یه گزارش ایکنا از اصفهان، محمد شایگان مهر، از پژوهشگران در مقالهای به بررسی معنای شکر در قرآن پرداخته که در چکیده این مقاله آورده است: شکر، یعنی یادآوری نعمت و منعم با قلب و زبان که در 75 آیه، از مشتقات آن استفاده شده که 6 واژه به خدا، استناد شده است (شاکر و شکور) و بقه واژهها به صورت (اسم فاعل و مبالغه، فعلهای ماضی و مضارع و امر) به غیر از خدا منسوب گردیده است، که در آنها موضوعات مختلفی برای شکر از خدا، مطرح شده و طبق آیههای خود شکر توفیقی است که خداوند رحمان، اسباب و وسایل آن را به بشر مرحمت فرموده است (که البته خود شکر دیگری را می طلبد) تا خود انسان از منافع سپاس گزاری اش، (چه منافع معنوی و چه مادی مثل نگهداشتن و افزایش نعمت های موجود و برکت آنها، رهایی از عذاب اخروی و دنیوی و ...) سودمند گردد و انسان باید در برابر اغوای شیطان که انسان را از سپاس گزاری باز می دارد، ایستادگی کند.
علاقمندان برای دریافت این مقاله که در مجله فقه و تاریخ تمدن منتشر شده اسن، میتوانند اینجا کلیک کنند.
انتهای پیام