استفاده از ظرفیت ماه رمضان در تقویت آثار تربیتی

حجت‌الاسلام والمسلمین سید‌علی سجادی‌زاده، عضو هیئت علمی دانشگاه علوم اسلامی رضوی و مدرس حوزه علمیه مشهد، در گفت‌وگو با ایکنا از خراسان رضوی، اظهار کرد: دو سؤال در ذهن ما ایجاد می‌شود؛ اول اینکه ما چگونه می‌توانیم از این ماه استفاده کنیم و دوم نیز آنچه به دست آورده‌ایم را چگونه می‌توانیم حفظ کنیم؟

وی با بیان اینکه بسیاری از دعواهایی که در جامعه صورت می‌گیرد به این دلیل است که افراد نمی‌توانند خود را کنترل کنند، افزود: از طرفی نیز این ماه کمک می‌کند به اینکه انسان بتواند در مقابل شیطان و نفس خود همانند ورزشکاری عمل کند که برای یک دوره مسابقه تمرین می‌کند تا در مقابل حریف خود پیروز شود، قدرت اراده خود را در مقابل این دو دشمن تقویت، قوه غضب و شهوت را از جنبه‌های مختلف کنترل کند و به عبارتی انسان، انسان شود و هنگامی که این عنایت پروردگار شامل حال یک انسان شد آنگاه است که او می‌تواند انسان باتقوایی باشد.

این مدرس حوزه و دانشگاه بیان کرد: انسان‌ها دو دشمن به نام نفس و شیطان دارند و انسانی می‌تواند این دو دشمن را شکست دهد که تمرین کرده باشد و تکلیفی که بر دوش او قرار دارد را رعایت کرده و در نهایت هم تلاش کند که این پیروزی را همیشه به همراه خود داشته باشد، از این رو انسان باید از خداوند بخواهد که به او کمک کند تا آن دستاوردی را که در این ماه کسب کرده پس از ماه رمضان نیز به همراه داشته باشد و بتواند در مقابل این دو دشمن بزرگ ایستادگی کند.

نزول قرآن در ماه رمضان؛ دلیلی بر روزه‌داری

عضو هیئت علمی دانشگاه علوم اسلامی رضوی با بیان اینکه همانگونه که همه ما می‌دانیم ماه مبارک رمضان، ماه نزول قرآن است و همین مقوله یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های این ماه مبارک به‌شمار می‌رود، گفت: قرآن کتابی است که به‌منظور سعادت، رستگاری و سامان دادن به تمام نابسامانی‌های بشر آمده است و همچنین می‌تواند در بعد اعتقادی، اخلاقی، روحی، روانی و ارتباط انسان با هم‌نوع خود، انسان با محیط‌زیست و در نهایت نیز رابطه انسان با مخلوقات خداوند، تأثیرگذار باشد.

سجادی‌زاده تصریح کرد: با توجه به اینکه در زمان ائمه‌اطهار(ع) در سایر دین‌ها روزه وجود داشته است، اما تنها مختص یک ماه نبوده و در دین اسلام بوده که یک ماه ویژه‌ به روزه اختصاص داده شده است، بر همین اساس در روایتی آمده است که روزی از امام رضا(ع) پرسیده شد که چرا روزه، در دین اسلام در چنین ماهی باید باشد و امام(ع) در پاسخ نیز دلیل روزه گرفتن در این ماه را نزول قرآن عنوان کردند و گفتند این در حالی است که بالاترین فضل پروردگار که نسبت به بشر تجلی کرده بعثت پیامبر اکرم(ص) است و بالاترین موهبتی که همراه ایشان برای بشر آورده شد نیز نزول قرآن است.

این مدرس حوزه و دانشگاه، گفت: در این ماه، سفره احسان الهی پهن شده و خداوند نیز همه را به این میهمانی و بر سر این سفره دعوت کرده و این انسان است که باید خود را برای حضور بر سر این سفره احسان الهی که توسط خداوند پهن شده است، آماده کند.

وی تأکید کرد: درست است که این پذیرایی و میهمانی به نوعی بعد معنوی دارد اما باید توجه داشت که همانگونه که خداوند در قرآن فرموده، مسئله استغفار، ایمان و باور داشتن به اعتقادات همواره می‌تواند در زندگی مادی انسان نیز تأثیرگذار باشد و هنگامیکه انسان به دستورات الهی عمل کرد، زندگی او همراه با کرامت انسانی، حلاوت و لذت خواهد شد و در این هنگام است که خداوند انسان‌ها را از زیبایی‌های زیادی بهره‌مند می‌کند.

سجادی‌زاده اضافه کرد: با توجه به اینکه هر عمل خوب در این ماه برابر با هزار ماه است، از این رو انسان باید از خداوند بخواهد که به او کمک کند تا بتواند از این ماه به بهترین شکل استفاده کند و بتواند شروع به انجام کارهای خیر کند و این کارهای خیر را تا جایی که می‌تواند ادامه دهد و از آن غافل نشود.

عضو هیئت علمی دانشگاه علوم اسلامی رضوی تأکید کرد: پس بهترین راه استفاده از این ماه و این سفره این است که اگر انسان حق‌الناس، حق‌الله و یا دینی بر گردن دارد را ادا، گناهانی را که انجام داده است را ترک کند و در مقابل نیز واجباتی را که ترک کرده مجدداً انجام دهد و با حالتی پاک، وارد این ضیافت الهی شود و بر سر سفره الهی بنشیند و به خوبی از این پذیرایی پروردگار مهربانی‌ها استفاده کند.

این مدرس حوزه و دانشگاه در ادامه با اشاره به کارهای خیری که انسان می‌تواند آن‌ها را انجام دهد، تصریح کرد: در واقع کار خیری که همیشه از آن سخن به میان می‌آید، تنها مختص نماز و قرآن خواندن و یا پرداخت خمس و زکات نیست، بلکه این‌ها تنها چند مورد از کارهای خیری است که انسان می‌تواند انجام دهد و به دیگران سود برساند.

وی افزود: سخن پاکیزه، راهنمایی و دادن نشانی به فردی که نیاز به کمک دارد، جمع کردن زباله‌ای که بر زمین افتاده، انفاق و بخشش از آنچه که خداوند به انسان روزی و آبرو داده است و هر کار دیگری که در راستای کمک به دیگران باشد، می‌تواند در زمره کار خیر قرار گیرد که این انفاق‌ها و کارهای خیری که توسط انسان صورت می‌گیرد، می‌تواند نتایج بسیار خوبی در تمام ابعاد زندگی انسان داشته باشد.

سجادی‌زاده گفت: مردم باید توجه داشته باشند که خداوندی که ما را آفریده بسیار مهربان است، از این رو برای اینکه ما نیز خودمان را بهتر بشناسیم باید به قرآن رجوع کرده و از مرام و مسیر اهل‌بیت(ع) در ابعاد مختلف چه در جهت بندگی خدا، آباد کردن زمین و کمک به خلق خدا الگو بگیریم و بتوانیم به برکت قرآن و اهل بیت(ع) کارهای خیری را انجام دهیم که تا ابدیت ادامه داشته باشد، همانگونه که امام علی(ع) اینگونه عمل کرد و در آن زمان چاهی را حفر کرد که امروز نیز همچنان از آن همچنان استفاده می‌شود.