تضییع امکانات و فرصت‌ها، عین ناشکری است

حجت‌الاسلام مهدی اژه‌ای، عضو هیئت مدیره دارالقرآن‌الکریم استان اصفهان در گفت‌وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن‌(ایکنا) از اصفهان، درباره معنای شکر و شکرگزاری در ادبیات دینی، اظهار کرد: شکر به معنای قدردانی است، یعنی اینکه در مرحله اول نعمت و نعمت‌دهنده را بشناسیم و سپس آن نعمت را در راهی که خدا خواسته است، خرج کنیم.

وی ادامه داد: اگر خدا طریقه استفاده از نعمتی را برای ما مشخص نکرده است، ما باید به عقل خود مراجعه کرده و از نعمت‌های خداوند عاقلانه استفاده کنیم.

این استاد حوزه و دانشگاه با بیان اینکه ضایع کردن امکانات و فرصت‌هایی نظیر عمر و جوانی، مانند ناشکری است، بیان کرد: استفاده درست از نعمت به معنای شکرگزاری از خالق آن است. در واقع در مثال می‌توان اینگونه گفت دانش‌آموزی که از  کلاس درس استاد خود استفاده مناسب نکند، کفران نعمت استاد کرده و یا کتابی که چاپ شود و مردم نخوانند، این به نوعی کفران نعمت است.

اژه‌ای در خصوص عوامل ناشکری خاطرنشان کرد: غفلت و جهل، انسان را به سمت ناشکری سوق می‌دهد؛ فرد عاقل هرگز ناشکری نمی‌کند. زمانی که انسان فلسفه نعمتی که به او داده شده و یا نعمتی که داده نشده را نمی‌داند، شروع به ناشکری می‌کند.

وی بیان کرد: از طرف دیگر انسان قدر نعمتی که برای آن زحمت نکشیده را نمی‌داند، لذا کسانی که بدون زحمت به مال فراوانی می‌رسند از آن استفاده درست نمی‌کنند و همین انسان‌های تنبل و کم‌کار دچار اسراف و ناشکری خواهند شد، اما انسان اهل کار و کوشش، قدردان نعمت است. 

عضو هیئت مدیره دارالقرآن‌الکریم اصفهان افزود: تربیت فرد در محیط خانواده، مدرسه و دانشگاه باید به گونه‌ای باشد که او را به سمت ناشکری نکشاند؛ زیرا تربیت درست عامل ناشکری را از بین می‌برد. البته عده‌ای هم یاغی هستند و با وجود مال فراوانی که از راه‌های غیراخلاقی مانند دزدی به دست آورده‌اند، قانع نشده و باز هم ناشکری می‌کنند.

وی ادامه داد: تبعات ناشکری در این است که از نعمت‌های خداوند در راه درست استفاده نمی‌شود. برای مثال بنزین نعمتی می‌باشد که با مصرف نادرست آن ناشکری می‌کنیم، هدر دادن آن از بین رفتن سرمایه و خروج ارز از کشور می‌شود، برق و آب و گاز نیز همین طور؛  لذا در هنگام ناشکری نمی‌توانیم از آن نعمت‌ها کمال استفاده را بکنیم.

این استاد حوزه و دانشگاه گفت: ناشکری عامل هدر رفتن سرمایه، تشدید وابستگی، بیکاری، افسردگی و مسائل روانی و شخصیتی در فرد و جامعه می‌شود.