گروه حوزههای علمیه: آیتاللهالعظمی سبحانی با بیان اینکه منشا اصلی گناه غفلت از یاد خداوند است، گفت: خوارج این روایت را که انسان در حال گناه کردن، ایمان ندارد به درستی معنا نکردهاند.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن (ایکنا) آیتاللهالعظمی جعفر سبحانی امروز 29 اردیبهشت ماه در درس خارج خود در مسجد اعظم با اشاره به روایتی درباره ایمان گفت: مراد قرآن از استعمال واژه قلب، این قلب صنوبری نیست بلکه مراد عقل و ایمان است و ارزش انسان را هم با ایمان معیار و وزن کرده است.
وی با بیان اینکه حقیقت ایمان یاد خدا در قلب است و اگر خدا در قلب ما حاضر و ناظر باشد کمتر گناه خواهیم کرد افزود: گناه از روی غفلت است و کسی که خدا را فراموش کرد غالبا گناه میکند.
این مرجع تقلید تصریح کرد: پیامبر (ص) فرمود اگر کسی سرقت و یا زنا کرد در حال سرقت و زنا مومن نیست؛ این روایت «الزانی اذا زنا لیس بمومن» اشاره به این مسئله دارد یعنی در حالتی که انسان گناه میکند پردهای میان قلب و خدا وجود دارد.
این مفسر قرآن با تاکید بر اینکه فراموشی و نادیدن خدا سبب گناه میشود تصریح کرد: این حدیث را خوارج بد معنا کردهاند که زانی و سارق کافر هستند؛ نه این برداشت درست نیست و مراد این است که در حالتی که انسان گناه میکند غفلت و بی توجهی به خدا دارد و رابطه خود را با عالم معنا قطع کرده و دل به عالم ماده بسته است.