برگزاری همایش بزرگداشت واقف خیر اندیش آیتالله مروارید در مشهد
گروه اجتماعی: همایش بزرگداشت واقفان عالم و واقف خیراندیش آیتالله حسنعلی مروارید همزمان با ولادت نبی مکرم(ص) و رئیس مکتب تشیع امام جعفر صادق(ع) با حضور علما، اساتید، طلاب، روحانیون و مسئولانن در مشهد برگزار میشود.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، به نقل از روابط عمومی اداره کل اوقاف و امور خیریه خراسان رضوی، در راستای تکریم مقام علم و عمل و تبیین ثمرات ارزشمند عالمان واقف، همایش بزرگداشت علمای واقف به ویژه واقف خیراندیش آیتالله میرزا حسنعلی مروارید در روز ولادت نبی مکرم اسلام (ص) و رئیس مکتب تشیع امام جعفر صادق(ع) با حضور علما، اساتید، طلاب، روحانیون و مسئولان برگزار میشود.
بر اساس این گزارش، این همایش ظهر سه شنبه، هشتم دی ماه در تالار نور اداره کل اوقاف و امور خیریه خراسان رضوی برگزار میشود و آیت الله سید احمدخاتمی، هئیت رئیسه مجلس خبرگان رهبری و عضو شورای عالی حوزه علمیه کشور به سخنرانی می پردازد.
آیت الله سید مهدی مروارید، فرزند آیتالله حسنعلی مروارید سخنران دیگر این همایش است، همچنین مداحی این برنامه را حجتالاسلام ماهرخسار، مداح اهل بیت(ع) در مدح حضرت رسول اکرم(ص) و امام جعفر صادق(ع) بر عهده دارد.
یادآور میشود، رونمایی از کتاب موقوفات حوزه علمیه مشهد، پخش کلیپ، ارائه مقاله و تجلیل از مقام واقف خیر اندیش آیتالله حسنعلی مروارید از دیگر برنامههای این همایش به شمار میرود.
مروری کوتاه بر زندگی آیت الله میرزا حسنعلی مروارید
آیتالله میرزا حسنعلی مروارید در هشتم شوال سال 1329 هجری، قمری مصادف با نهم مهر 1290 هجری شمسی دیده به جهان گشود. شهرت مروارید در این خاندان با یکی از مشهورترین رجال ادب و هنر در عهد تیموری یعنی خواجه شهاب الدین عبدالله مروارید، متخلص به بیانی آغاز میشود.
جد آیتالله مروارید، حاج محمدعلی مروارید از اخیار و ملازمان علما عصر خویش و عموی وی، آیتالله حاج شیخ علی اکبر مروارید نیز از جمله علما و از زمره شاگردان محقق بزرگ آیتالله آخوند خراسانی بوده است. جد مادری آیتالله مروارید، آیتالله حاج شیخ حسنعلی تهرانی فرزند حاج محمود تبریزی از اعاظم علمای عصر خود به شمار میرفته است.
نام آیتالله مروارید به پیشنهاد دوست دیرینه پدرشان، مرحوم حاج شیخ حسنعلی نخودکی (رضوان الله علیه) انتخاب شد. آیتالله مروارید به رسم آن روزگار، خواندن و نوشتن را به همراه قرائت جزء سیام قرآن و کلیات سعدی نزد استاد مکتب آموختند و در 13 سالگی با عشق و علاقه وافر به تحصیل در حوزه علمیه مشهد مشغول شد.
از جمله اساتید وی میتوان به شیخ عبدالحسین محقق قوچانی، شیخ قربانعلی شریعتی و شیخ حسنعلی اصفهانینخودکی اشاره کرد. وی در طول حیات خویش با علمای بسیاری در دورههای مختلف رابطه نزدیک داشت، از مهمترین همدرسان و دوستان ایشان میتوان به حاج سید علی شاهرودی و میرزا جوادآقاتهرانی اشاره کرد.
حلقه درس آیتالله مروارید سالها مجمع فضلا و فرزانگانی بود که از علم و معرفت استاد خویش کسب فیض میکردند که حجتالاسلام و المسلمین سیدمحمودمجتهدی سیستانی، حجتالاسلام و المسلمین شیخ مسلم حائری، آیتالله شیخ عبدالجواد غرویان و حجتالاسلام و المسلمین شیخ علیاکبر الهیخراسانی از شاگردان این عالم بزرگوار به شمار میآیند.
