معلولان برای حضور در جامعه محدودیتی ندارند

رضا بافتی، یک رفتارشناس و کارشناس مسائل اجتماعی در گفت‌وگو با ایکنا از اصفهان، با اشاره به روز جهانی معلولین، اظهار کرد: هر کدام از معلولین مشکلات خاصی دارند، اما مشکل عمده آنان این است که مردم جامعه برای آن‌ها دلسوزی و ترحم می‌کنند و به همین دلیل امکان دارد معلولین در اجتماع حضور پیدا نکنند.
وی افزود: باید برای مردم فرهنگ‌سازی شود که افراد معلول محدودیتی در جامعه ندارند و حتی می‌توانند افراد موفقی باشند و محدودیت خود را جبران کنند، زیرا آن‌ها دارای یک مکانیسم دفاعی هستند که آن‌ها را به موفقیت نزدیک می‌کند. آلفرد آدلر بنیان‌گذار مکتب روانشناسی فردی که در کودکی بیماری راشیتیسم داشت، می‌گوید: بیماری‌اش یک مکانیسم جبران را در او به وجود آورد و توانست بحران خود را جبران کند و بخش‌های دیگر را تقویت کند و به موفقیت برسد.
این رفتارشناس اجتماعی بیان کرد: بین مردم و معلولین فاصله‌ای ایجاد شده و مردم به معلولین ترحم و به چشم دیگری به آن‌ها نگاه می‌کنند، مثلاً فردی که دست خود را در جنگ از دست داده است، مردم به او احترام می‌گذارند، ولی بعضاً فردی که یک پا ندارد و مشغول وزن کشیدن مردم در یک چهار راه است به آن فرد ترحم می‌کنند، ولی زمانی که با همین فرد معاشرت می‌کنند و او اطلاعاتی درباره کاهش وزن به آن‌‍‌ها می‌دهد متوجه آگاهی که دارد، می‌شوند.
بافتی ادامه داد: بزرگانی داشته‌ایم که دچار معلولیت شده‌اند ولی بعد از مشکل خود به زندگی و بزرگی خود ادامه داده‌اند و آثار خود را همچنان خلق کرده‌اند، مثل شاملو که بر اثر دیابت یک پای خود را از دست داد. محمدسلمانی در یکی از شعرهای خود می‌گوید: «تنها یک نفر به قله تاریک می‌رسد، هر مرد پا شکسته‌ای که تیمور لنگ نیست».
بافتی بیان کرد: معلولین بالاتر از سطح اجتماع هستند و مردمی که دچار معلولیت نیستند و از لحاظ فرهنگی پایین‌تر از این افراد هستند به چشم ترحم به آن ها نگاه می‌کنند و این یک تناقض است که باید در جامعه حل شود.
انتهای پیام