گروه معارف- دنیا از دیدگاه مولوی در مثنوی با استناد به آیات قرآنی در مقالهای مورد بررسی قرار گرفته است.
به گزارش ایکنا از اصفهان، محمد بهنام فر در چکیده این مقاله نوشته است: دنیا از نظر تعلق قلب است به هر چیزی که انسان را از خدا غافل سازد. مولانا معتقد است: اصل باغ و گلزار جهان در جان و روح است که انعکاس آن بر آب و گل دنیا افتاده است. او دنیا را زن جادوگر میداند که با سحر و افسون همه را فریب میدهد. در نظر او تمام موجودات و ممکنات دنیا همواره در حال تغییر و تحولند. علاوه بر اینها در موارد متعددی از داستانهای پیامبران نیز برداشتهای لطیف و تمثیلی خاصی از دنیا ارائه میدهد.
مولوی با آن که از دنیا با تعبیراتی نظیر: چاه، زندان یا بیان یاد میکند که هر چه زودتر باید از آن رهایی یافت اما در عین حال کل عالم را چون سبویی می داند که از علم و جمال سرشار است.
علاقمندان برای دریافت این مقاله که در مجله ادبیات و علوم انسانی (دانشگاه بیرجند) منتشر شده است، میتوانند اینجا کلیک کنند.
انتهای پیام