سینما در ایران جنبه سرگرمی دارد تا فرهنگی

مصطفی حیدری، رئیس دفتر تخصصی سینما در اصفهان، در گفت‌وگو با ایکنا از اصفهان، درباره بازتاب ژانر کمدی در سینمای ایران، اظهار کرد: فضای سینما شخصیت محور است، یعنی اکثراً بر اساس موقعیت کمدی خلق می‌شود. علاوه بر این، براساس شخصیت و کاراکتر نیز کمدی خلق خواهد شد، اما هر کدام رویکرد متفاوتی دارد. در آغاز سینما، فیلم‌ها ناخودآگاه رویکرد طنز داشتد، زیرا اولین چیزی که در سینما مطرح می‌باشد، سرگرمی است و سینمای کمدی بهترین غالبی هست که برای سرگرمی از آن استفاده می‌شود.

وی افزود: یکی از کاربردهایی که سینمای کمدی دارد، این است که مخاطبین سینما را برای سرگرمی و تفریح می‌بینند و به همین دلیل از ژانر کمدی استقبال بیشتری می‌شود، اما به مرور زمان همان‌طور که تاریخ سینما جلو آمد، رویکردهای کمدی هم متفاوت شد، انواع مختلف کمدی وجود دارد، مثل کمدی سیاه، اسکروبال، اسلپ‌استیک که هر کدام دارای رویکرد متفاوتی هستند.

رئیس دفتر تخصصی سینما در اصفهان افزود: فیلم‌های ایرانی از سبک‌های کمدی پیروی نمی‌کند و موقعیت‌محور، سطحی و دم‌دستی است. فیلم‌های کمدی بسیار فاخری از کمدین‌های بزرگی بر اساس موقعیت وجود دارد، مثل فرانک کاپرا که بر اساس اسلپ‌استیک کار می‌‌کرد. یک سری فیلم‌های کمدی با نام هجو ساخته شد.

حیدری بیان کرد: تاریخ سینما که جلو آمد، فیلم‌سازهایی که سبک کمدی آن‌ها بر اساس بازیگر بود مثل چاپلین و لورل و هاردی تلاش کردند که سرگرمی را در سینمای کمدی ارتقاء دهند. چاپلین و برخی دیگر در عصر جدید که سعی کردند براساس طبقه زحمت‌کش جامعه و موقعیت اجتماعی، آن را در کار خود جلوه دهند، و کارکرد این گونه فیلم‌ها علاوه بر سرگرمی توانست یک کارکرد سیاسی و اجتماعی نیز داشته باشد.

وی با بیان اینکه فروش سینما بیشتر متعلق به سینمای کمدی است، ادامه داد: سینما در ایران بیشتر برای مردم سرگرمی محسوب می‌شود تا یک کالای فرهنگی؛ به همین دلیل بجای اینکه با تماشای تلویزیون و فیلم‌های پندآموز و اجتماعی تغذیه شوند، معمولاً از سینمای کمدی بیشتر استقبال می‌کنند، البته استثناهای سینمای اجتماعی را در اینجا نمی‌توان در نظر گرفت.

رئیس دفتر تخصصی سینما در اصفهان گفت: فیلم‌های کمدی ایران به خصوص در دهه‌های اخیر بسیار سطحی و کلیشه‌ای است که برای همه قابل فهم می‌باشد، البته در دهه 60 اوضاع بهتر بود، مثلاً آثار برخی فیلم سازهای آن دهه مثل محمدرضا هنرمند و یدالله صمدی که فیلم اتوبوس را ساخت، علاوه بر رویکرد کمدی، دارای رویکرد اجتماعی نیز بود. در دهه‌های اخیر به دلیل اینکه صرفاً همه چیز پول شده عملاً فیلم کمدی نیز سطحی و برای همه قابل درک است.
انتهای پیام