همراه با مردی از جنس ایثار/ هیچگاه ناامید نشدهام
گروه اجتماعی: محمدرضا زمانیخلیل آبادی یکی از جانبازان هشت سال دفاع مقدس است که با داشتن یک پای مصنوعی و چندین ترکش در بدن هنوز از پای ننشسته؛ وی بیان میکند: در هیچ زمینهای ناامید نیستم حتی وقتی پای خود را از دست دادم بعد از سه ماه مجدد به جبهه برگشتم که برخی باورشان نمیشد پای من قطع شده است.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) خراسان رضوی، ای تاریخ بنویس بر یاران خمینی(ره) چه گذشت .... شاید تنها واژه «ایثار» بتواند تفسیرگر رشادت دلاورمردانی باشد که سالهای سال میان امروز و دیروز هروله عشق میکنند.
چشمان نافذ و ابری و لبهای خشکیده و متبسم آنان گویای رنجی نهفته از سالهای جنگ است که به خاطر آن روح بلندشان در آن فضای ملکوتی گاه متوقف میشود و گاه فریادشان در میان خانهها و آسایشگاهها و خیابانها برای بیداری ما از غفلتها به گوش میرسد.
محمدرضا زمانیخلیل آبادی یکی از جانبازان هشت سال دفاع مقدس است که با داشتن یک پای مصنوعی و چندین ترکش در بدن هنوز از پای ننشسته؛ این شخصیت نه تنها در میادین ورزشی تاکنون حائز مقامهای برترشده بلکه در حمایت از ایتام و معلولان هم پیشقدم است.
زمانی میگوید: متولد 1345 در شهرستان خلیلآباد است و تاکنون در کمتر از 50 سالی که از خدا عمر گرفته هیچگاه به دلیل نداشتن پا و ترکشهای فراوانی که در بدن دارد از ادامه اهدافش منصرف و ناامید نشده است.
وی با اشاره به اینکه تحصیلات خود را تا مقطع راهنمایی به پایان رسانده و بعد از آن در سال 61 به فرمان امام راحل به جبهه رفته است، افزود: در مجموع 41 ماه با عنوان بسیجی در راه دفاع از کشور و شرف و ناموسم در جبهه بودم.
زمانی با بیان اینکه بعد از اینکه پای خود را از دست دادم و مجدد با پای مصنوعی به جبهه رفتم، اظهار کرد: در فروردینماه سال 61 در منطقه شلمچه در حین شناسایی بر روی مین رفتم و پای خود را از دست دادم.
وی که از تخریبچیهای جنگ است، به بیان یکی از خاطرات خود اشاره کرد و گفت: بعد از اینکه پای من قطع شده بود، در منطقه ایلام پایگاهی بود به نام ظفر و در بین بچهها فرد مسنی با ریش بلند سفید و 105 ساله اهل نیشابور به نام حاج رحمان نوروزی بود، وی با سنی که داشت هر روز روزه بود و شبها برای نماز صبح بچهها را بیدار میکرد.
این راوی دفاع مقدس با اشاره به اینکه هیچگاه از رفتنم به جبهه پشیمان نیستم، افزود: چند سال قبل که صهیونیستها به فلسطین و لبنان حمله کردند اولین نفر در شهرستان بودم که به طور مکتوب متقاضی حضور در جبهه برای دفاع از مردم مظلوم لبنان و فلطسین شدم.
وی با تأکید براینکه برای هدفم تا پایان راه ایستادهام و از آرمانهایم دست بر نمیدارم، افزود: در قبال این کار هیچ گاه از کسی توقعی نداشتهام من در سن 16 سالگی با خدا معامله کردم ولی انتظار دارم مسئولان به وضع مردم بیشتر رسیدگی کنند، مردم ما باید خوشحال و شاد باشند.
این راوی دفاع مقدس با یادآوری خاطرات دوران جنگ گفت: شبهای عملیات با شور، عشق و حال خاصی همراه بود به خصوص برای تخریبچیها که اولین نیروهای میدان جنگ بودند، زیرا عشق این بچهها، دفاع از وطن و هدفشان پس گرفتن کشورشان از دست دشمن و دفاع از کشور و ناموسشان بود.
وی با اشاره به اینکه اگر بخواهیم به خاطر جانبازی که داریم به دنبال پست و مقام و منافع باشیم بازنده این میدان هستیم و بدون شک هیچگاه جانبازان به دنبال این منافع نبودهاند، اظهار کرد: واقعیت این است که جانبازان هر روز که میگذرد مسنتر میشوند از مسئولان میخواهیم نسبت به اصلاح برخی قوانین دید بازتری داشته باشند و قبل از هر کاری تحقیق و آسیبها را شناسایی کنند تا موجب بروز مشکلاتی برای جانبازان نشود.
