سلام بر خورشید

به گزارش خبرگزاری بین المللی قرآن (ایکنا) از اصفهان، سلام بر تو ای فرزند و ادامه فرستاده خدا، رسول امین، که تو از رسولی و پیامبر از تو پاینده. سلام بر تو ای پسر علی (ع) پیشوای ایمان آورندگان همان آقای توصیه شده ای که سرور وصیت شدگان است.
سلام بر تو ای فرزند فاطمه (س) زن نمونه ای که اسوه زنان هر دو جهان است و الگویی برای همیشه یک انسان. آنچنان که باید باشند و نیستند! و اینچنین که نباید باشند و هستند!!
سلام و درود بر تو باد ای پرنده ای که قرن هاست بر فراز قبیله ایمان می چرخی و خدا را می خوانی و بر سر خفتگان فریاد بیدار باش می زنی. ای ثار! بر فراز گودال قتلگاه این بلندترین نقطه زمین! و مرتفع ترین قله زمان ایستاده ای و اسلام را و ایمان را و عقل و عشق را و ارزش های جاودان آسمانی و انسانی را، ودیعه الست را و فلسفه تاریخ مظلومیت پیروز جبهه حق در مقابل باطل را به همه نسل ها و عصرها می آموزی.
ای پدرت نیز ثار، مدح تو رثا نیست حماسه ست، خون تو را خون خواه خداست.
ای یکه یکتا و تنها و وانهاده شده جامعه ای که تو را نشناخت، ای دردانه محبوب خدا.
تنهایی رنج بزرگتر توست می دانم.« از درد سخن گفتن و از درد شنیدن با مردم بی درد، ندانی که چه دردیست». کوفه نام دیگر هر سرزمین و هر زمانی است که مردم قوم و جامعه ای یوسف زیبای خصایل انسانی شان را در چاه کرده و حسین زیبای نیکی ها را با همه اصحابش در درون کشته باشند.
و این سان به پستی خو کرده و ظرفیت پذیرش و تحمل انسان های والا را از دست داده باشند. انسان های بزرگی که تنها حضور و وجود بلند و رفیعشان یادآور دردناک کوچکی و پستی و دنائت مردم آن جامعه به خودشان است و یادآور آن جنایت درون که از آن می گریزند و در پی فراموشی اش به هر ملعبه ای می آویزند. آری شاید اینست راز کارگر افتادن برق سکه ها و انکار حقیقت مجسم.
سلام بر تو و ارواح پاک و مطهری که فدای تو شدند و یا بشوند. دیروز، امروز و همه روز. ای کهربای دلربای پاک دل ها، جانم به فدایت جان ها به فدایت.
سلام این قول و خطاب و کلمه پاک خدا شما راست همگیتان را تا ابد تا آنگاه که «من» این وجود مختار و جستجوگر نیازمند زمینی «انسان» باقیست و تا آن هنگام که شب و روز باقیست.که اگر از حادثه عظیم عاشورا هیچ نمانده بود، جز درس بزرگی که تو شب قبل از آن واقعه عظیم با همه نیازی که داشتی بر فراهم کردن زمینه انتخاب آزاد انسان داده ای همین کافی بود تا همه مشتاقان انسانیت از هر مسلک و مرامی و از هر جای جهان تا ابد گرد شمع وجودت پروانه وار بگردند.
درسی که وصول به هدف را به هر وسیله و از هر طریق مجاز نمی شمارد و در آستانه نبرد و کارزار و نیاز عظیمی که بود گوهر انسانیت را یعنی آزادی و اختیار و انتخاب آنها را پاس می دارد و دل شب را برمی گزیند و حتی نگاه خود را می پوشد تا مباد شرم از آن امام معصوم آزادی انسان ها را در روز انتخابشان بستاند.
حسین در همین دل شب به پیروزی رسیده و دین جدش را اصلاح کرده است و مسیر آن را با این چراغ درخشان برای همیشه روشن نموده که حتی ماندن در کنار حسین(ع) اگر از روی بصیرت و انتخاب آزاد نباشد، ارزشی ندارد و حسین نیز برای حفظ دین و رسیدن به هدف، شخصیت و گوهر وجودی دینداران را با اکراه و اجبار و زور و یا شرم و شیفتگی کور منهدم و معزول نمی سازد، نمی توان از هر راهی به هر هدفی رسید و این رمز شناسایی دینی است که حسین در پی شناساندن آن است.
راه حسین از مسیر آگاهی و آزادی و اختیار انسان می گذرد و البته این چنین دینی و حکومتی آنچنان که پدرش علی (ع) و جدش پیامبر(ص) داشت بسیار سخت تر از ادعای آن است. او برای هدایت، چراغ است که روشن می کند و راه نشان می دهد و آگاهی  می بخشد و برای نجات، کشتی است که اگر خواستی به اختیار و آزادی بر آن سوار می شوی و از غرق شدن نجات می یابی. نه آنکه برای هدایت در زمینه تاریک تو را به زور و جبر به یک سوی بکشد یا بر دوش بگیرد و به بهشت ببرد که تو باید با چشم خود راه را ببینی و با پای خود راه را بپیمایی اما در پرتو نوری که او می تاباند راه روشن تر  است که از میان دو انگشت هدایتش راه به تمامی تا انتها روشن می شود و تمسک به کشتی نجات او سریعتر و از غرق شدن و فرو رفتن در دنیا، رهایی بخش تر و بر دریای مواج و پر طوفان کمال و فلاح و سعادت مطمئن تر. حال انتخاب با توست .
خداوندا! این ملاقات مرا با حسین(ع) آخرین ملاقاتم قرار مده؛ بگذار تا با ملاقات همیشگی اش همواره از این چراغ هدایت و نور روشنی وگرما بیابیم .
سلام برحسین(ع)
و برعلی(ع) پسرحسین(ع)
و بر دختران و پسران حسین(ع)
و بر یاران حسین(ع).

یاداشت : داریوش اسماعیلی، معاون  فرهنگی جهاددانشگاهی واحد اصفهان