آیتالله مروارید در کنار تعلیم و تدریس، به توسعه مدارس علمیه طلاب نیز اهتمام ویژهای داشت، به گونهای که در سال 1350 هجری شمسی مدرسه علمیه بعثت و در سال 1355 مدرسه علمیه سعادت را تاسیس و وقف کرد.
آیتالله مروارید که عالمی عامل، خودساختهای وارسته و اسوهای از اخلاق اسلامی بود، جمع کثیری از مشتاقان را با آموزههای قرآنی و اخلاقی آشنا و مانوس کرده بود. نمونه سلوک اخلاقی و علمی وی بسیار است که در اینجا مجال بیان نیست.
با عمل به فرمایش مولای متقیان علی(ع) «بالموعظ تنجلی الغفله» با اندرزهاست که پرده غفلت کنار میرود. این عالم والاقدر در طول حیات پربرکت خویش نصایح و اندرزهایی را برای اطرافیان خویش بیان میفرمود. از جمله نصایح وی این بود که بعد از دعا برای تعجیل در فرج حضرت ولی عصر(عج) درخواست شود که «اللهم اجعلنا من خیر اعوانه و انصاره»، همچنین بر گفتن اذان و اقامه قبل از نماز تأکید میکرد و میگفت: روایت است که با خواندن اقامه یک صف از ملائکه و با خواندن اذان و اقامه دو صف از ملائکه پشت سر انسان به نماز میایستند. بارها میگفت دعای هنگام خواب را بخوانید «یفعل الله ما یشاء بقدرته و یحکم ما یرید بعزته» را سه مرتبه وقت خواب بخوانید که معادل هزار رکعت نماز است. و نصایحی از این قبیل که بیشمار است.
وی بعضی از اذکار و ادعیهها را حسب ظرفیت و استعداد مخاطبان به آنان توصیه میکرد و خود نیز به خواندن این دعاها و ذکرها توجه بسیاری داشت. سرانجام آیتالله مروارید در آخرین ساعات شامگاه سه شنبه، نوزدهم شعبان 1425 هجری قمری برابر با چهارم مهر 1383 در 96 سالگی پس از قرائت زیارت عاشورا که همیشه به آن مداومت داشت و نیز تجدید انس با مولایشان در زیارت آل یاسین در پی سکته قلبی از این دیار رخت بربست و به لقای حق شتافت و در رواق دارالسرور حرم مطهر امام رضا(ع) دفن شد. بزرگان بسیاری به مناسبت ارتحال آیتالله مروارید پیام تسلیت دادند که مشروح برخی از آنان در کتاب مروارید علم و عمل بیان شده است.
بر اساس این گزارش، این همایش ظهر سه شنبه، هشتم دی ماه در تالار نور اداره کل اوقاف و امور خیریه خراسان رضوی برگزار میشود و آیت الله سید احمدخاتمی، هئیت رئیسه مجلس خبرگان رهبری و عضو شورای عالی حوزه علمیه کشور به سخنرانی می پردازد.
آیت الله سید مهدی مروارید، فرزند آیتالله حسنعلی مروارید سخنران دیگر این همایش است، همچنین مداحی این برنامه را حجتالاسلام ماهرخسار، مداح اهل بیت(ع) در مدح حضرت رسول اکرم(ص) و امام جعفر صادق(ع) بر عهده دارد.
یادآور میشود، رونمایی از کتاب موقوفات حوزه علمیه مشهد، پخش کلیپ، ارائه مقاله و تجلیل از مقام واقف خیر اندیش آیتالله حسنعلی مروارید از دیگر برنامههای این همایش به شمار میرود.
مروری کوتاه بر زندگی آیت الله میرزا حسنعلی مروارید
آیتالله میرزا حسنعلی مروارید در هشتم شوال سال 1329 هجری، قمری مصادف با نهم مهر 1290 هجری شمسی دیده به جهان گشود. شهرت مروارید در این خاندان با یکی از مشهورترین رجال ادب و هنر در عهد تیموری یعنی خواجه شهاب الدین عبدالله مروارید، متخلص به بیانی آغاز میشود.