زمانی که از جانبازان 50 درصدی دوران هشت سال دفاع مقدس است، در پاسخ به این سؤال که اگر بازهم به حضورتان در جبهه نیاز باشد میروید، گفت: بارها گفتهام اگر هر دو دست و پای من قطع شود با دندانهایم جلوی تجاوز دشمنان را خواهم گرفت.
وی که شمار ترکشهای بدنش از دستش در رفته است، با بیان اینکه سه بار در دوران دفاع مقدس مجروح شده است، گفت: در عملیات خیبر ترکش به چشم و سینه و پای چپم اصابت کرد، در عملیات مسلم بن عقیل ترکش به سینه و در سال 63 در منطقه شناسایی پای خود را از دست دادم.
این روای دفاع مقدس با بیان اینکه برای انتقال ارزشهای دفاع مقدس به نسل جوان تاکنون تمام تلاش خود را به کار گرفتهام، اظهار کرد: در مدارس و کاروانهای راهیان نور به عنوان راوی دفاع مقدس به بیان خاطرات آن دوران و رشادتهای سربازان اسلام میپردازم.
وی با اعتقاد بر اینکه جوانان ما باید بدانند آرامش و امنیتی که امروز در کشور حاکم است و آنان به راحتی زندگی میکنند چگونه به دست آمده است در سایه رشادتها و جانفشانیهای هزاران جانباز و شهید دوران دفاع مقدس به دست آمده است، گفت: من به عنوان راوی دفاع مقدس معتقدم باید با مردم و جوانها صادق باشیم و حقایق جنگ را همانگونه که اتفاق افتاده برای آنها بازگو کنیم.
زمانی با اشاره به اینکه جنگ دانشگاهی بود که باید از آن درس گرفت، یادآوری کرد: 30 سال برای دنیای خود در آموزش و پرورش خدمت کردهام و از این به بعد در دوران بازنشستگی برای آخرت خود میخواهم توشهای بیندوزم از این رو در بیان روایتهای دوران دفاع مقدس صادقانه تلاش میکنم.
این جانباز دفاع مقدس ادامه داد: در هیچ زمینهای ناامید نیستم حتی وقتی پای خود را از دست دادم بعد از سه ماه مجدد به جبهه برگشتم که برخی باورشان نمیشد پای من قطع شده است.
این راوی دفاع مقدس که در دوران بعد از جنگ در سه رشته ورزشی والیبال نشسته، دومیدانی و وزنه برداری جانبازان و معلولان در سطح کشور به مقام قهرمانی دست یافته است؛ در حال حاضر مسئول هیئت والیبال، جامعهالعباس جانبازان و هیئت کاراته، موسس مرکز خیریه شکوفههای صالح که متعلق به فرزندان ایتام و معلولان نشاط در شهرستان خلیلآباد است.
چشمان نافذ و ابری و لبهای خشکیده و متبسم آنان گویای رنجی نهفته از سالهای جنگ است که به خاطر آن روح بلندشان در آن فضای ملکوتی گاه متوقف میشود و گاه فریادشان در میان خانهها و آسایشگاهها و خیابانها برای بیداری ما از غفلتها به گوش میرسد.
محمدرضا زمانیخلیل آبادی یکی از جانبازان هشت سال دفاع مقدس است که با داشتن یک پای مصنوعی و چندین ترکش در بدن هنوز از پای ننشسته؛ این شخصیت نه تنها در میادین ورزشی تاکنون حائز مقامهای برترشده بلکه در حمایت از ایتام و معلولان هم پیشقدم است.
زمانی میگوید: متولد 1345 در شهرستان خلیلآباد است و تاکنون در کمتر از 50 سالی که از خدا عمر گرفته هیچگاه به دلیل نداشتن پا و ترکشهای فراوانی که در بدن دارد از ادامه اهدافش منصرف و ناامید نشده است.
وی با اشاره به اینکه تحصیلات خود را تا مقطع راهنمایی به پایان رسانده و بعد از آن در سال 61 به فرمان امام راحل به جبهه رفته است، افزود: در مجموع 41 ماه با عنوان بسیجی در راه دفاع از کشور و شرف و ناموسم در جبهه بودم.
زمانی با بیان اینکه بعد از اینکه پای خود را از دست دادم و مجدد با پای مصنوعی به جبهه رفتم، اظهار کرد: در فروردینماه سال 61 در منطقه شلمچه در حین شناسایی بر روی مین رفتم و پای خود را از دست دادم.
وی که از تخریبچیهای جنگ است، به بیان یکی از خاطرات خود اشاره کرد و گفت: بعد از اینکه پای من قطع شده بود، در منطقه ایلام پایگاهی بود به نام ظفر و در بین بچهها فرد مسنی با ریش بلند سفید و 105 ساله اهل نیشابور به نام حاج رحمان نوروزی بود، وی با سنی که داشت هر روز روزه بود و شبها برای نماز صبح بچهها را بیدار میکرد.
