محمد حیدرپور، جامعهشناس فرهنگی، در گفتوگو با ایکنا از اصفهان، درباره فلسفه مسافرت اظهار کرد: در دین ما سفارش زیادی به سیر و سفر شده است و دلایل مختلفی برای مسافرت وجود دارد، مثلاً علاوه بر سفرهای کاری، بعضی از ما برای گذران اوقات فراغت یا کسب تجربه، به مسافرت میرویم.
وی ادامه داد: در جوامع توسعهیافته، افراد پس از بازنشستگی سفرهای زیادی میروند، بعضی از آنها حتی خانه خود را میفروشند تا بتوانند به مسافرت رفته و از مکانهایی که تاکنون نرفتهاند، بازدید کنند. البته در این جوامع امنیت اقتصادی وجود دارد و ذهن توسعهیافته به افراد توصیه میکند که این کار را انجام دهند.
سلایق افراد برای مسافرت به رسمیت شناخته شود
این جامعهشناس فرهنگی با اشاره به وضعیت مسافرت در ایران در مقایسه با دیگر کشورها، افزود: انحصار در هر نوعی نکوهیده است و ما باید تکثر را به رسمیت بشناسیم، افراد مختلف سلیقههای متفاوتی دارند که همگی شایسته احترام است، عدهای به طبیعتگردی علاقه دارند و عدهای به بازدید از بناهای تاریخی. در واقع هر کس با سفر به مکانی خاص انبساط خاطر یافته و تجدید قوا میکند. پس باید امکانات فراهم شود تا هر کس به جایی که دوست دارد، سفر کند.
حیدرپور خاطرنشان کرد: در کشور ما تکثر چندان به رسمیت شناخته نشده است و برای مسافرت به بعضی از نقاط محدودیتهایی وجود دارد، یعنی سلیقههای مختلف نمیتوانند به خوبی از سفرشان لذت ببرند و امکانات فقط برای سلیقههای خاصی فراهم شده؛ محدودیت دیگر مسافرت در کشور ما این است که مردم از لحاظ اقتصادی در مضیقه هستند و گاهی تمام وسایل سفر و خورد و خوراکشان را با خود به سفر برده و ریختوپاش آن برای طبیعت باقی میماند.
وی گفت: سفر و گردش به این معنا است که فرد درآمد کافی داشته باشد تا بتواند در طول سفر به راحتی خرج کند، مهمترین مشکل مردم برای ایرانگردی این است که در تنگنای معیشتی قرار دارند.
این جامعهشناس فرهنگی تصریح کرد: کسانی هم که از تمکن مالی کافی برخوردار هستند، بهدلیل محدودیتهای موجود ترجیح میدهند به کشورهای دیگر سفر کنند، مثلاً تورهای سفر به گرجستان، ارمنستان، ترکیه، دبی و... را همه جا میبینیم. چرا اینگونه باید باشد؟ بهتر است برخی از تفریحات موجود در کشورهای دیگر که با فرهنگ ما نیز منافاتی ندارد، در داخل کشور فراهم شود تا مردم به سفرهای داخلی علاقه بیشتری نشان دهند.
انتهای پیام