کد خبر: 2600002
تاریخ انتشار : ۱۴ مهر ۱۳۹۲ - ۱۲:۳۹
اسماعيل پيرزاده ب ايميل فرستاده // با سلام رسانه ها می توانند خبر را متناسب با سياست های خود تغيير داده و به نقل از خبرگزاری خود كار كنند

تفاوت بين «چشم انداز» و «آرزو» بررسی شد

چشم انداز تصويری مطلوب از آينده است كه ترسيم آن بايد بر پایۀ اصولِ خودشناسی، زمان شناسی و محيط شناسی صورت بگيرد و به فرايند خودسازی منجر شود در غير اينصورت تنها به ترسيم و تصور آرزو و آرمان بر اساس علايق پرداخته ايم.

به گزارش خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا) شعبه خراسان رضوی، به نقل از روابط عمومی دبيرخانه كانون های فراغت مشهد، كارگاه آموزش الفبای زندگی با موضوع «مقدمه ای از چشم انداز نويسی فردی» با عنوان «آينده ات را قورت بده» امروز با حضور مهناز فهميده، مدير مؤسسه چشم انداز و همچنين با حضور جمعی از فعالان فرهنگی و اجتماعی توسط كانون فراغت منطقه 6 مشهد در فرهنگسرای غدير برگزار شد.
چشم انداز نويسی، الفبای زندگی است
فهميده به اهميت چشم انداز نويسی اشاره و عنوان كرد: چشم انداز نويسی الفبای زندگی است زيرا ساير علوم با قرار گرفتن در آن معنا و مفهوم پيدا می كنند.
وی با بيان اينكه برای فراگيری هر موضوع و فعاليتی بايد نسبت به فلسفه آن آگاه باشيم، گفت: زمانی می توانيم ادعا كنيم نسبت به موضوعی به فهم كامل رسيده و آن را فراگرفته ايم كه بتوانيم پاسخ چرايی، چيستی و چگونگی انجام آن موضوع را بدهيم.
مسئول نمايندگی انتشارات آينده پژوهی وزارت دفاع در خراسان رضوی به تبيين اهميت و چرايی چشم انداز نويسی پرداخت و اظهار كرد: بشر تا كنون حضور در عصر كشاورزی و صنعتی را تجربه كرده و هم اكنون به طور كلی در دو عصر اطلاعاتی و فرهنگی قرار دارد.
فهميده با اشاره به ويژگی های عصر كشاورزی، تصريح كرد: عصر كشاورزی نزديك به 26 هزار سال طول كشيد؛ در اين عصر انسان ها نياز زيادی نداشتند، پيشرفت های چشم گيری به وجود نمی آمد، سرعت تغييرات بسيار كند بود و هر فرزندی كه به دنيا می آمد آينده ای شبيه به والدين و اجدادش داشت.
مدير مؤسسه چشم انداز با بيان اينكه در قرن 17 انسان با اختراع ماشين بخار به عصر صنعتی وارد شد، اظهار كرد: در اين عصر تغييرات و تحولات زيادی به خصوص در زندگی اجتماعی انسان پديد آمد، اختراعات افزايش يافته و نيازهای جديد به وجود آمدند با اين وجود سرعت تغييرات زياد بالا نبود؛ در اين عصر انسان ها و كشورهايی موفق تر بودند كه سرمايه و منابع طبيعی بيشتری داشتند؛ در اين عصر هر فرزندی كه به دنيا می آمد زندگی شبيه به والدين اما متفاوت از پدر بزرگ و اجدادش داشت.
وی به عصر اطلاعات و دانايی اشاره كرد و افزود: انسان هايی در عصر اطلاعات موفق تر هستند كه اطلاعات بيشتری داشته و می دانند چطور بايد از آن اطلاعات استفاده كنند؛ در اين عصر سرعت تغييرات بالا است و فرزندی كه به دنيا می آيد زندگی متفاوت با والدين خود دارد.
مدرس دوره های چشم انداز نويسی از عصر فرهنگی، معنويت و خلاقيت سخن گفت و تصريح كرد: در اين عصر افرادی موفق تر خواهند بود كه ارزش ها را بشناسند و بتوانند با استفاده از اين ارزش ها بر روی ديگران تأثير بگذارند؛ در اين عصر سرعت تغييرات فوق العاده بالا است به طوری كه فرزندی كه به دنيا می آيد زندگی يكنواختی نداشته و به عبارتی زندگی اش شبيه خودش هم نيست و هر چند سال تغيير می كند.
