روایتی جدید از سفر ثامنالحجج(ع) به خراسان
گروه هنر: «در مسیر باران» حامد کاتبی در نخستین شب اجرا در سینما هویزه مشهد، روایتی چند وجهی از زندگی یکی از محدثان برجسته شیعه و از راویان احادیث اهل بیت(ع) را ارائه کرد که با قلم سعید تشکری، در قالبی تاریخی و مذهبی، قرائتی جدید از سفر ثامن الحجج(ع) به خراسان را نمایش میدهد و حامل پیامی کلیدی برای هدایت انسان سرگشته دنیای معاصر است.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، نخستین نمایش انیمیشن بلند «در مسیر باران» ساخته حمید کاتبی که در بخش پویانمایی سی و چهارمین جشنواره فیلم فجر رتبه نخست کارگردانی را به دست آورده است، شامگاه یکشنبه، 25 بهمنماه در حالی آغاز شد که با استقبال پرشور همشهریان و هنرمندان مشهدی و غیر مشهدی روبرو شد.
با تشویق گرم میهمانان سالن شماره یک سینما هویزه مشهد، کاتبی روی سن آمد و از احساس حضور دوبارهاش در شهر مشهد گفت و اینکه احساسی که در شهر خودش و از همشهریانش گرفته، در تهران تجربه نکرده است.
وی پس از تشویق مکرر حاضران در سالن، ابراز کرد: دوست دارم کسانی که در پروژه همکاری نزدیکی با من داشتند، روی صحنه بیایند و از آنها قدردانی کنم؛ چون این کاری گروهی بوده ولی فقط من روی سن میروم و مورد تقدیر قرار میگیرم.
کاتبی با تأکید بر این نکته که طی دو سال و نیم کار گروهی 100 نفره، تلاش ما بر این بود تا بهترین کار را با بهترین امکانات و تمام توان تولید کرده و ارائه کنیم، با دعوت از محمد جهانپا، مهدی سیمریز و علی ثابتنیا و جمعی دیگر از همکارن حاضر در سالن برای حضور بر بالای سن، از مجموعه عوامل تولید این پویانمایی 80 دقیقهای تشکر و تقدیر کرد.
در سالن جای سوزن انداختن نبود و همه در هیجان رؤیت آخرین هنرنمایی کاتبی و گروه 100 نفرهاش، چشم به پرده جادویی دوخته بودند و مانند همیشه، نمایش فیلم با بروز برخی مشکلات مانند تأخیر در زمان پخش و مشکلات نرمافزاری، بالاخره شروع شد.
قرائتی جدید از سفر تاریخی ثامن الحجج(ع)
این بار جهان سینمای کاتبی از منظر «ریان»، آسیابان مؤمن و معتقدی از دیار بغداد و خانواده کوچکش روایت میشود، جایی که چند سالی است دیو خشکسالی آن را بلعیده و از آب و آبادانی در آن خبری نیست.
«در مسیر باران» حامد کاتبی، روایتی چند وجهی از زندگی یکی از محدثان برجسته شیعه و از راویان احادیث اهل بیت(ع) که با قلم ساده و داستانگوی سعید تشکری، در قالبی تاریخی و مذهبی، قرائتی جدید از سفر ثامن الحجج(ع) به خراسان ارایه میدهد و حامل پیامی کلیدی برای هدایت انسان سرگشته دنیای معاصر است.
«در مسیر باران»، سینمایی داستانمدار را به تصویر میکشد و شک و دودلی، مفهومی زیرپوستی است که در قالب کاراکترهایی همچون راهزن، آسیابان، تاجر و پیرزن خودنمایی میکند و با طی نمودن پستی و بلندیهای قصه و آزمون و خطاهای هریک از این شخصیتها، در واقع ایمان و اعتقاد مخاطب را به ورطه آزمون میگذارد.
منطق روایی اثر جدید کاتبی به دو بخش قبل و بعد از سفر روحانی آسیابان، تقسیمبندی میشود و بیشتر بر محورهای خودشناسی و معرفت به امام، در رفت و آمدی نمادین میان خواب و بیداری میچرخد؛ نیمه نخست فیلم، با ریتمی کندتر روایتگر داستان با بهرهمندی از جلوههای سینمایی همچون موسیقی، تصویر و دوبله در خدمت ارایه مفاهیمی از جمله قحطی، فقر، ناامنی و گمراهی است.
