به گزارش ایکنا از خراسان رضوی، آیتالله سیدعبدالله فاطمینیا، استاد اخلاق و عرفان، شامگاه گذشته، پنجم آبانماه، در مراسم عزاداری دهه پایانی ماه صفر در حسینیه الزهرا(س) مشهد اظهار کرد: خداوند نامهایی دارد که میان خالق و خلق مشترک است. در اینجا یک تبصره وجود دارد که اگر بر سر کلمه الف و لام بیاید، آن اسم مخصوص خدا میشود و در این موارد شریک خلق نیست.
وی ادامه داد: عارفی گفته که اگر یک نفر به اندازه ظرفیت بشریه خودش هر کدام از اسمای مشترک بین خدا و خلق مانند کریم را در خود محقق کند، مزدش این است که نوری از آن اسم مبارک به فرد داده میشود.
آموزش اوصاف خاندان عصمت در زیارت جامعه
فاطمینیا با اشاره به عباراتی از زیارت جامعه کبیره، بیان کرد: عبارات زیارت جامعه کبیره برای سلام دادن ما به اهلبیت(ع) نیست، بلکه برای یاد گرفتن اوصاف اهل بیت(ع) است که ما نیز به این صفات متصف شویم. باید ارزش این ادعیه و زیارتها را بدانیم که به صورت صحیح به دست ما رسیده است.
وی با پرداختن به معرفی خصوصیات اهلبیت(ع) در زیارت جامعه کبیره، ادامه داد: حضرات اهل بیت(ع) کاملان در محبت خدا هستند. سؤال اینجاست که اهمیت این عبارت در چیست؟ خدا ذات خود را از همه بیشتر دوست دارد؛ چرا که خدا بادرکترین موجود است در مقایسه با پرکمالترین موجود که خود اوست.
طالب معرفت و محبت باشیم
این استاد اخلاق و عرفان اضافه کرد: اهل بیت(ع) چون در معرفت خدا کامل هستند، در محبت خداوند نیز کاملترین خلابق بهشمار میآیند و این یعنی محبت ریشه در معرفت دارد، ما نیز باید طلب معرفت و پس از آن طلب محبت کنیم. میگویند پیامبر اسلام(ص) از دوری و دلتنگی امیرمومنان(ع) گریه میکرد، گریه محبتآمیز پیامبر معرفت ایشان برای شخصیت حضرت علی(ع) بود. اینها برای ما درس است و البته صفتی برای ما میشود، عشق به خدا یک عشق علمی است. در معارف اهل بیت(ع) عشق خیلی کم بیان شده است و این عشق همانند عشقهای مجازی دنیا نیست که باعث سرگردانی شود.
فاطمینیا ضمن اشاره به مصداقی از عشق در سیره اهلبیت(ع)، اضافه کرد: یکی از موارد مثبت عشق روایتی از امیرمؤمنان(ع) است، از آنجا که در راه یکی از سفرها و جنگها به کربلا رسید و گفت اینجا جایی است که عشاق به خاک میافتند، عشاق و اصحابی که میگویند اگر ما را بکشند و هزار بار بسوزانند باز هم در رکاب معشوق خود خواهیم بود.
این استاد اخلاق و عرفان با تأکید بر عبارات آمده در زیارت جامعه کبیره، اظهار کرد: منقبت اهل بیت(ع) هم برای ما درس است، باید وقتی به حرم مشرف میشویم، معرفت بخواهیم که بر اثر این معرفت محبت بیاید و اگر این محبت آمد همه چیز برای ما درست میشود.
وی ابراز کرد: راههای رسیدن به خدا به عدد نفس زدنهای انسانهاست و میان این راههای بیشمار نزدیکترین راه محبت است، محبت کمیت ندارد و در همه آن کیفیت مطرح است. انس با الله از محبت حاصل میشود. اگر کار انسان براساس محبت باشد کاسه انسان را پر میکنند و کمیت اعمال او مهم نیست؛ چرا که باید گفت در دین ما کیفیت مطرح است.
فاطمینیا افزود: روزی حضرت موسی(ع) به خدا گفت: «میخواهم عابدترین بنده خود را به من نشان دهی». موسی برای دیدن این بنده راهی شد، رفت و دید بندهای فلج در جنگل نشسته و هیچ از سلامتی بهرهمند نیست، موسی گفت: «من مستجاب الدعوه هستم، میتوانم برای تو دعا کنم تا نعمتها به تو برگردد»، اما آن بنده نپذیرفت و سرش را پایین انداخت.
وی گفت: موسی دقت کرد و دید که بنده زیر لب ذکر «یا بار و یا وصول» را زمزمه میکند. دلیل آن را از او پرسید و بنده گفت: «او خدایی است که محبت خود را دائم افاضه میکند».
انتهای پیام