انتظاری که زیباترین معنای حیات است/ ۹ ربیعالاول؛ آغازی دوباره برای منتظران
گروه اندیشه: منتظران حقیقی در آغاز هزار و ۱۷۷ مین سالروز امامت دوازدهمین نور بر حق، چشم به راه آمدن حقیقتی هستند تا به معنای واقعی کلمه انتظار فرج را که زیباترین معنای حیات است، در زندگی خود تحقق بخشند.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، نهم ربیعالاول سال 260 هجری قمری، نه تنها سالگرد آغاز امامت امام عصر(عج)، بلکه آغاز دورهای حیاتی و مهم در تاریخ شیعه است؛ دوران امامت حضرت مهدی(عج) به دو بخش غیبت صغری و غیبت کبری تقسیم میشود که در پس این غیبت، مفهومی همچون انتظار در فرهنگ دینی ما شکل گرفته است و تاثیرات مهمی در سبک زندگی انسانها میگذارد.
زندگی برای هر کسی معنای خاص خودش را دارد و تفاوت در اهداف و انتظارات انسانها از زندگی، باعث شده است که هر فردی، رشد و تعالی و موفقیت را به گونهای در زندگی خود معنا و تفسیر میکند ولی یقینا برای هر شیعه و محب اهل بیت(ع)، زندگی با نور امید به ظهور و انتظار فرج، یک زندگی جاودانه و حیاتبخش است.
همیشه وقتی صحبت از انتظار میشود، بحث غیبت امام زمان حضرت مهدی(عج) به میان میآید و با مطالعه به دنبال نشانههایی از نزدیک بودن ظهور و اتمام روزهای غیبت هستیم، ولی گمان میرود خیلی از این وقتهایی که خود را منتظر میدانیم، در حقیقت این ما هستیم که در لذتهای زودگذر این دنیای مادی غرق و در کلاس منتظران واقعی امام عصر غایب شدهایم.
با کمی تأمل در آیات کلام الهی میتوانیم به این نکته پی ببریم که همواره در کنار تنگناها، گشایشی وجود دارد و پس از سختیها، دوران رهایی و نجات فرا میرسد. آیاتی همچون «اِنَّ مَعَ الْعُسْرِ یُسْرا، براستى همراه با دشوارى، آسانى است.»، « وَ نُـریُد اَنْ نَمُنَّ عَلىَ الذَینَ اسْتُضْعِفُوا فىِ الاَْرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ اَئِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ الوارِثینَ، و ما اراده کردیم که بر مستضعفان منّت گذارده و آنها را پیشوایان مردم قرار دهیم و وارث ملک و جاه فرعونیان گردانیم.» نشان میدهد که این سنت الهی در همه ابعاد زندگی جاری است و خداوند متعال وعده داده است که مستضعفان وارثان زمین خواهند شد.
جایگاه انتظار در تعالیم دینی
انتظار در فرهنگ دینی ما چنان جایگاه عظیمی دارد که حضرت محمد(ص) و سایر ائمه به آن اشاره کرده اند، پیامبر خاتم(ص) در این خصوص فرمودهاند: «وَ اَفْضَلُ الْعِبادَةِ اِنْتِظارُ الْفَرَجِ، برترین عبادت انتظار فرج است.»، امام جواد(ع) نیز در این خصوص میفرمایند «با ارزشترین اعمال شیعیان ما انتظار فرج است»، همچینن امام سجاد در موضوع انتظار بیان کردهاند: «انتظار فرج از جمله بزرگترین اعمال انسان است، انتظار فرج از بزرگترین گشایشهاست.»، اینها تنها بخشی از احادیثی است که نشان میدهد انتظار ظهور، یک فرهنگ برخواسته از رهنمودهای زندگیساز اسلام است که یأس و ناامیدی در زندگی را از بین برده و با هدف دادن به آن، آیندهای روشن و پرامید، پیش چشم ما روشن میکند.
گناه ما را از انتظار واقعی دور میکند
به میزانی که گناه ما را از انتظار واقعی دور میکند، تمسک به تقوا و ریسمان ولایت، طلب معرفت، تقیه، حزن و اندوه بر مصائب غیبت و دعا برای ظهور از جمله وظایف دوران غیبت است که انسان را به یک انتظار آگاهانه هدایت میکند.
امام صادق(ع) از انتظار به عنوان ملاک پذیرش اعمال نام برده و فرمودهاند: «ملاک قبولى اعمال عبارتند از شهادت این که معبودى به جز خدا نیست و حضرت محمّد(ص) بنده و رسول اوست، اقرار و اعتراف به دستور الهى، ولایت اهل بیت(ع) و برائت از دشمنان آنها، تسلیم در مقابل اهل بیت(ع)، تقوا، کوشش در راه خدا و آرامش و انتظار حضرت مهدى قائم (عج).»
