيقی كه روابط بين افراد بر اساس اخلاقيات باشد و گناه توسط شهروندان شناخته شده و در نظر آنان منفور باشد را نياز به آموزشهای مدون و كارشناسی شده دانست و گفت: خانواده، مدرسه و جامعه در تربيت دينی افراد نقش بسزا و جداگانهای دارند كه اگر هر يك از اين اجزا در انجام وظايف خود كوتاهی كند میتوان ثمره آن را در نقص تربيت فرد مشاهده كرد.
وی از نهیكنندگان گناه خواست تا صرفا به نهی افراد از گناه نپردازند بلكه با شرح آثار گناه بر زندگی آنان افراد را به صورت آگاهانه متوجه خطری كه در پی يك فعل حرام زندگی دنيوی و اخروی آنان را تهديد میكنند قرار دهند.
آيتالله دين پرور عملكرد فعلی نهادهای متولی و مسئول در زمينه آموزش آموزههای دينی را به صورت موازی كاری دانست و گفت: اين نهادها بايد از پراكندهكاری و موازی كاری جلوگيری كنند و يك آموزش منسجم را به صورت مكمل به پيش ببرند. همچنين تربيت دينی نيازمند ايجاد يك اتاق فكر و انتخاب بهترين شيوههای آموزشی است.
رئيس بنياد بينالمللی نهجالبلاغه عملكرد رسانه ملی در مبارزه با گناه را در زمينه نشستهای آموزشی و دعوت از كارشناسان دينی مربوطه خوب ارزيابی و عنوان كرد: با اين وجود فيلمها و سريالهايی كه از تلويريون پخش میشوند بعضا از ماهيت دينی و آموزشی مناسبی بهرهمند نيستند.
