نگاهی مختصر به زندگی امام هادی(ع)

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از اصفهان، امام دهم شیعیان حضرت امام علی النقی(ع) را نیمه ذیحجه سال 212 هجری قمری نوشته‌اند. پدر آن حضرت، امام محمد تقی جوادالائمه(ع) و مادرش سمانه از زنان درست کردار پاکدامن بود.
نام آن حضرت علی کنیه آن امام همام «ابوالحسن» و لقب‌های مشهور آن حضرت «هادی» و «نقی» بود  حضرت امام هادی(ع ) پس از پدر بزرگوارش در سن 8 سالگی به مقام امامت رسید و دوران امامت ایشان 33 سال بود.
در این مدت امام علی النقی(ع ) که دارای نفس زکیه و عزمی راسخ و همتی عالی بود در راه نشر احکام اسلام و آموزش و پرورش و شناساندن مکتب و مذهب جعفری و تربیت شاگردان و اصحاب گرانقدر خود، تلاش های قابل توجهی داشته‌اند.
امام دهم(ع) به پاکی زندگی و بندگی خدا شهره بود .بیش‌ترین ساعات شب و روز را به عبادت و طاعت می‌گذرانید و از فضیلت‌ها و ویژگی‌های او، علم و حلم و کرم و هیبت و عظمت بود.
امام دهم حضرت هادی(ع ) در سال 254هجری در سن 42 سالگی به وسیله زهر به شهادت رسید. معتمد عباسی امام دهم را مسموم کرد. در سامرا در خانه‌ای که تنها فقط فرزندش امام حسن عسکری بر بالین او بود. قبر مطهر ایشان که مزار شیعیان است در نزدیکی سامرا می باشد. همچنین از امام هادی(ع) احادیث مختلفی در کتب دینی آمده است.