کرامات وجودی حضرت زهرا(س)

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن (ایکنا) از اصفهان، خداوند، همسران پیامبر را «ام‌المؤمنین» لقب داده است «النّبِیُّ أَوْلی بِالْمُؤْمِنینَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ وَ أَزْواجُهُ أُمّهاتُهُمْ ( احزاب آیه6)، این لقب، به بعضی از آثار مادر بودن اشاره دارد؛ فاطمه به دلیل مقام حجیت الهی‌اش، به مقام مادری پیامبر می‌رسد. شخص رسول خدا(ص) او را ام ابیها می‌نامد و به بزرگی مقام و منزلت او گواهی می‌دهد.
مادر بودن در اینجا از علاقه و ارتباطی محکم در حجیت او حکایت دارد؛«ام‌النبی» بودن آن حضرت، نه تنها یک سفارش و احترام ظاهری است، بلکه از نظر اشراف و تصدیق دعوت نبوی است، چنان که مریم مقدس بر حضرت عیسی(ع) نوعی اشراف داشت که دعوت او را تصدیق کرد و حتی بعضی از شئون رسالتش را بر پا داشت.
بنابراین، همان گونه که وجود و بقای رسالت و دعوت عیسوی بر مقام مریم مقدس تکیه داشت، فاطمه زهرا(س) هم از منظر دیگری در مقام تصدیق و تأیید دعوت نبوی برآمد؛ زیرا در آیه تطهیر در عرض رسول خدا(ص)، و در آیه مباهله، شریک او نیز شد.
از امام صادق(ع) نقل کرده‌اند که فاطمه پس از رسول خدا هفتاد و پنج روز در دنیا زندگی کرد و از فراق پدر بسیار اندوهناک بود. جبرئیل او را در مرگ پدر تسلیت می‌گفت و از احوال و مقام پدرش خبر می‌داد. جبرئیل، سرگذشت فرزندانش را پس از او می‌گفت و علی(ع) این‌ها را می‌نوشت که در کتاب مصحف فاطمه گرد آوری شده است.
از روزی که پیامبر قدم به مدینه گذارد، در تمام مجامع و محافل زنانه شهر سخن از زیبایی و کمال زهرا(س) بود. انس بن مالک می‌گوید «روزی از مادرم پرسیدم: مگر فاطمه(س) چه ویژگی دارد که همواره شما زنان از زیبایی او سخن می گویید؟ مادرم گفت: نمی دانم فاطمه را به چه چیز شبیه کنم. او همانند ماهی که در شب چهارده بدرخشد یا خورشیدی که بخواهد زیر ابر پنهان گردد، صورتش سفید و درخشنده است. زهرا(س) در هر مجلسی که وارد می شد، زنان مهاجر و انصار آن چنان تحت تأثیر هیبت و وقار این دوشیزه نه ساله قرار می‌گرفتند که گویا رسول خدا در آن محفل قدم گذارده بود. همه در مقابل وی ساکت می‌نشستند و منتظر می‌شدند که او سخن بگوید؛ زیرا گفتارش از نظر گرمی و شیرینی با گفتار پیغمبر تفاوتی نداشت.
بنا بر روایت‌های معتبری که از امامان معصوم رسیده، حقیقت «لیلةالقدر»، وجود فاطمه زهرا(س) است. همان گونه که عظمت شب قدر برای انسان ها پنهان است، قدر و منزلت فاطمه(س)نیز برای مردم ناشناخته مانده است. امام صادق علیه السلام می‌فرماید«لَیْلَة فاطِمَة وَ الْقَدْر الله فَمَنْ عَرَفَ حَقَ مَعْرِفَتها فَقَدْ اَدْرَکَ لَیْلَة الْقَدْرِ...»، لیله، فاطمه است و قدر الله. از این روی هر آن که به شناخت حقیقی فاطمه سلام الله علیها توفیق یابد، بی گمان، شب قدر را درک کرده است.
نخستین شخصی که عنوان ذوی القربی را مصداق می بخشد، کسی نیست جز صدیقه زهرا(س)؛ زیرا او دختر رسول خدااز نظر رحم نزدیک‌ترین شخص به پیامبر است وقتی آیه «وَ آتِ ذَا الْقُرْبی حَقّهُ وَ الْمِسْکینَ وَ ابْنَ السّبیلِ» نازل شد، پیامبر(ص)  دخترش را فراخواند و فدک را به او بخشید و این مطلب در روایت‌های فریقین آمده است. فاطمه(س) از جمله کسانی است که با وجود امام نبودن، حق تصرف در اموال عمومی مسلمانان را دارد.
حضرت زهرا(س) با تمام توان برای یاری سپاه اسلام می‌کوشید. در کارهای خدماتی و امدادی شرکت می‌جست. به یاری خانواده‌های رزمندگان و شهدا می شتافت و با خانواده‌های شهدا هم دردی می‌کرد. در نبردها به تهیه دارو و مرهم برای مجروحان جنگ می‌پرداخت. گاه همراه زنان امدادگر به جبهه می رفت تا پشت خطوط مقدم عملیات، با تشویق آن زنان و آشنا ساختن ایشان به وظایف مهم‌شان به مداوای جراحت محارم خویش بپردازد.
مقام و منزلت فاطمه زهرا(س) در قرآن کریم به روشنی بیان شده است. بیش از 60 آیه از قرآن شاهد بر فضیلت و مقام بلند آن حضرت است که ایمان آوردن به آن ها را بر هر مکلّفی واجب کرده است. البته این غیر از آیات صریحی است که بر اساس آن‌ها، آن حضرت در فضایل با دیگر اهل‌بیت عصمت و طهارت مشترک است.