فاصله زیادی تا تحقق وحدت محتوایی حوزه و دانشگاه وجود دارد
گروه فرهنگی: استاد روابط بینالملل دانشگاه اصفهان گفت: برای دستیابی به وحدت محتوایی بین حوزه و دانشگاه فاصله زیادی وجود داشته و وضعیت ایدهآلی وجود ندارد.
محمد علی بصیری، استاد روابط بینالملل دانشگاه اصفهان در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن (ایکنا) از اصفهان، اظهارکرد: وحدت به دوشکل ظاهری و محتوایی - باطنی است، در بحث وحدت ظاهری منظور این است که دانشگاه و حوزه از نظر ساختار علمی شبیه به یکدیگر شوند، امروزه وحدت به این معنا نیست، گرچه امتیازات شکلی و صوری در چند دهه اخیر در دانشگاهها وارد شده است و گاهی بالعکس شکل قانونمند دانشگاهها به بعضی از حوزهها منتقل شده است.
وی افزود: در واقع وحدت اصلی که حوزه و دانشگاه تعقیب میکنند، وحدت محتوایی است و یکی از شاخصهای محتوایی بین این دو نهاد، اهداف عالیهای است که آنها تعقیب میکنند.
این استاد دانشگاه ادامه داد: اگر هدف حوزه و دانشگاه به عنوان یک مقوله مفهومی، تربیت انسان متعالی برای تحول جامعه به سمت تعالی و کمالات انسانی، اخلاقی و علمی باشد به بحث هدف نزدیک میشوند و در واقع انسان دوبعدی از نظر مادی و معنوی، به کمال میرسد که در حقیقت بیشترین مقوله در بحث حوزه و دانشگاه است.
بصیری گفت: برای دستیابی به وحدت محتوایی بین حوزه و دانشگاه فاصله زیاد است و وضعیت ایده آل وجود ندارد.
وی با بیان اینکه مقوله مفهومی دیگری در بحث وحدت حوزه و دانشگاه وجود دارد که آن مبانی معرفت شناسی است، بیان کرد: امروزه سه حوزه علم و معرفت شامل حوزه علم تجربی، حوزه علم فلسفی و استدلالی و حوزه علم وحیانی الهی وجود دارد.
وی افزود: دانشگاهها از گذشته تا کنون بیشترین تعریفشان بر روی حوزه علوم و معرفت تجربی و فلسفی – استدلالی بوده است، در حالی که حوزهها بیشترین تمرکزشان بر روی علوم الهی و وحیانی و تا حدودی فلسفی – استدلالی است.
عضو هیئتعلمی دانشگاه اصفهان تصریح کرد: این سه حوزه معرفت اگر در حوزه و دانشگاه واقع شود، میتوان وحدت معرفت شناسی را بین این دو نهاد ایجاد کرد.
وی با بیان اینکه در طبیعت ذاتا وحدت به معنای کامل وجود ندارد و حداکثر همکاری و تعامل روی نقاط مشترک است،گفت: رابطه حوزه و دانشگاه نیز همینطور است، اساس حوزه سنت و علوم آسمانی و اساس دانشگاه در واقع مدرنیته و علوم زمینی است که اساس آن عقلانیت و بریدن از آسمان است.
وی ادامه داد: در صورتی که علوم تجربی و الهی در هر دو نهاد در تعامل با یکدیگر واقع شود، میتوان گفت تا حدودی این وحدت و همگرایی انجام خواهد شد.
وی افزود: با توجه به معنوی بودن حوزه و تخصصی و مادی بودن دانشگاهها، این دو نهاد میتوانند با همکاری یکدیگر در امور تخصصی کار کرده، انسان تربیت و جامعه را اصلاح کنند.
وی افزود: در واقع وحدت اصلی که حوزه و دانشگاه تعقیب میکنند، وحدت محتوایی است و یکی از شاخصهای محتوایی بین این دو نهاد، اهداف عالیهای است که آنها تعقیب میکنند.
این استاد دانشگاه ادامه داد: اگر هدف حوزه و دانشگاه به عنوان یک مقوله مفهومی، تربیت انسان متعالی برای تحول جامعه به سمت تعالی و کمالات انسانی، اخلاقی و علمی باشد به بحث هدف نزدیک میشوند و در واقع انسان دوبعدی از نظر مادی و معنوی، به کمال میرسد که در حقیقت بیشترین مقوله در بحث حوزه و دانشگاه است.
بصیری گفت: برای دستیابی به وحدت محتوایی بین حوزه و دانشگاه فاصله زیاد است و وضعیت ایده آل وجود ندارد.
وی با بیان اینکه مقوله مفهومی دیگری در بحث وحدت حوزه و دانشگاه وجود دارد که آن مبانی معرفت شناسی است، بیان کرد: امروزه سه حوزه علم و معرفت شامل حوزه علم تجربی، حوزه علم فلسفی و استدلالی و حوزه علم وحیانی الهی وجود دارد.
وی افزود: دانشگاهها از گذشته تا کنون بیشترین تعریفشان بر روی حوزه علوم و معرفت تجربی و فلسفی – استدلالی بوده است، در حالی که حوزهها بیشترین تمرکزشان بر روی علوم الهی و وحیانی و تا حدودی فلسفی – استدلالی است.
عضو هیئتعلمی دانشگاه اصفهان تصریح کرد: این سه حوزه معرفت اگر در حوزه و دانشگاه واقع شود، میتوان وحدت معرفت شناسی را بین این دو نهاد ایجاد کرد.
وی با بیان اینکه در طبیعت ذاتا وحدت به معنای کامل وجود ندارد و حداکثر همکاری و تعامل روی نقاط مشترک است،گفت: رابطه حوزه و دانشگاه نیز همینطور است، اساس حوزه سنت و علوم آسمانی و اساس دانشگاه در واقع مدرنیته و علوم زمینی است که اساس آن عقلانیت و بریدن از آسمان است.
وی ادامه داد: در صورتی که علوم تجربی و الهی در هر دو نهاد در تعامل با یکدیگر واقع شود، میتوان گفت تا حدودی این وحدت و همگرایی انجام خواهد شد.
وی افزود: با توجه به معنوی بودن حوزه و تخصصی و مادی بودن دانشگاهها، این دو نهاد میتوانند با همکاری یکدیگر در امور تخصصی کار کرده، انسان تربیت و جامعه را اصلاح کنند.
