دوری از گناه، كليد ورود به وادی عبوديت است

به گزارش خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا) شعبه خراسان رضوی، به نقل از پايگاه اطلاع رسانی آستان قدس رضوی، حجت الاسلام والمسلمين سيد حسين مومنی، در ويژه برنامه «شكوه ولايت » كه بعد از اقامه نماز مغرب و عشاء در رواق امام خمينی (ره) حرم مطهر رضوی برگزار شد، اظهار داشت: تمام مشكلاتی كه جوامع بشری درگير آن هستند، به دليل غفلت از عبوديت و بندگی و ناديده گرفتن آن به وجود آمده است.
وی در ابتدا به تبيين معنی و مفهوم عبوديت پرداخت و افزود: عبوديت يعنی انسان هر آنچه كه سرمايه دارد، در راه خدا و برای خود خدا بذل كند و به پای او بريزد. سلامتی، جوانی، فراغت و هر چه كه در اختيار انسان است، برای خدا باشد و انسان چيزی را از آن خود نداند.
وی گفت: عبوديت اظهار خضوع است. خضوع در برابر كسی كه نهايت انعام و اكرام را در حق‏مخلوقاتش روا داشته و او كسی جز خدای سبحان نيست. قرآن كريم طی آيات متعددی اين معنا را مورد تأييد قرار داده و از پروردگار به عنوان‏حقيقت مطلق و حاكم بر كل هستی ياد كرده و عبوديت بشر در پيشگاه الهی را مطرح كرده است.
سخنران حرم مطهر رضوی، مقدمه ورود به وادی عبوديت و بندگی را مبازه با نفس ذكر كرد و افزود: جهاد با نفس، تنها مسير برای تعالی و بهبود زندگی و بندگی است و در نهايت تنها راه برای رسيدن به قرب پروردگار متعال است.
وی در ادامه گفت: بايد نفس خود را وادار كنيم آنچه كه ميل دارد را انجام ندهد و چيزی را كه دوست ندارد انجام دهد. برای مثال روزه گرفتن در گرمای تابستان سخت و برای نفس دشوار است، اما بايد با نفس مقاومت كرد تا تربيت شود.
مومنی عنوان كرد: راهی كه انسان را به بندگی خداوند نزديك می كند اين است كه خود را محتاج خداوند بداند و بدون خدا بودن را به معنی فاقد ارزش و اعتبار بودن در نظر بگيرد. انسان بايد خود را فقير در گاه الهی و محتاج حضرت حق بداند. اين راه ورود به وادی عبوديت و بندگی پروردگار است.
مومنی با بيان اينكه هنگامی كه حضرت ابراهيم(ع) فرزندش اسماعيل را به قربانگاه می برد، نشان دهنده اوج مبارزه حضرت با شيطان و خواهش های نفسانی است، اظهار داشت: همچنين حضرت ابراهيم(ع) با اين كار اوج عبوديت، بندگی و اطاعت از خداوند را به معرض نمايش گذاشت، بنابراين بعد از اين واقعه است كه می بينيم حضرت ابراهيم(ع) از مقام پيامبری به مقام امامت ارتقای درجه پيدا می‌‌‌‌‌‌‌‌‌كند.