غفران الهی به چه معناست

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از اصفهان، در ابتدای دعای مشهور به یا «عَلِيُّ يَا عَظِيمُ» که روز گذشته، برداشتی از قسمت اول آن ارائه شد، آمده است: یا عَلِيُّ يَا عَظِيمُ يَا غَفُورُ يَا رَحِيمُ أَنْتَ الرَّبُّ الْعَظِيمُ‏؛ غفران؛ پوشاندن و بی اثر کردن پیامدهای احتمالی گناهان را گویند. تفاوتش با ستر در آن است که در «ستر» چیز پوشیده شده ممکن است در نظر و ذهن پوشاننده همچنان مطرح باشد، ولی در «غفر» چیز پوشانده شده اصلا دیگر مطرح نیست، گویی هیچ‌گاه از سوی پوشاننده چنین چیزی برایش مطرح نبوده است.

شاید شده باشد که گناهی مرتکب شده باشیم و از عواقب آن نگران، که نکند دیگر نگاهی و نظر لطفی به ما نکند و یا عواقب و پیامدهای آن ذنب و گناه دامانمان را بگیرد.

وقتی در مقابل چنان عظمت و شکوه بی مرزی قرار می‌گیری که همه وجودت تعظیم و تکریم می‌شود و به خاک می‌افتی، حالتی که محراب نیز به فریاد می‌آید آری در چنین مواجهه  ذره ای  با  بی‌نهایت، بیم آن می‌رود که خود را ببازیم و از دست برویم؛ ذره ای آلوده  در مقابل  بی کرانه ای پاک !

چه چیزی می‌تواند در این عرصه بی نظیر ما را دستگیر شود جز این که بدانیم بیش از عفو و ترک مجازات، او گناهان و سوء سابقه مان را پوشیده است و بخشیده و حتی آثارش را نیز و پیامدهایش را هم پاک  کرده است، پاکِ  پاک ،«غفران» ؛ و از این بیشتر، فرصتی مجدد در اختیارمان گذارده است برای جبران و دریافت خیرات و نیکی‌ها، رحمت. او  خود گفته است  که بندگانم را  بدین مژده خبر دهید که:

نبئی عبادی انی اناالغفور الرحیم؛ 

و خود بشارت‌مان داده است که:

و ان یمسسک الله بضر فلا کاشف له الا هو و ان یردک بخیر فلا رادلفضله یصیب به من یشاء من عباده و هو الغفور الرحیم .

این غفران و پوشندگی او ما را در مقابل محنت‌ها و ناراحتی‌ها و سختی‌هایی که ما را می رسند می پوشاند و آثار آن را پاک می‌کند و فرصت‌هایی تازه  برای جبران و درک خیرات و نیکی ها ارزانی می دارد.

ادامه دارد ...

یادداشت از داریوش اسماعیلی