امام رضا(ع) به شکلگیری تشیع در ایران سرعت بخشید
گروه معارف - عضو هیئت علمی گروه تاریخ اسلام دانشگاه اصفهان گفت: امام رضا(ع) دعوت مأمون را برای سفر به ایران پذیرفت تا بتواند شرق جهان اسلام را از اهداف و ارزشهای امامت و ولایت آگاه کند و اگر ایشان به ایران نمیآمد، شکلگیری تشیع در ایران تا مدتهای طولانی به تعویق میافتاد.
سید اصغر محمودآبادی، عضو هیئت علمی گروه تاریخ اسلام دانشگاه اصفهان در گفتوگو با ایکنا از اصفهان اظهار کرد: زمانی که امام موسی کاظم(ع) در زندان هارون شهید شده بودند، وضعیت امامت بسیار سخت و دشوار بود و حکومت بنیعباس نمیخواست مسیر امامت و ولایت ادامه پیدا کند، چون میدانست که یک رقیب سیاسی قوی برایش خواهد بود.
وی بیان کرد: امام رضا(ع) میتوانست به ایران نیاید و هیچ قدرتی توانایی وادار ساختن امام به این کار را نداشت. یکی از دلایل ایشان برای سفر به ایران، انجام مأموریتی استراتژیک و آیندهنگرانه بود تا بتوانند شرق اسلامی را از اهداف و ارزشهای امامت و ولایت آگاه کنند. بدون تردید اگر امام رضا(ع) به ایران نمیآمدند، وقوع تشیع و حادثه بزرگ تشیع در ایران برای مدتهای طولانی به تعویق میافتاد. در واقع امام مأموریتی ارزشی و الهی را انجام دادند تا تشیع در ایران پایدار بماند. این سفر در منطقه شرق ایران یعنی خراسان بزرگ اتفاق افتاد و سپس سراسر ایران را دربرگرفت.
عضو هیئت علمی گروه تاریخ اسلام دانشگاه اصفهان افزود: یکی دیگر از اهداف امام رضا(ع)، مخالفت با خلافت جور یعنی حاکمیت بنیعباس بود. بنیعباس سابقه خوبی در اسلام نداشتند، عباس بن عبدالمطلب و یارانش از کسانی بودند که بسیار دیر و از روی اجبار به اسلام گرویدند. بنیعباس حقوق ولایتی و شریعتی نداشتند و ظلم و جور میکردند، امام رضا(ع) نیز با این مسئله مخالفت میکردند. امام رضا(ع) به ایران نیامدند تا دعوت حاکم جور را لبیک بگویند، به این دلیل آمدند که وظیفه و رسالت خودشان را انجام دهند.
محمودآبادی با اشاره به مناظرات امام رضا(ع) با اندیشمندان ادیان و مکاتب دیگر، خاطرنشان کرد: مأمون علاقمند بود تا از دانش و اطلاعات وسیع امام رضا(ع) به صورت غیر مستقیم استفاده کند، چون در مقام خلیفه به صورت مستقیم نمیتوانست این کار را انجام دهد و به نظر من خود مأمون از فیوضات زبانی و بیانی امام بیشترین بهره را میبرد؛ سوالاتی که در جلسات مناظره مطرح میشد، در حکم دانش و علم برای مأمون به شمار میرفت و بسیاری از مسائل و مشکلات خود را از این طریق حلوفصل میکرد. در واقع میخواست دانش امام را به رخ دیگران بکشد و خودش نیز استفاده کند و زمانی که احساس کرد حضور امام به ضرر حکومت او و آینده خاندان عباسی است، تصمیم به شهادت ایشان گرفت.
انتهای پیام
