تدبر در قرآن فراتر از تفسیر است
گروه معارف: کارشناس مسئول واحد قرآن و عترت حوزه علمیه اصفهان گفت: تفسیر قرآن به معنای پی بردن به معنای آیات و شان نزول آنها است. اما تدبر قدمی بالاتر میباشد و یعنی اینکه با استفاده از تفسیر و عرضه آیات به همدیگر به عمق آیه دست پیدا کنیم.
حجتالاسلام حسین غزالی، کارشناس مسئول واحد قرآن و عترت حوزهعلمیه اصفهان در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از اصفهان، درباره معنای تدبر در قرآن، اظهارکرد: تدبر در قرآن به معنای تفکر در آیات و عرضه آیات نسبت به همدیگر است. برای تدبر در قرآن انسان با تفکر در آیات و کنار هم گذاشتن آنها میتواند به مبانی قرآن کریم در زمینههای گوناگون دست پیدا کند.
وی ادامه داد: خود کلمه تدبر از «دبر» میآید و به معنای کنار هم قرار دادن آیات است؛ البته این کنار هم قرار دادن آیات باید براساس مبنایی که از اهل بیت به ما رسیده، باشد. با نگاه به تفاسیر کلام اهل بیت، ما میتوانیم مبنایی پیدا کنیم و آن را ملاک عمل قرار دهیم. همچنین باید توجه داشته باشیم که هر آیهای را نمیتوان کنار آیهای دیگر گذاشت.
وی در مورد تفاوت تدبر در قرآن و تفسیر قرآن، گفت: تفسیر به معنای پی بردن به معنای آیات و شان نزول آنها است. اما تدبر قدمی بالاتر میباشد و یعنی اینکه با استفاده از تفسیر و عرضه آیات به همدیگر به عمق آیه دست پیدا کنیم. البته انسان نمیتواند به حقیقت همه متن قرآن پی ببرد، ولی آنچه که در توان اوست، به معنای تدبر است.
کارشناس مسئول واحد قرآن و عترت حوزه علمیه اصفهان ادامه داد: اگر بگوییم هرکسی نمیتواند در قرآن تدبر کند، باعث میشود که خیلیها از آن دوری کنند و بگویند تدبر کار ما نیست. اما آنچه که برای تدبر در قرآن لازم میباشد، دانستن معنای آیه و دانستن یک تفسیر اجمالی از آن و تفکر روی آیه است.
وی ادامه داد: تدبر حقیقی و در حد اعلا، یعنی اینکه شخص بتواند آیات را کنار هم گذاشته و آیات مرتبط را پیدا کند و از تفاسیر و بیان اهل بیت علیهم السلام استفاده کند. البته مقدمات آن همان آشنایی با لغت، آشنایی با تفسیر و آشنایی با علوم قرآنی است.
