جایگاه اندیشه و تفکر در توحیدباوری/ پسندیده بودن شوخ‌طبعی

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) حجت‌الاسلام والمسلمین عبدالرحیم سلیمانی، عضو هیئت علمی دانشگاه مفید در ادامه سلسله مباحث اخلاقی و معنوی خود گفت: امام باقر(ع) در روایتی فرمودند که «ان الله یحب المتوحد بالفکره؛ خداوند زندگی موحدانه اندیشمندانه را دوست دارد» یعنی خداوند دوست دارد کسی را که موحدانه زیست می‌کند ولی این زیست، مبتنی بر اندیشه و تفکر است.

وی با بیان اینکه توحید، کلمه نیست که به زبان و اندیشه که در ذهن آید بلکه اصلی است که در زندگی انسان خود را نشان می دهد تصریح کرد: اینکه چه میزان انسان برای رسیدن به اهداف خود به ابزار باطل و یا ابزار درست و صحیح تمسک کند نشان‌دهنده میزان توحیدباوری اوست.

عضو هیئت علمی دانشگاه مفید با بیان اینکه ممکن است واژه متوحد به معنای خلوت‌گزینی و اندیشه و فکر در خلوت گزینی باشد اظهار کرد: خداوند کسی را که لحظاتی از عمر خود را مخصوص اندیشه در توحید بگذارد و یا زندگی موحدانه غیرمقلدانه داشته باشد و توحیدباوری او برخاسته از اندیشه شخصی او باشد دوست دارد و چنین انسانی محبوب خوداوند خواهد بود.

شوخ‌طبعی؛ صفتی پسندیده

سلیمانی همچنین با اشاره به روایتی دیگر از امام باقر(ع) بیان کرد: خداوند دوست دارد انسانی را که در جماعت، مزاح و شوخی کرده و شوخ‌طبع است البته به شرط آن که زشت‌گویی در سخنان او نباشد.

وی افزود: مطلوب دین این است که انسان‌ها شوخ طبع باشند و عبوس نباشند و حتی افراد را بخندانند؛ نقل است که امام علی(ع) نیز شوخ‌طبع بوده و روایت نیز موید دوست داشتن چنین افرادی است؛ البته قید هم دارد و به حدود دیگر خداوند، محدود شده است

این استاد حوزه و دانشگاه ادامه داد: شوخی که در آن غیبت و تهمت و سسخنان رکیک و زشت باشد دارای مطلوبیت و ارزش نیست؛ بنابراین هر ارزشی در سایه رعایت ارزش‌های دیگر، خوب است و ارزشی که ارزش‌های دیگر را لگدمال کند خوب نیست و شوخی نیز اگرهمره با کنایه و متلک و آزار دیگران باشد فاقد ارزش است.

سلیمانی عنوان کرد: ملاک، حدود الهی است؛ چون ممکن است شوخی ما با رعایت همه حدود، فردی را ناراحت کند همان طور که برخی از راستگویی ما نیز ناراحت می‌شوند؛ لذا ملاک، حدود خداوند است.