این راوی دفاع مقدس با اشاره به اینکه هیچگاه از رفتنم به جبهه پشیمان نیستم، افزود: چند سال قبل که صهیونیستها به فلسطین و لبنان حمله کردند اولین نفر در شهرستان بودم که به طور مکتوب متقاضی حضور در جبهه برای دفاع از مردم مظلوم لبنان و فلطسین شدم.
وی با تأکید براینکه برای هدفم تا پایان راه ایستادهام و از آرمانهایم دست بر نمیدارم، افزود: در قبال این کار هیچ گاه از کسی توقعی نداشتهام من در سن 16 سالگی با خدا معامله کردم ولی انتظار دارم مسئولان به وضع مردم بیشتر رسیدگی کنند، مردم ما باید خوشحال و شاد باشند.
این راوی دفاع مقدس با یادآوری خاطرات دوران جنگ گفت: شبهای عملیات با شور، عشق و حال خاصی همراه بود به خصوص برای تخریبچیها که اولین نیروهای میدان جنگ بودند، زیرا عشق این بچهها، دفاع از وطن و هدفشان پس گرفتن کشورشان از دست دشمن و دفاع از کشور و ناموسشان بود.
وی با اشاره به اینکه اگر بخواهیم به خاطر جانبازی که داریم به دنبال پست و مقام و منافع باشیم بازنده این میدان هستیم و بدون شک هیچگاه جانبازان به دنبال این منافع نبودهاند، اظهار کرد: واقعیت این است که جانبازان هر روز که میگذرد مسنتر میشوند از مسئولان میخواهیم نسبت به اصلاح برخی قوانین دید بازتری داشته باشند و قبل از هر کاری تحقیق و آسیبها را شناسایی کنند تا موجب بروز مشکلاتی برای جانبازان نشود.
زمانی که از جانبازان 50 درصدی دوران هشت سال دفاع مقدس است، در پاسخ به این سؤال که اگر بازهم به حضورتان در جبهه نیاز باشد میروید، گفت: بارها گفتهام اگر هر دو دست و پای من قطع شود با دندانهایم جلوی تجاوز دشمنان را خواهم گرفت.
وی که شمار ترکشهای بدنش از دستش در رفته است، با بیان اینکه سه بار در دوران دفاع مقدس مجروح شده است، گفت: در عملیات خیبر ترکش به چشم و سینه و پای چپم اصابت کرد، در عملیات مسلم بن عقیل ترکش به سینه و در سال 63 در منطقه شناسایی پای خود را از دست دادم.
این روای دفاع مقدس با بیان اینکه برای انتقال ارزشهای دفاع مقدس به نسل جوان تاکنون تمام تلاش خود را به کار گرفتهام، اظهار کرد: در مدارس و کاروانهای راهیان نور به عنوان راوی دفاع مقدس به بیان خاطرات آن دوران و رشادتهای سربازان اسلام میپردازم.
وی با اعتقاد بر اینکه جوانان ما باید بدانند آرامش و امنیتی که امروز در کشور حاکم است و آنان به راحتی زندگی میکنند چگونه به دست آمده است در سایه رشادتها و جانفشانیهای هزاران جانباز و شهید دوران دفاع مقدس به دست آمده است، گفت: من به عنوان راوی دفاع مقدس معتقدم باید با مردم و جوانها صادق باشیم و حقایق جنگ را همانگونه که اتفاق افتاده برای آنها بازگو کنیم.
زمانی با اشاره به اینکه جنگ دانشگاهی بود که باید از آن درس گرفت، یادآوری کرد: 30 سال برای دنیای خود در آموزش و پرورش خدمت کردهام و از این به بعد در دوران بازنشستگی برای آخرت خود میخواهم توشهای بیندوزم از این رو در بیان روایتهای دوران دفاع مقدس صادقانه تلاش میکنم.
این جانباز دفاع مقدس ادامه داد: در هیچ زمینهای ناامید نیستم حتی وقتی پای خود را از دست دادم بعد از سه ماه مجدد به جبهه برگشتم که برخی باورشان نمیشد پای من قطع شده است.
این راوی دفاع مقدس که در دوران بعد از جنگ در سه رشته ورزشی والیبال نشسته، دومیدانی و وزنه برداری جانبازان و معلولان در سطح کشور به مقام قهرمانی دست یافته است؛ در حال حاضر مسئول هیئت والیبال، جامعهالعباس جانبازان و هیئت کاراته، موسس مرکز خیریه شکوفههای صالح که متعلق به فرزندان ایتام و معلولان نشاط در شهرستان خلیلآباد است.
