نگاهی کوتاه و گذرا بر اعجاز تشریعی سوره مائده

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از اصفهان، به نقل از مجله «البحوث و الدراسات الاسلامیة» در مقدمه مقاله «نگاهی کوتاه و گذرا بر اعجاز تشریعی سوره مائده» آمده است: قرآن کریم کتاب جاودان خداوند است که خدای عزوجل آن را معجزه پیامبرش حضرت محمد (ص) قرار داد تا اینکه او (خدا) زمین و هرچه روی آن بود را به ارث برد به همین خاطر باری تعالی به ما فرمان داد تا در احکام این کتاب با دقت تدبر و تفکر و اندیشه کنیم. آنجا که می‌گوید: «این کتابی است پربرکت که بر تو نازل کرده‌ایم تا در آیات آن تدبر کنند و خردمندان متذکر شوند» (سوره ص، آیه 29)

از اینرو در این مقاله به بررسی یکی از سوره‌های قرآن به نام «مائده» می‌پردازیم تا جنبه‌ای از وجوه اعجاز تشریعی قرآن کریم را در آیه‌های این سوره بیان کنیم. از همین رو در نظر گرفتیم که این مقاله را برحسب بخش‌های مختلف فقه به چهار بخش و یک مقدمه و یک خاتمه تقسیم کنیم.

در مقدمه این مقاله در مورد سوره مائده و علت نام‌گذاری آن و برخی از اشاره¬های اعجاز تشریعی {که در سوره مائده وجود دارد} سخن گفتیم. 

بخش اول: ما در این بخش دربارة مقوله تحریم کردن و حرام دانستن (استفاده و بهره برداری انسان از برخی چیزها) سخن گفتیم. این بخش شامل سه مطلب زیر است: 

اول: حرام دانستن خوردن خون ریخته شده.

دوم: حرام دانستن خوردن برخی گوشت‌ها مثل خوردن گوشت انسان مُرده و ... ، بیان وجهی از اعجاز تشریعی تحریم کردن خوردن گوشت خوک، بیان وجهی از اعجاز تشریعی تحریم کردن خوردن حیواناتی که به غیر نام خدا ذبح شدند و ...

سوم: حرام دانستن شراب. 

بخش دوم: بیان وجهی از اعجاز تشریعی طهارت و پرهیزگاری و پاکی. 

بخش سوم: بیان وجهی از اعجاز تشریعی تدفین و خاک‌سپاری مُرده. 

بخش چهارم: بیان اعجاز تشریعی قصاص و قتل‌ها