اما در بخش دیگر این پویانمایی، پا به پای نقش اول قصه «ریّان»، کارگردان دستِ دل مخاطب را میگیرد و با دنبال کردن برخی رد پاها از سفر علی بن موسی الرضا(ع) به مرو، نشانهها تعبیر میشوند و با گذر از مرحله آزمون و ابتلا، به سر منزل ایمان و عمل میرسند.
ولایت؛ آب حیات امت اسلامی برای رفع تشنگی
وجود مقدس امام رضا(ع) در فرازهایی از فیلم، به صورت پیدا و پنهان ناجی باور انسانهای «در مسیر باران» است، پیرزنی تهیدستی که در تنگنای فقر به مرحله ناامیدی از رحمت الهی رسیده است، آسیابانی که در پی کسب لقمه نانی حلال میگردد، تاجری که به دنبال حفاظت از امانت یک دوست سرگردان میشود، راهزنی که در آتش شک و تردید انتخاب راه درست زندگیاش میسوزد و میکوشد تا حقیقتا طاهر شود و ... .
هر یک در این مسیر، به قدر نیاز و درونمایه وجودیشان همسفر امام هشتم میشوند و قطرهای از فیوضات حضرتش را درک کرده و به کمال میرسند؛ پیشوایی که گاه به قدر یک میزبانی، گاه به اندازه یک لباس تبرکی، زمانی در حد یک کیسه زر و گاه حتی با پاسخگویی سؤالی، به پیروانش نمایانده میشود اما مسلماً برای هر میزان نیازی و در هر عصری، آب حیات است.
شک و شبهه، بیماری همهگیری است که در زمانه تبلیغ و توطئه بیدرد و عوارض، جان اسلام و مسلمانان را مبتلا ساخته و جز هدایت و رهبری امام معصوم درمانی ندارد؛ در جهانی پر هیاهو، برنامه بیخبری و ایجاد شک و تردید با هدف ایجاد تفرقه از طریق راهزنان ایمان و عقیده طراحی شده تا ما در جهل افکار نو ظهور سرگردان بمانیم.
امامت، نسخه شفابخشی است که در دوران تحیر و سرگردانی انسان معاصر، میتواند او را از بیراهههای شک و گمراهی به مسیر اصلی یقین و ایمان رهنمون باشد، مسیری که بشر را در تمام دورانها از خسکسالی ناامیدی و بیخبری به سلامت میگذراند و به باران رحمت خدا بازمیگرداند.
با تشویق گرم میهمانان سالن شماره یک سینما هویزه مشهد، کاتبی روی سن آمد و از احساس حضور دوبارهاش در شهر مشهد گفت و اینکه احساسی که در شهر خودش و از همشهریانش گرفته، در تهران تجربه نکرده است.
وی پس از تشویق مکرر حاضران در سالن، ابراز کرد: دوست دارم کسانی که در پروژه همکاری نزدیکی با من داشتند، روی صحنه بیایند و از آنها قدردانی کنم؛ چون این کاری گروهی بوده ولی فقط من روی سن میروم و مورد تقدیر قرار میگیرم.
کاتبی با تأکید بر این نکته که طی دو سال و نیم کار گروهی 100 نفره، تلاش ما بر این بود تا بهترین کار را با بهترین امکانات و تمام توان تولید کرده و ارائه کنیم، با دعوت از محمد جهانپا، مهدی سیمریز و علی ثابتنیا و جمعی دیگر از همکارن حاضر در سالن برای حضور بر بالای سن، از مجموعه عوامل تولید این پویانمایی 80 دقیقهای تشکر و تقدیر کرد.
در سالن جای سوزن انداختن نبود و همه در هیجان رؤیت آخرین هنرنمایی کاتبی و گروه 100 نفرهاش، چشم به پرده جادویی دوخته بودند و مانند همیشه، نمایش فیلم با بروز برخی مشکلات مانند تأخیر در زمان پخش و مشکلات نرمافزاری، بالاخره شروع شد.