انسان در عصر حاضر با عدم قطعيت و آينده ای مبهم روبرو است
فهميده تأكيد كرد: در عصر صنعتی انسان برای آيندۀ خود تصميم می گرفت و برنامه ريزی می كرد، در عصر اطلاعات و دانايی اين فرايند به همراه جزء ديگری به نام هدف گذاری كامل می شد و فرد با برنامه ريزی و تعيين هدف به اهداف و آيندۀ مورد نظر خود می رسيد اما در عصر فرهنگی انسان به دليل سرعت بالای تغييرات با عدم قطعيت روبرو شد به طوری كه برنامه ريزی و تعيين هدف برايش كافی نبود؛ به طور مثال فرد در ابتدای تحصيل در دانشگاه رشته خاصی را با توجه به شرايط و آينده شغلی آن انتخاب می كرد اما بعد از فارغ التحصيلی مشاهده می كرد شرايط و آينده شغلی آن رشته به كلی تغيير كرده است.
مدير مؤسسه چشم انداز ادامه داد: در عصر فرهنگی شدت بالای تنوع در كنار تغييرات باعث شده بود انسان آيندۀ مشخصی در برابر خود نداشته باشد از اين رو به ابزاری نياز داشت كه به وسيلۀ آن علاوه بر شناخت، حفظ و ثابت نگه داشتن ارزش ها و اصول، بتواند با تغييرات همگام و هماهنگ حركت كند و اين ابزار همان آينده پژوهی است كه يكی از 18 روش آن چشم انداز نويسی نام دارد.
مسئول نمايندگی انتشارات آينده پژوهی وزارت دفاع در خراسان رضوی به بيان اطلاعاتی پيرامون چشم انداز نويسی پرداخت و بيان كرد: چشم انداز تصويری مطلوب از آينده است كه بر پايه اصولِ خودشناسی، زمان شناسی و محيط شناسی ترسيم می شود و در آن جزئيات فعاليت ها مشخص است.
تفاوت چشم انداز با تعيين هدف و برنامه ريزی
وی به تفاوت چشم انداز با تعيين هدف و برنامه ريزی پرداخت و ابراز كرد: در تعيين هدف و برنامه ريزی انسان از زمان حال به سمت آينده حركت می كند، برنامه های او بر پايه «اگر» تدوين می شود و اگر يك مرحله از برنامه هايش محقق نشود، ساير برنامه های بعدی به دليل وابستگی به آن برنامه تغيير می كند اما در چشم انداز انسان يك آينده مطلوب را مد نظر می گيرد و از آن به سمت زمان حال حركت و بررسی می كند چه برنامه ها و تغييراتی بايد صورت بگيرد تا به آن مقصد و آيندۀ مطلوب برسد.
فهميده در اشاره به مفهوم چشم انداز، اظهار كرد: برای انجام هر فعاليت و مأموريتی دلايل منطقی و مقصدهای مختلفی وجود دارد كه در اين ميان برای انتخاب بهترين مقصد بايد با بررسی عوامل درونی شامل ارزش ها و استعدادها و عوامل بيرونی شامل محيط و زمان شناسی، بهترين مقصد را انتخاب كنيم؛ سپس مسير حركت مشخص می شود كه متناسب با اين مسير و پستی و بلندی هايش بايد وسيلۀ حركت و وسايل و مهارت های لازم را نيز انتخاب كنيم.
تفاوت چشم انداز با آرمان و آرزو
مدير مؤسسه چشم انداز خاطرنشان كرد: در چشم انداز، مأموريت ها و عوامل درونی انسان را به سطحی عميق از خودشناسی می رسانند، سپس فرد با توجه به عوامل بيرونی آينده ای مطلوب را برای خود ترسيم می كند؛ در اين مرحله فرايند خود سازی بايد به وقوع بپيوندد در غير اينصورت فرد به جای تدوين چشم انداز صرفاً به ترسيم آرزو و آرمان با توجه به علايق و بدون در نظر گرفتن دلايل و ارزش ها، استعدادها، محيط و زمان پرداخته است از اين رو نمی تواند با ابزارهايش حركت كند و مأموريت های خود را به درستی انجام دهد بنابريان به تغيير اهداف و مأموريت هايش می پردازد.
captcha