فقه سنتی مستندتر از فقه پویاست

آیت‌الله احمد عابدینی، استاد حوزه علمیه، در گفت‌وگو با ایکنا از اصفهان اظهار کرد: منظور از فقه مضاف، فقهی است که به یک کلمه دیگر اضافه شده باشد، مثل فقه حکومت، فقه اجتماع، فقه اقتصاد، فقه سیاست و ... و در واقع این امور را از دیدگاه فقهی بررسی می‌کند. امروز به واسطه وجود مسائل جدید مثل عدالت اجتماعی، رسانه‌ها، روابط با جهان و نیز استقرار حکومت دینی به فقه مضاف نیازمندیم.

وی بیان کرد: فقه سنتی بر اساس روایات شکل گرفته و مباحثی را مطرح می‌کند که برای مردم مورد سؤال بوده است و از مسائلی مانند طهارت و نجاست و مسائلی نظیر فروع دین، معاملات، ازدواج و طلاق و مجازات‌ها را دربرمی‌گیرد.

وی گفت: روایات کارایی لازم را دارند، ولی باید جمع‌بندی و دسته‌بندی جدیدی از آنها صورت گیرد. در حال حاضر، روایات بر اساس فقه فردی دسته‌بندی شده‌اند، ولی امور جمعی دسته‌بندی نشده‌اند؛ بنابراین روایات باید از ابتدا در اموری که نیاز جامعه است باب‌بندی شود تا فقیه بتواند آنها را مورد بررسی قرار دهد.

آیت‌الله عابدینی خاطر نشان کرد: معمولا زمانی که مسائل مورد نیاز پیش می‌آید، چون فقیه از روایات مربوط به آن اطلاع ندارد، تصور می‌کند که روایتی در این خصوص موجود نیست و این باعث می‌شود که فقه، عاجز تلقی شود.

وی با اشاره به رابطه میان فقه مضاف و فقه پویا گفت: برخی افراد فقه سنتی را ناتوان می‌بینند، بنابراین به دنبال دلایلی عقلایی می‌گردند تا بتوانند جواب سوالات  امروزی را بیابند؛ چنین فقهی به اصطلاح خودشان پویا، ولی بی‌دلیل است، یعنی نمی‌توانند دلیل قرآنی یا روایی برای آن پیدا کنند، بنابراین حرفشان بی‌مبناست و مستند نیست. مشکل فقه پویا این است که دلیل ندارند، اما فقه سنتی دلیل و مبنا دارد.

این استاد حوزه افزود: فقه سنتی کمتر قرآنی بوده، چون بیشتر براساس روایات شکل گرفته است، اما می‌توان دلایل قرآنی هم برای آن ذکر کرد؛ در واقع قرآن منبع خوبی برای فقه سنتی، پویا و مضاف به شمار می‌رود.

گذشت زمان و پبشرفت در علم باید به دقیق‌تر شدن فقه منجر شود

انتهای پیام