نكات كلیدی برای کاهش استرس ناشی از ویروس کرونا در کارکنان درمانی

به گزارش ایكنا از فارس، هر یک از ما به شکل متفاوتی به استرس و حوادث ناگوار واکنش نشان می‌دهیم؛ آگاهی از نشانه‌های جسمی و ذهنی اضطراب، نخستین قدم در مدیریت آن است.

تحریک‌پذیری، عصبانیت و از کوره در رفتن، بی‌خوابی و کابوس، ترس، خستگی، سردرد، عدم تمرکز، اسپاسم عضلانی، تپش قلب و حالت تهوع و دیگر مشکلات گوارشی از نشانه‌های اضطراب است.

در اینجا پیشنهادات و توصیه‌های برای كاهش استرس و اضطراب ناشی از ترس ابتلا به ویروس كرونا به خصوص برای كاركنان بهداشتی و درمانی را می‌خوانیم.

- در محل کار از روش‌های ساده برای کاهش استرس خود استفاده کنیم؛ حرکات کششی و نرمش، قدم زدن در فضای باز، تمرین تنفس عمیق از جمله این اقدامات است.

- فرهنگ حمایت و کار تیمی را در محل کار تقویت کنیم؛ از آن‌ها در مورد نگرانی‌هایشان سؤال کنیم و در مورد نگرانی‌های خود نیز به آن‌ها بگوییم.

- صحبت‌های خود را به موضوع بحران و کار محدود نکنیم و در مورد موضوعات دیگر نیز صحبت کنیم؛ از یکدیگر حمایت کنیم و احوال هم را بپرسیم.

- بیشتر افراد هنگام استرس زیاد با خطاهای کوچک دیگران، برخوردهای بیش از اندازه می‌کنند؛ به یکدیگر بازخورد مثبت بدهیم و تلاش و جدیت افراد را تشویق کنیم.

- لازم است در جریان اطلاعات و اخبار روز باشیم، مواجهه با اخبار به ویژه از منابع غیرموثق و در فضای مجازی را محدود کنیم.

- بررسی مکرر شبکه‌های مجازی می‌تواند استرس ما را بیشتر کرده و زمان استراحت ما را که برای بازیابی توان و انرژی نیاز داریم، محدود کند.

- مراقب باشیم که در شرایط بحرانی هم، اصول برخورد حرفه‌ای را در برخورد با بیماران و مسائل آن‌ها را حفظ کنیم؛ بخشی از فرآیند بهبود بیماران مربوط به مشاهده حالت کاملاً حرفه‌ای کادر درمان است.

- در بحران‌ها موارد زیادی پیش می‌آید که خارج از کنترل ماست؛ سعی کنیم تنها بر مواردی که در کنترل ماست، تمرکز کنیم و بیش از اندازه به بخش‌هایی از بحران که کنترلی بر آن نداریم، فکر نکنیم.

- دغدغه‌ها و نگرانی‌های خانوادگی را مدیریت کنیم و با نزدیکان خود در مورد برنامه‌های کاری خود، زمان و روشی که می‌توانند با ما در تماس باشند و همچنین نگرانی‌هایشان صحبت کنیم.

- تلاش کنیم برنامه منظمی برای تماس و صحبت با خانواده و دوستان داشته باشیم.

- از خود مراقبت کنیم و تا جایی که امکان دارد، خواب و استراحت کافی داشته باشیم.

- تغذیه سالم داشته باشیم؛ مصرف کافئین را محدود کرده و مایعات کافی بنوشیم.

- در صورتی که احساس کردیم به دلیل استرس یا افسردگی برای چند روز متوالی نمی‌توانیم کارهای روزمره را انجام دهیم یا تحت فشار بسیاری هستیم، از روا‌ن‌پزشک کمک بگیریم.

- استراحت، خواب کافی و تغذیه مناسب ضروری است؛ در نظر گرفتن زمان‌هایی برای استراحت کوتاه در محلی که سر و صدای کمتری داشته و امکانات مناسب ­تری برای استراحت داشته ­باشد، می‌تواند مفید باشد.

- نشست‌های گفت‌وگو با همکاران راجع به موضوع می­‌تواند مفید و انجام بازگویی روان‌شناختی می‌تواند کمک‌کننده باشد تا از فشار وارده کاسته شود.

- با رعایت اصول ایمنی در انتقال بیماری، به کاهش استرس خود کمک کنیم.

- با همکاران خود راجع به احساسات و تنش‌هایمان صحبت کنیم (بهتر است همکارانی را برای صحبت کردن انتخاب کنیم که از آرامش بیشتری برخوردارند و می توانند با شما همدلی کنند).

- در محل خدمت ترتیبی دهیم تا دقایقی را با دیگر همکاران بگذرانیم؛ با هم صحبت کنیم و دقایق شادی را برای هم فراهم بیاوریم.

- از شوخی و شوخ طبعی استفاده کنیم.

- مراقب سلامت روان دیگر همکارانمان باشیم؛ در صورتی که هر کدام از نشانه‌های استرس را در همکارانمان مشاهده کردیم، یک شبکه حمایتی برای حمایت از او تشکیل داده و او را همراهی کنیم.

- مهارت گوش دادن فعال را در خود تقویت کنیم و به صحبت‌های همدیگر گوش دهیم.

- به خاطر داشته­ باشیم که لازم نیست خودمان را به جای افراد بیمار قرار دهیم؛ تنها کافی است با آن‌ها همدلی کنیم.

- از پخش عکس‌ها و تصویرهای صحنه‌های ناگوار و دلخراش از راه شبکه‌های مجازی خودداری کنیم.

- از بیان و انتشار اخبار و اطلاعات اشتباه و غیرموثق و بر اساس حدس و گمان در مورد تعداد بیماران و فوت‌شدگان در جامعه، به ویژه در شبکه‌های مجازی خودداری کنیم.

- از بحث و گفت‌وگو و ارائه مطالب ناخوشایند و ناراحت‌کننده در خانواده و جمع‌های دوستانه، اداری، آموزشی، درمانی و گروه‌های مجازی خودداری کنیم.

- به شایعات و اطلاعات نادرست توجه نکرده و تنها از وزارت بهداشت اخبار مربوط را دنبال کنیم.

- برای کمک به سلامت روان خود و دیگران با ارائه درست اطلاعات، در کاهش استرس جامعه سهیم شویم.

فریبا رضایی، سرپرست مدیریت سلامت روانی، اجتماعی و اعتیاد معاونت بهداشت دانشگاه علوم پزشکی شیراز