
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، سفر به کشورهای مختلف همیشه برای افراد جاذبههای زیادی داشته است و این سفرها به نوعی خاطرات زیادی را در ذهن انسان به یاد میآورد؛ خاطراتی که خوش و ناخوش با انسان همراه است و میتواند به ادامه مسیر زندگی کمک شایانی داشته باشد.
دکتر محمدصادق علمی، استاد دانشکده الهیات دانشگاه فردوسی مشهد از چهرههای نامآشنای قرآنی مشهد و حتی کشور است. وی به واسطه فعالیتهای قرآنی تاکنون سفرهای تبلیغی زیادی به کشورهای مختلف جهان داشته است که در اینجا به نقل خاطرهای از سفر وی به هند وسریلانکا میپردازیم.
محمدصادق علمی، خادمالقرآن از این سفر اینگونه یاد میکند: به گمانم رمضان سال 78 بود. در سفری که در معیت استاد حاج حمید هروی به هند و سریلانکا داشتیم، هر روز و یا هر یکی دو روز به یک ایالت میرفتیم و برنامههای خودمان را اجرا میکردیم. روزی که در ایالت بنگلور بودیم، در نماز جمعه باشکوه اهل سنت آنجا شرکت کردیم تا بعد از نماز تلاوت، تواشیح و احیانا صحبتی داشته باشیم.
امامجمعه بنگلور که پیرمردی با وقاردارای قد کشیده و محاسن بلند بود، در خطبه دوم نماز بعد از سلام بر پیامبر اعظم(ص) و چهار خلیفه و سپس بر فاطمه زهرا(س) و امام حسن(ع) و امام حسین(ع)، عینا با همین لفظ گفت: «و علی سردار علمدار ابیالفضل(ع)».
ما به شدت تعجب کردیم که در نماز جمعه اهل سنت در آن سوی آبها نام مبارک حضرت عباس(ع)...! کاری که حتی ما شیعیان در نماز جمعهمان انجام نمیدهیم. نماز جمعه تمام و برنامهها بلافاصله شروع شد اما پس از نماز فرصتی پیش نیامد که از امام جمعه سؤال کنم.
از هند به سریلانکا رفتیم تا نیمه دوم ماه مبارک رمضان را در آنجا برنامه داشته باشیم، در نماز جمعه کلمبو(پایتخت سریلانکا) بودیم که باز امام جمعه همان عبارت «و علی سردار علمدار ابیالفضل(ع)» را تکرار کرد. وی بعد از نماز نشست و به برنامههای ما گوش داد.
پس از اتمام برنامهها از او پرسیدم که جریان سلام دادن به حضرت ابوالفضل(ع) چیست؟ وی با حالت خاصی گفت: مردم این مناطق آنقدر از حضرت عباس(ع) کرامت دیدهاند و به ایشان عقیده دارند؛ لذا برای ایشان احترام ویژهای قائل میشویم و حتی در نمازهای جمعه به ایشان سلام دهیم.