نقش امنیت و دفاع در الگوی پیشرفت بررسی شد

به گزارش ایکنا؛ هفتمین کنفرانس الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت از صبح دیروز، چهارشنبه 19 اردیبهشت، به میزبانی مرکز همایش‌های کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران آغاز به کار کرد. نشست تخصصی "امنیت و دفاع در الگوی پیشرفت" عصر روز چهارشنبه و با حضور جمعی صاحبنظران، پژوهشگران و نظریه‌پردازان کشور برگزار شد. جلال درخشه و مصطفی ایزدی، ریاست این نشست تخصصی را برعهده داشتند.

در نشست تخصصی «امنیت و دفاع در الگوی پیشرفت»، آوات عباسی، یاشار ذکی، بشیر اسماعیلی، میکائیل جمال پور، عابد گل کرمی به ارائه مقاله پرداختند.

مقاله آوات عباسی، عضو هیات علمی پژوهشکده اندیشه سیاسی، انقلاب و تمدن اسلامی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی به موضوع "مؤلفه‌های امنیت در دوران شکوفایی تمدن ایرانی (مطالعه موردی پیش از اسلام)" اختصاص داشت. وی در این مقاله عنوان کرد: وجود امنیت مهمترین نشانه شکوفایی و پیشرفت تمدنی در هر دوره تاریخی است. می توان گفت، آنچه در پیش­نویس سند الگوی پایه پیشرفت تحت عنوان­­های آرامش، آسایش، سلامت و امید به زندگی همچون "افق" پیشرفت ایران طرح شده است، از نشانه­های اصلی وجود امنیت در یک کشور است؛ بنابر این مهم می­توان گفت که امنیت بیش از آنکه یکی از مقوله­های شکوفایی و پیشرفت یک جامعه و حکومت باشد، مهمترین معیار برای سنجش و اندازه­گیری این موضوع است که یک جامعه و حکومت در مسیر شکوفایی و پیشرفت قرار داشته یا در مسیر تباهی و سقوط قرار گرفته است.

مقاله بشیر اسماعیلی، عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرضا به موضوع "ضرورت توجه به نقش هنر در الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت جهت تأمین امنیت نرم جمهوری اسلامی ایران" اختصاص داشت. وی در این مقاله عنوان کرد: الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت، روندی آینده نگر و درحال تکوین است که ابعاد متعددی همچون امنیت نرم و ابزار تحقق آن را می بایست در چارچوب این نظریه جامع مورد مطالعه قرار داد. در این مقاله براساس روش پس نگری در مطالعات آینده نگارانه، ابتدا شمایی از آینده مطلوب امنیت نرم جمهوری اسلامی ایران در افق ۲۵ ساله را با عنوان "چشم اندازامنیت نرم جمهوری اسلامی ایران درافق 1420" ترسیم شده و سپس با بررسی مفاد و بندهای چشم انداز تدوین شده،‌ در هر یک از سه حوزه اجتماعی-فرهنگی، سیاسی و اقتصادی مشخص می نمایند که هنر توان نقش آفرینی در کدام حوزه ها و تاثیرگذاری بر کدام یک از شاخصه های چشم انداز را دارد.

مقاله میکائیل جمال پور، استادیار گروه فلسفه دانشگاه پیام نور تبریز به موضوع "خوانشی از دیپلماسی فرهنگی آمریکا در مواجهه با جمهوری اسلامی ایران و راهکارهای مقابله با آن" اختصاص داشت. وی در این مقاله عنوان کرد: موضوع دیپلماسی فرهنگی، در واقع شناخت و تاثیرگذاری بر فرهنگ یک کشور جهت نفوذ در آن، برای تامین منافع کوتاه و بلند مدت محسوب می شود. آمریکا سعی دارد تا از این طریق، اقدام به ایجاد مراکز ایرانشناسی، چاپ و نشر کتاب، شناسایی علایق دینی و مذهبی نموده و همچنین از طریق دیپلماسی عمومی، یک چهره مطلوب و حامی پیشرفت از خود نشان دهد. آمریکا قصد دارد با این اقدام نرم، در لایه­های طبقات جامعه ایران نفوذ کند.

جمهوری اسلامی با تمرکز بر انواع قدرت نرم خود مانند رهبری، مردم، سابقه تاریخی و فرهنگی و تاکید بر الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت و انواع ظرفیت­های عظیم از جمله اندیشمندان، آینده­پژوهی و در اختیار گرفتن ابزارها و فناوری جنگ نرم، توانایی مقابله با دیپلماسی فرهنگی آمریکا بر ضد خود را دارد؛ همچنین بازتولید مصادیق جدید از قدرت نرم، موجب پیش برندگی راهبردهای فرهنگی ایران اسلامی در عرصه های بین المللی خواهد بود.

مقاله عابد گل کرمی، دانش‌آموخته دکتری جغرافیای سیاسی دانشگاه خوارزمی به موضوع " امکان‌سنجی ارائه الگوی سیاست خارجی ژئوپلیتیک‌محور جمهوری اسلامی ایران در منطقه خلیج فارس با تأکید بر کدهای ژئوپلیتیک " اختصاص داشت. وی در این مقاله عنوان کرد: سیاست خارجی و عملکرد دولت­ها برگرفته و متأثر از محیط ژئوپلیتیک است و تعاملات کشورها نیز در چارچوب مجموعه­ای از رفتارهای مکانی و زمانی دولت­ها در نظام ژئوپلیتیک جهانی تبیین می­شود. کشور ایران در یکی از حساس­ترین موقعیت­های ژئوپلیتیک جهان قرارگرفته است؛ به‌گونه‌ای که مناطق و زیرمناطق ژئوپلیتیک فعالی با کارکرد­های گسترده و پرشمار گرداگرد آن را فراگرفته و به‌صورت یکی از کانون­های جاذبه دیپلماسی منطقه­ای و جهانی درآمده است.

یکی از مناطقی که در ارتقابخشی موقعیت ژئوپلیتیک ایران جایگاه بی­بدیلی دارد، منطقه خلیج فارس است. بهتر است که جمهوری اسلامی ایران همساز با ملزومات ژئوپلیتیک، الگوی سیاست خارجی در منطقه خلیج فارس تدوین کند که متناسب با نقش آن در عرصه منطقه­ای و جهانی باشد. نتایج این پژوهش عنوان می کند که رویکرد ژئوپلیتیک با ارایه چشم­اندازی واقع‌بینانه، ضمن شناسایی تنگناها و فرصت‌های پیش­روی ایران در مناسبات با واحدهای سیاسی منطقه خلیج فارس، در دستیابی ایران به الگوی بهینه منطقه­ای که تامین­کننده منافع ملی و ارتقای توان بازیگری آن است، مؤثر می باشد.