حجتالاسلام احمد عابدینی، استاد حوزه علمیه اصفهان در گفتوگو با
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از اصفهان، در رابطه با پیوند میان عاشورا و انتظار، اظهار کرد: عاشورا قیام یک امام مظلوم و معصوم است و انتظار، امید به آمدن یک امام دیگر، و برای داشتن فرهنگ انتظار صحیح، باید قیام آن امام مظلوم و معصوم را خوب بشناسیم.
وی افزود: نهضت امام حسین(ع) برای شناساندن اسلام واقعی به مردم، یعنی اسلام سراسر رحمتی که پیامبر آورده بود، صورت گرفت و امام در حرکت خود، مهربانی و رحمت پیامبر را به بهترین نحو نشان داد، به عبارت دیگر امام تلاش کرد یک سری فضایل فراموش شده را دوباره زنده کند، امام زمان(عج) نیز با ظهورشان محبت، مهربانی، معرفت و فضایل اخلاقی را در کل جهان حاکم میکنند.
استاد حوزه علمیه اصفهان در پاسخ به این سوال که چگونه میتوان از فرهنگ عاشورا برای گسترش فرهنگ انتظار در جامعه بهره برد، بیان کرد: اگر میخواهیم منتظر واقعی باشیم و زمینه انتظار را فراهم کرده و از فرهنگ عاشورا به فرهنگ انتظار برسیم، باید فضایل انسانی را در خود و در جامعه گسترش دهیم، یعنی برای ایجاد جامعهای مهربان تلاش کنیم، جامعهای که هر عضو آن نسبت به دیگری گذشت داشته باشد، حتی اگر دیگری با او بدرفتاری کند، عاشورایی بودن و کار حسینی کردن یعنی مهربانی ورزیدن نسبت به یکدیگر.
عابدینی با اشاره به آسیبهایی که فرهنگ عاشورا و فرهنگ انتظار را تهدید میکند، گفت: برخی از رفتارهایی که به نام امام حسین(ع) و عزاداری برای ایشان صورت میگیرد، باعث رویگردانی مردم از بزرگان دین میشود. اگر نهضت امام حسین(ع)، افراد مختلف حتی غیرمسلمان را جذب میکند، نه به خاطر عزاداریهای ما که به دلیل زیبایی رفتار و حرکت امام است که به تابلویی درخشان میماند.
وی با انتقاد از برخی سنتهای عزاداری همچون طبل زدن، اظهار کرد: امام حسین(ع) تلاش میکرد هیچ گونه مزاحمتی برای کسی به وجود نیاورد، حتی زمین کربلا را از صاحبش خریداری کرد تا از ناحیه ایشان ضربهای به کسی وارد نشود، در حالی که برای مثال، ما از ابتدای محرم و به خصوص روز عاشورا طبلهای بزرگ آورده و بر آنها میکوبیم، ولی صدای اینها مردم را آزار میدهد یا اینکه با راه انداختن دستههای عزاداری در خیابانها، بعضا باعث راهبندان میشویم. این رفتارها واقعا آسیبزا است و ضربه میزند.