رئیس دارالقرآن الکریم اصفهان:
تحلیلهای مربوط به عاشورا صحیحتر و کاملتر از یکدیگر نیست
گروه اندیشه: رئیس دارالقرآن الکریم اصفهان گفت: تحلیلهایی که از عاشورا صورت گرفته است، از دیدگاهی خاص بیان شده و نمیتوان هیچ کدام از آنها را صحیحتر و کاملتر از بقیه دانست.
حجتالاسلام مهدی اژهای، رئیس دارالقرآن الکریم اصفهان در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از اصفهان، با اشاره به تفسیرها و تحلیلهایی که از اهداف و فلسفه قیام عاشورا ارائه شده است، اظهار کرد: هر کس از نگاه خود قیام عاشورا را تفسیر میکند و نمیتوان گفت کدام تفسیر صحیحتر و کاملتر است.
وی افزود: برای مثال دکتر شریعتی با نگاهی جامعهشناسانه معتقد است به دلیل انحرافاتی که معاویه در جامعه اسلامی به وجود آورده بود، اسلام در حال خروج از صحنه اجتماع بود، به گونهای که روشهای تبلیغی، فکری، سیاسی و اجتماعی هم جوابگو نبوده و نمیتوانست جلوی این سیل عظیم و بنیانکن را که در حال نابودی نهضت پیغمبر بود، بگیرد.
این مدرس حوزه و دانشگاه ادامه داد: بنابراین در این تفسیر برای امام حسین(ع) تنها یک راه وجود داشت و آن هم شهادت بود. لذا دکتر شریعتی این تعبیر را به کار میبرند که «شهید قلب تاریخ است، جامعه خون لازم دارد، جامعه شور لازم دارد تا موج انقلاب تشکیل شود».
این مدرس حوزه و دانشگاه ادامه داد: بنابراین در این تفسیر برای امام حسین(ع) تنها یک راه وجود داشت و آن هم شهادت بود. لذا دکتر شریعتی این تعبیر را به کار میبرند که «شهید قلب تاریخ است، جامعه خون لازم دارد، جامعه شور لازم دارد تا موج انقلاب تشکیل شود».
وی با اشاره به نگاه شهید مطهری گفت: از دیدگاه مطهری، نهضت امام حسین اساسا برای امر به معروف و نهی از منکر بود و سه مرحله را برای این نهضت ذکر میکند: در مرحله نخست با توجه به انحراف بزرگی که در جامعه اسلامی به وجود آمده بود، یعنی تبدیل خلافت به سلطنت، امام سلطنت یزید را نپذیرفته و با وی بیعت نکرد، سپس از مدینه به مکه هجرت نمود و به این صورت مخالفت خود را با یزید علنی کرد.
رئیس دارالقرآن الکریم اصفهان افزود: در مرحله دوم وقتی خبر هجرت امام به گوش صحابه و بزرگان کوفه، بصره و یمن رسید، تعدادی از آنها برای دیدار با امام به مکه آمدند، از جمله بزرگان کوفه بعضا نامههایی با 80 و حتی 150 امضاء از رؤسای قبایل همراه داشتند. با اینکه سران قبایل و مردم منتظر قیام امام بودند، اما سیدالشهداء به این نامهها اکتفا نکرد و مسلم بن عقیل را به عنوان نماینده خود به کوفه فرستاد که حدود 18 هزار نفر با مسلم بیعت کردند. امام با مشاهده بیعت مردم تکلیف شرعی خود دانست که برای قیام و اداره جامعه اسلامی حرکت کند.
اژهای گفت: در مرحله سوم با ورود عبیدالله بن زیاد به کوفه و شهادت مسلم، مردم کوفه دچار ترس و وحشت شده و عدهای سست عنصر رأی خود را مبنی بر حمایت از امام تغییر دادند. از طرف دیگر به امام اجازه ندادند که به حجاز برگردد، همه راهها را بر او بستند و ایشان را به انتخاب بین ذلت و شهادت مخیر کردند و آنجا بود که امام فرمودند هيهات من الذله.