از همه این احادیث و روایات میتوان چنین نتیجه گرفت که فرهنگ انتظار در حقیقت همان فرهنگ اسلام ناب محمدی است که در دوران غیبت، خود را با انتظار و ولایتپذیری از امام عصر(عج) نشان میدهد و انتظار امام غایب باید بهگونهای در زندگی ما در اولویت و حاکمیت قرار گیرد که صرفا جدای از یک چشم به راه بودن ظاهری، این نگاه و عقیده جهت دهنده سبک زندگی ما قرار گرفته و همه اهداف جزئی زندگی، در پرتو این هدف والا و مقدس قرار گیرد.
انتظار فرج زیباترین معنای حیات است
منتظر واقعی باید در کنار اطاعتپذیری و ولایتپذیری از امام غایب خود، زمینه را برای ظهور او فراهم کند و عمل و رفتار او همراه با فضایل اخلاقی و کردار نیک، جنبه انتظارگونه به خود بگیرد پس شایسته است انسان خود را به سلاح تقوا مجهز کند و با انجام واجبات الهی و پرهیز از گناه و معصیت، نفس خود را از شر وسوسههای شیطانی در امان نگه دارد و به معنای واقعی کلمه انتظار فرج را که زیباترین معنای حیات است، در زندگی خود تحقق بخشند.
کاش به گونهای در زندگی خود عمل کنیم که به مصداق شعر آیتالله بهجت قبل از رحلت، فقط مدعی ظهور نباشیم، آنجا که میفرماید:
«این همه لاف زن و مدعی اهل ظهور/ پس چرا یار نیامد که نثارش باشیم؟
سالها منتظر سیصد و اندی مرد/ آنقدر مرد نبودیم که یارش باشیم
اگر آمد، خبر رفتن ما را بدهید/ به گمانم که بنا نیست کنارش باشیم»
به امید روزی که خود را از گمشدن در هوا و هوس و لذتهای زودگذر دنیوی نجات دهیم و با تقوا و توکل به خدا، حجابهای غیبت را کنار زنیم و خود را در صف منتظران حقیقی صاحبالزمان(عج) قرار دهیم و از دعای امام صادق(ع) در زمان غیبت که به زُراره توصیه کردند، فراموش نکنیم که فرمودند: «اگر زمان غیبت را درک کردى، این دعا را همیشه داشته باش؛ خدایا، خودت را به من بشناسان، چون اگر خودت را به من نشناسانى، پیامبرت را نخواهم شناخت، خدایا رسول خود را به مـن معرّفى کن، چون اگر رسول تو را نشناسم، حجّت تو را نخواهم شناخت، خدایا حجّت خود را به من معّرفى کن، زیرا اگر حجّت تو را نشناسم از دین خود گمراه شده ام.»
بهتر است امسال که جشن سنتی طولانیترین شب سال با آغاز امامت حضرت ولیعصر(عج) همزمان شده است، این شب را با دعا برای فرج مهدی آل محمد(ص) آسمانی کنیم.
التماس دعا
زندگی برای هر کسی معنای خاص خودش را دارد و تفاوت در اهداف و انتظارات انسانها از زندگی، باعث شده است که هر فردی، رشد و تعالی و موفقیت را به گونهای در زندگی خود معنا و تفسیر میکند ولی یقینا برای هر شیعه و محب اهل بیت(ع)، زندگی با نور امید به ظهور و انتظار فرج، یک زندگی جاودانه و حیاتبخش است.
همیشه وقتی صحبت از انتظار میشود، بحث غیبت امام زمان حضرت مهدی(عج) به میان میآید و با مطالعه به دنبال نشانههایی از نزدیک بودن ظهور و اتمام روزهای غیبت هستیم، ولی گمان میرود خیلی از این وقتهایی که خود را منتظر میدانیم، در حقیقت این ما هستیم که در لذتهای زودگذر این دنیای مادی غرق و در کلاس منتظران واقعی امام عصر غایب شدهایم.
با کمی تأمل در آیات کلام الهی میتوانیم به این نکته پی ببریم که همواره در کنار تنگناها، گشایشی وجود دارد و پس از سختیها، دوران رهایی و نجات فرا میرسد. آیاتی همچون «اِنَّ مَعَ الْعُسْرِ یُسْرا، براستى همراه با دشوارى، آسانى است.»، « وَ نُـریُد اَنْ نَمُنَّ عَلىَ الذَینَ اسْتُضْعِفُوا فىِ الاَْرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ اَئِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ الوارِثینَ، و ما اراده کردیم که بر مستضعفان منّت گذارده و آنها را پیشوایان مردم قرار دهیم و وارث ملک و جاه فرعونیان گردانیم.» نشان میدهد که این سنت الهی در همه ابعاد زندگی جاری است و خداوند متعال وعده داده است که مستضعفان وارثان زمین خواهند شد.
