گروه معارف ــ شُکر یعنی یادآوری نعمت و منعم با قلب و زبان که در 75 آیه، از مشتقات آن استفاده شده و از این میان، 6 واژه به خدا نسبت داده شده است.
یه گزارش ایکنا از اصفهان، محمد شایگان مهر، از پژوهشگران در مقالهای به بررسی معنای شکر در قرآن پرداخته که در چکیده این مقاله آورده است: شکر، یعنی یادآوری نعمت و منعم با قلب و زبان که در 75 آیه، از مشتقات آن استفاده شده که 6 واژه به خدا، استناد شده است (شاکر و شکور) و بقه واژهها به صورت (اسم فاعل و مبالغه، فعلهای ماضی و مضارع و امر) به غیر از خدا منسوب گردیده است، که در آنها موضوعات مختلفی برای شکر از خدا، مطرح شده و طبق آیههای خود شکر توفیقی است که خداوند رحمان، اسباب و وسایل آن را به بشر مرحمت فرموده است (که البته خود شکر دیگری را می طلبد) تا خود انسان از منافع سپاس گزاری اش، (چه منافع معنوی و چه مادی مثل نگهداشتن و افزایش نعمت های موجود و برکت آنها، رهایی از عذاب اخروی و دنیوی و ...) سودمند گردد و انسان باید در برابر اغوای شیطان که انسان را از سپاس گزاری باز می دارد، ایستادگی کند.
علاقمندان برای دریافت این مقاله که در مجله فقه و تاریخ تمدن منتشر شده اسن، میتوانند اینجا کلیک کنند.
انتهای پیام