فرهنگ شادی، یأس و ناامیدی را از جامعه دور میکند
گروه اجتماعی: یک استاد دانشگاه گفت: نوعی رابطه متقابل میان احساس یأس و ناامیدی و گسترش بیاعتمادی اجتماعی وجود دارد که بهدنبال آن سرمایه اجتماعی کاهش مییابد.
مرتضی پدریان، استاد دانشگاه و روزنامهنگار در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از اصفهان، با اشاره به گسترش عوامل یأس و نا امیدی در سطح جامعه، اظهار کرد: یکی از عوامل شکل گیری یاس و نا امیدی تصویری است از آینده که برای اعضای جامعه نشان داده میشود و این تصویر سیاه و نامشخص است.
وی گفت: هنگامی که افراد در راه رسیدن به اهداف خود در برابر با عوامل بیرونی با شکست روبرو شوند، دچار یاس میشوند. همچنین هنگامی که اعضای جامعه احساس کنند تحت سیطره ساختارهای اجتماعی قرار گرفته و در شکل گیری آینده خود نقشی ندارند آن هنگام است که ناامیدی در فرد شکل خواهد گرفت.
پدریان در ادامه افزود: گسترش فرهنگ غم دسته جمعی در نظام اجتماعی یکی دیگر از عوامل ناامیدی در جامعه است و هرچه نظام اجتماعی این فرهنگ را توسعه دهد اعضای جامعه بیشتر احساس یاس خواهند داشت. همچنین یکی از پیامدهای ناامیدی گسترش افسرگی و دیگر پیامدهای روحی و روانی است.
وی با توجه به اینکه ناامیدی و یاس میتواند در تصمیمگیری و سرنوشت افراد تاثیرگذار باشد، تصریح کرد: پایینترین میزان سرمایه اجتماعی در کشور مربوط به اصفهان میباشد. هنگامی که جامعه احساس یاس و ناامیدی کند به دنبال آن میزان بیاعتمادی اجتماعی هم افزایش مییابد. بنابراین یک رابطه متقابل میان احساس یاس و ناامیدی و گسترش بی اعتمادی اجتماعی وجود داشته که به دنبال آن سرمایه اجتماعی کاهش مییابد.
این استاد دانشگاه با اشاره به راهکارهای تقویت امید و افزایش امیدبخشی در جامعه خاطر نشان کرد: افراد ابتدا باید احساس کنند که در شکلگیری سرنوشت خود نقش تعیینکنندهای دارند. همچنین رسانهها و عوامل جامعهپذیر کننده به گونهای عمل کنند که از گسترش فرهنگ غم دسته جمعی در جامعه جلوگیری شود و فرهنگ شادی دسته جمعی را ایجاد کنند.
وی در ادامه بیان کرد: راهکار دیگر برای تقویت امید این است که در فرآیند جامعهپذیری، اعضای جامعه به سمتی سوق داده شوند که به این باور برسند که آنها میتوانند در زندگی جمعی خود موفق شوند.
