محقق حوزه عنوان کرد:
حقگرایی و حقگویی؛ درسهای زندگی علی اکبر(ع) برای طلاب جوان
گروه حوزههای علمیه: اگرچه حضرت علی اکبر(ع) واجد خصوصیات و ویژگیهای برجسته و پسندیده بیشماری است اما حقگرایی و حقگویی دو ویژگی بارز ایشان برای تاسی همه آحاد جامعه به ویژه قشر جوان حوزه علمیه است.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن (ایکنا) حضرت علی اکبر(ع) در ۱۱ شعبان سال ۳۳ق در مدینه به دنیا آمد. پدرش امام حسین(ع) و مادرش لیلی بنت ابی مرة نام دارد. گزارشهای تاریخی، لقب وی را اکبر و کنیهاش را ابوالحسن نگاشتهاند. اما شیخ مفید لقبش را اصغر گفته است.
در مورد برخی از جنبههای زندگی علی اکبر، اختلافاتی وجود دارد. برخی از نسبشناسان و تاریخدانان، او را بزرگترین فرزند امام حسین(ع) گزارش کرده و برخی دیگر وی را کوچکتر از امام سجاد(ع) دانستهاند. همچنین در مورد ازدواج و فرزندان وی نیز اختلاف وجود دارد. برخی با استناد به عبارتی از زیارتنامه وی، او را صاحب همسر و فرزند میدانند. شیخ کلینی در فروع کافی حدیثی از امام رضا(ع) نقل کرده که حکایت از ازدواج حضرت علی اکبر(ع) با یک کنیز و داشتن فرزندی به نام حسن دارد. در مقابل گروهی از علمای انساب و محققان تصریح کردهاند که از وی فرزندی نمانده و نسل امام حسین(ع) تنها از طریق امام سجاد(ع) ادامه پیدا کرده است.
علی اکبر در ۱۰ محرم سال ۶۱ قمری در واقعه عاشورا به همراه پدر و بسیاری از بنی هاشم به شهادت رسید و در کنار امام حسین(ع) در کربلا به خاک سپرده شد اما برای همیشه به الگویی برای جوان و جوانان به معنای واقعی خود تبدیل شد همان جوانی که به تعبیر قرآن«فتی»؛ جوانمردان هستند؛ جوانانی که نه فقط در سن، جوان بلکه در ایمان و معنویت در زمره جوانمردان هستند.
حجتالاسلام والمسلمین محسن قمرزاده، محقق و مدرس حوزه در گفت و گو با ایکنا در مورد درسهای زندگی حضرت علی اکبر(ع) برای جوانان به خصوص طلاب جوان گفت: حضرت علی اکبر(ع) چند ویژگی بارز داشتند که سیره و منش ایشان را همانند پیامبر(ص) کرده بود.
وی افزود: در روایت در مورد حضرت نقل شده است که ایشان خلقا، خُلقا و منطقا شبیهترین مردم به پیامبر(ص) بودند؛ البته انسان در چهره خود تاثیری ندارد و نعمتی خدادادی است اما قطعا خلق و خو و منطق و استدلال و برهان چیزی است که نیازمند به تلاش خود فرد دارد.
قمرزاده با اشاره به این روایت و تشبیه حضرت به پیامبر(ص) تصریح کرد: در آیات متعددی از قرآن کریم، خداوند پیامبر(ص) را اسوه و الگوی جهانیان عنوان کرده است و عمل حضرت علی اکبر(ع) به توصیه قرآن که از پیامبر(ص) الگو بگیرید سبب ترفیع درجه و مقام برای آن حضرت است تا جایی که امام حسین(ع) میفرماید ما هر وقت دلمان برای پیامبر(ص) تنگ میشد به چهره و منش علی اکبر(ع) مینگریستیم.
معاون پژوهش موسسه قرآنی تمهید ادامه داد: طلاب حوزه به ویژه طلاب جوان با الگو قرار دادن حضرت علی اکبر(ع) در واقع سبک زندگی قرآنی را انتخاب میکنند زیرا مشی ایشان، مشی رسولالله است که اسوه برای همگان است.
قمرزاده اظهار کرد: آن حضرت ویژگیهای بارز متعددی دارد که دو ویژگی از بقیه مشهودتر است؛ یکی حقگویی و دیگری حقگرایی آن حضرت است و طلاب علوم دینی نیز به علت اینکه پرچم هدایت مردم را برعهده دارند باید خود را متصف به این دو صفت کنند.
این مدرس و محقق حوزه علمیه با بیان اینکه میان حقگرایی و حقگویی تفاوت است و تجمیع این دو در یک فرد سبب میشود تا از شبهات پیچیده به خصوص در دوره کنونی در امان باشد عنوان کرد: در جریان سفر امام حسین(ع) به کربلا، حضرت چندین بار آیه استرجاع را خواندند و الحمدلله رب العالمین بر زبان جاری ساختند حضرت علی اکبر از پدرش پرسید: «پدر جان! چرا آیه استرجاع را تلاوت می کنید» و امام فرمود: «فرزند عزیزم اندکی که خواب رفتم، سواری عنان اسب را کشید و گفت: این قوم در حال حرکتاند، در حالی که مرگ به سوی آنان میآید. علی اکبر کمی مکث کرد و گفت: «پدر جان! خداوند حادثهای ناگوار پدید نیاورد. آیا ما بر حق نیستیم؟» امام در جوابش فرمود: «آری، به خداوندی که بازگشت بندگان به سوی اوست، ما بر حقّیم.» علی اکبر با شنیدن این پاسخ گفت: «ای پدر! در این صورت باکی نیست و بر حق جان میدهیم یعنی سوای از اینکه امام، پدر حضرت است میفرماید چون ما بر حق هستیم حاضرم جان خودم را به پای حق بدهم.
وی ادامه داد: حضرت علی اکبر(ع) سخن از اینکه ما جوان هستیم و دوست داریم زندگی کنیم و ابتدای راه زندگی هستیم و ... به میان نمیآورد بلکه میفرماید آیا ما بر حق هستیم و اگر بر حق هستیم تا پای جان در این مسیر میایستیم.
قمرزاده با بیان اینکه حضرت علی اکبر(ع) راه پدر را به خاطر اینکه مسیر حق و اطاعت از امام است انتخاب میکند عنوان کرد: ایشان وقتی در روز عاشورا به سمت میدان میرود تعابیر عجیبی دارد؛ فرموده است سوگند به خدا که آنقدر شمشیر خواهم زد که شمشیرم تاب بردارد و همین حقگرایی و حقگویی است که باعث شده تا با صراحت از حق دفاع کند.
قمرزاده ادامه داد: طلاب باید این دو صفت حقگویی و حقگرایی را توام با هم دنبال کنند تا بتوانند دیگران را نیز به این مسیر هدایت کنند و در این میان، میزان نیز حق است.
وی در پاسخ به این سؤال که ممکن است کسی دنبال حقگرایی و حقگویی باشد ولی مصداق حق را تشخیص ندهد اظهار کرد: در روایت داریم که الحق مع علی و علی مع الحق؛ مصداق حق رفتن در مسیر حضرت علی و اهلبیت(ع) است و در دوره غیبت نیز باید به فقها و علمای بزرگ که ادامهدهنده مسیر اهل بیت هستند رجوع شود. زیرا علما و ولایت فقیه چراغ راه برای تشخیص مصادیق حق در دوره غیبت است.