جایگاه انتظار در تعالیم دینی
انتظار در فرهنگ دینی ما چنان جایگاه عظیمی دارد که حضرت محمد(ص) و سایر ائمه به آن اشاره کرده اند، پیامبر خاتم(ص) در این خصوص فرمودهاند: «وَ اَفْضَلُ الْعِبادَةِ اِنْتِظارُ الْفَرَجِ، برترین عبادت انتظار فرج است.»، امام جواد(ع) نیز در این خصوص میفرمایند «با ارزشترین اعمال شیعیان ما انتظار فرج است»، همچینن امام سجاد در موضوع انتظار بیان کردهاند: «انتظار فرج از جمله بزرگترین اعمال انسان است، انتظار فرج از بزرگترین گشایشهاست.»، اینها تنها بخشی از احادیثی است که نشان میدهد انتظار ظهور، یک فرهنگ برخواسته از رهنمودهای زندگیساز اسلام است که یأس و ناامیدی در زندگی را از بین برده و با هدف دادن به آن، آیندهای روشن و پرامید، پیش چشم ما روشن میکند.
گناه ما را از انتظار واقعی دور میکند
به میزانی که گناه ما را از انتظار واقعی دور میکند، تمسک به تقوا و ریسمان ولایت، طلب معرفت، تقیه، حزن و اندوه بر مصائب غیبت و دعا برای ظهور از جمله وظایف دوران غیبت است که انسان را به یک انتظار آگاهانه هدایت میکند.
امام صادق(ع) از انتظار به عنوان ملاک پذیرش اعمال نام برده و فرمودهاند: «ملاک قبولى اعمال عبارتند از شهادت این که معبودى به جز خدا نیست و حضرت محمّد(ص) بنده و رسول اوست، اقرار و اعتراف به دستور الهى، ولایت اهل بیت(ع) و برائت از دشمنان آنها، تسلیم در مقابل اهل بیت(ع)، تقوا، کوشش در راه خدا و آرامش و انتظار حضرت مهدى قائم (عج).»
از همه این احادیث و روایات میتوان چنین نتیجه گرفت که فرهنگ انتظار در حقیقت همان فرهنگ اسلام ناب محمدی است که در دوران غیبت، خود را با انتظار و ولایتپذیری از امام عصر(عج) نشان میدهد و انتظار امام غایب باید بهگونهای در زندگی ما در اولویت و حاکمیت قرار گیرد که صرفا جدای از یک چشم به راه بودن ظاهری، این نگاه و عقیده جهت دهنده سبک زندگی ما قرار گرفته و همه اهداف جزئی زندگی، در پرتو این هدف والا و مقدس قرار گیرد.
انتظار فرج زیباترین معنای حیات است
منتظر واقعی باید در کنار اطاعتپذیری و ولایتپذیری از امام غایب خود، زمینه را برای ظهور او فراهم کند و عمل و رفتار او همراه با فضایل اخلاقی و کردار نیک، جنبه انتظارگونه به خود بگیرد پس شایسته است انسان خود را به سلاح تقوا مجهز کند و با انجام واجبات الهی و پرهیز از گناه و معصیت، نفس خود را از شر وسوسههای شیطانی در امان نگه دارد و به معنای واقعی کلمه انتظار فرج را که زیباترین معنای حیات است، در زندگی خود تحقق بخشند.
کاش به گونهای در زندگی خود عمل کنیم که به مصداق شعر آیتالله بهجت قبل از رحلت، فقط مدعی ظهور نباشیم، آنجا که میفرماید:
«این همه لاف زن و مدعی اهل ظهور/ پس چرا یار نیامد که نثارش باشیم؟
سالها منتظر سیصد و اندی مرد/ آنقدر مرد نبودیم که یارش باشیم
اگر آمد، خبر رفتن ما را بدهید/ به گمانم که بنا نیست کنارش باشیم»
به امید روزی که خود را از گمشدن در هوا و هوس و لذتهای زودگذر دنیوی نجات دهیم و با تقوا و توکل به خدا، حجابهای غیبت را کنار زنیم و خود را در صف منتظران حقیقی صاحبالزمان(عج) قرار دهیم و از دعای امام صادق(ع) در زمان غیبت که به زُراره توصیه کردند، فراموش نکنیم که فرمودند: «اگر زمان غیبت را درک کردى، این دعا را همیشه داشته باش؛ خدایا، خودت را به من بشناسان، چون اگر خودت را به من نشناسانى، پیامبرت را نخواهم شناخت، خدایا رسول خود را به مـن معرّفى کن، چون اگر رسول تو را نشناسم، حجّت تو را نخواهم شناخت، خدایا حجّت خود را به من معّرفى کن، زیرا اگر حجّت تو را نشناسم از دین خود گمراه شده ام.»
بهتر است امسال که جشن سنتی طولانیترین شب سال با آغاز امامت حضرت ولیعصر(عج) همزمان شده است، این شب را با دعا برای فرج مهدی آل محمد(ص) آسمانی کنیم.
التماس دعا