جد آیتالله مروارید، حاج محمدعلی مروارید از اخیار و ملازمان علما عصر خویش و عموی وی، آیتالله حاج شیخ علی اکبر مروارید نیز از جمله علما و از زمره شاگردان محقق بزرگ آیتالله آخوند خراسانی بوده است. جد مادری آیتالله مروارید، آیتالله حاج شیخ حسنعلی تهرانی فرزند حاج محمود تبریزی از اعاظم علمای عصر خود به شمار میرفته است.
نام آیتالله مروارید به پیشنهاد دوست دیرینه پدرشان، مرحوم حاج شیخ حسنعلی نخودکی (رضوان الله علیه) انتخاب شد. آیتالله مروارید به رسم آن روزگار، خواندن و نوشتن را به همراه قرائت جزء سیام قرآن و کلیات سعدی نزد استاد مکتب آموختند و در 13 سالگی با عشق و علاقه وافر به تحصیل در حوزه علمیه مشهد مشغول شد.
از جمله اساتید وی میتوان به شیخ عبدالحسین محقق قوچانی، شیخ قربانعلی شریعتی و شیخ حسنعلی اصفهانینخودکی اشاره کرد. وی در طول حیات خویش با علمای بسیاری در دورههای مختلف رابطه نزدیک داشت، از مهمترین همدرسان و دوستان ایشان میتوان به حاج سید علی شاهرودی و میرزا جوادآقاتهرانی اشاره کرد.
حلقه درس آیتالله مروارید سالها مجمع فضلا و فرزانگانی بود که از علم و معرفت استاد خویش کسب فیض میکردند که حجتالاسلام و المسلمین سیدمحمودمجتهدی سیستانی، حجتالاسلام و المسلمین شیخ مسلم حائری، آیتالله شیخ عبدالجواد غرویان و حجتالاسلام و المسلمین شیخ علیاکبر الهیخراسانی از شاگردان این عالم بزرگوار به شمار میآیند.
آیتالله مروارید در کنار تعلیم و تدریس، به توسعه مدارس علمیه طلاب نیز اهتمام ویژهای داشت، به گونهای که در سال 1350 هجری شمسی مدرسه علمیه بعثت و در سال 1355 مدرسه علمیه سعادت را تاسیس و وقف کرد.
آیتالله مروارید که عالمی عامل، خودساختهای وارسته و اسوهای از اخلاق اسلامی بود، جمع کثیری از مشتاقان را با آموزههای قرآنی و اخلاقی آشنا و مانوس کرده بود. نمونه سلوک اخلاقی و علمی وی بسیار است که در اینجا مجال بیان نیست.
با عمل به فرمایش مولای متقیان علی(ع) «بالموعظ تنجلی الغفله» با اندرزهاست که پرده غفلت کنار میرود. این عالم والاقدر در طول حیات پربرکت خویش نصایح و اندرزهایی را برای اطرافیان خویش بیان میفرمود. از جمله نصایح وی این بود که بعد از دعا برای تعجیل در فرج حضرت ولی عصر(عج) درخواست شود که «اللهم اجعلنا من خیر اعوانه و انصاره»، همچنین بر گفتن اذان و اقامه قبل از نماز تأکید میکرد و میگفت: روایت است که با خواندن اقامه یک صف از ملائکه و با خواندن اذان و اقامه دو صف از ملائکه پشت سر انسان به نماز میایستند. بارها میگفت دعای هنگام خواب را بخوانید «یفعل الله ما یشاء بقدرته و یحکم ما یرید بعزته» را سه مرتبه وقت خواب بخوانید که معادل هزار رکعت نماز است. و نصایحی از این قبیل که بیشمار است.
وی بعضی از اذکار و ادعیهها را حسب ظرفیت و استعداد مخاطبان به آنان توصیه میکرد و خود نیز به خواندن این دعاها و ذکرها توجه بسیاری داشت. سرانجام آیتالله مروارید در آخرین ساعات شامگاه سه شنبه، نوزدهم شعبان 1425 هجری قمری برابر با چهارم مهر 1383 در 96 سالگی پس از قرائت زیارت عاشورا که همیشه به آن مداومت داشت و نیز تجدید انس با مولایشان در زیارت آل یاسین در پی سکته قلبی از این دیار رخت بربست و به لقای حق شتافت و در رواق دارالسرور حرم مطهر امام رضا(ع) دفن شد. بزرگان بسیاری به مناسبت ارتحال آیتالله مروارید پیام تسلیت دادند که مشروح برخی از آنان در کتاب مروارید علم و عمل بیان شده است.