قرائتی جدید از سفر تاریخی ثامن الحجج(ع)
این بار جهان سینمای کاتبی از منظر «ریان»، آسیابان مؤمن و معتقدی از دیار بغداد و خانواده کوچکش روایت میشود، جایی که چند سالی است دیو خشکسالی آن را بلعیده و از آب و آبادانی در آن خبری نیست.
«در مسیر باران» حامد کاتبی، روایتی چند وجهی از زندگی یکی از محدثان برجسته شیعه و از راویان احادیث اهل بیت(ع) که با قلم ساده و داستانگوی سعید تشکری، در قالبی تاریخی و مذهبی، قرائتی جدید از سفر ثامن الحجج(ع) به خراسان ارایه میدهد و حامل پیامی کلیدی برای هدایت انسان سرگشته دنیای معاصر است.
«در مسیر باران»، سینمایی داستانمدار را به تصویر میکشد و شک و دودلی، مفهومی زیرپوستی است که در قالب کاراکترهایی همچون راهزن، آسیابان، تاجر و پیرزن خودنمایی میکند و با طی نمودن پستی و بلندیهای قصه و آزمون و خطاهای هریک از این شخصیتها، در واقع ایمان و اعتقاد مخاطب را به ورطه آزمون میگذارد.
منطق روایی اثر جدید کاتبی به دو بخش قبل و بعد از سفر روحانی آسیابان، تقسیمبندی میشود و بیشتر بر محورهای خودشناسی و معرفت به امام، در رفت و آمدی نمادین میان خواب و بیداری میچرخد؛ نیمه نخست فیلم، با ریتمی کندتر روایتگر داستان با بهرهمندی از جلوههای سینمایی همچون موسیقی، تصویر و دوبله در خدمت ارایه مفاهیمی از جمله قحطی، فقر، ناامنی و گمراهی است.
اما در بخش دیگر این پویانمایی، پا به پای نقش اول قصه «ریّان»، کارگردان دستِ دل مخاطب را میگیرد و با دنبال کردن برخی رد پاها از سفر علی بن موسی الرضا(ع) به مرو، نشانهها تعبیر میشوند و با گذر از مرحله آزمون و ابتلا، به سر منزل ایمان و عمل میرسند.
ولایت؛ آب حیات امت اسلامی برای رفع تشنگی
وجود مقدس امام رضا(ع) در فرازهایی از فیلم، به صورت پیدا و پنهان ناجی باور انسانهای «در مسیر باران» است، پیرزنی تهیدستی که در تنگنای فقر به مرحله ناامیدی از رحمت الهی رسیده است، آسیابانی که در پی کسب لقمه نانی حلال میگردد، تاجری که به دنبال حفاظت از امانت یک دوست سرگردان میشود، راهزنی که در آتش شک و تردید انتخاب راه درست زندگیاش میسوزد و میکوشد تا حقیقتا طاهر شود و ... .
هر یک در این مسیر، به قدر نیاز و درونمایه وجودیشان همسفر امام هشتم میشوند و قطرهای از فیوضات حضرتش را درک کرده و به کمال میرسند؛ پیشوایی که گاه به قدر یک میزبانی، گاه به اندازه یک لباس تبرکی، زمانی در حد یک کیسه زر و گاه حتی با پاسخگویی سؤالی، به پیروانش نمایانده میشود اما مسلماً برای هر میزان نیازی و در هر عصری، آب حیات است.
شک و شبهه، بیماری همهگیری است که در زمانه تبلیغ و توطئه بیدرد و عوارض، جان اسلام و مسلمانان را مبتلا ساخته و جز هدایت و رهبری امام معصوم درمانی ندارد؛ در جهانی پر هیاهو، برنامه بیخبری و ایجاد شک و تردید با هدف ایجاد تفرقه از طریق راهزنان ایمان و عقیده طراحی شده تا ما در جهل افکار نو ظهور سرگردان بمانیم.
امامت، نسخه شفابخشی است که در دوران تحیر و سرگردانی انسان معاصر، میتواند او را از بیراهههای شک و گمراهی به مسیر اصلی یقین و ایمان رهنمون باشد، مسیری که بشر را در تمام دورانها از خسکسالی ناامیدی و بیخبری به سلامت میگذراند و به باران رحمت خدا بازمیگرداند.
