توضیح محمدمهدی جعفری در خصوص مصاحبه مربوط به علامه حکیمی

انتشار مصاحبه روز گذشته خبرگزاری ایکنا در اصفهان با محمدمهدی جعفری، پژوهشگر قرآن و نهج‌البلاغه، استاد سابق دانشگاه شیراز، از شاگردان مورد وثوق آیت‌الله طالقانی و دستیار علامه محمدرضا حکیمی در تصحیح آثار دکتر شریعتی  که با عنوان «حکیمی ایراد شخصیت‌شکنی در آثار شریعتی ندید» منتشر شد، بازتاب‌ها و بازخوردهایی به دنبال داشت، به‌گونه‌ای که برخی اطرافیان علامه حکیمی نقدهایی به بعضی از مطالب مندرج در این مصاحبه وارد کردند. استاد محمدمهدی جعفری نیز در پاسخ به این انتقادات، به بیان مطالبی پرداخت که در ادامه می‌خوانید:

یک ـ آنچه من درباره زهد و هجرت و ازدواج نکردن استاد حکیمی گفته‌ام، همان‌طور که اشاره کردم از خود ایشان نشنیدم و از کس دیگری شنیدم، یعنی از قول آقای عطریان‌فر در جریان گفت‌وگوهای کلاب هاوس در اول شهریور نقل کردم. این گفت‌وگو را آقای دکتر اسعدی و پایگاه خبری خبرآنلاین ترتیب داده بودند، از من هم پیامی خواستند که آن شب نقل نشد، ولی روز شنبه به مناسبت هفتمین روز درگذشت استاد آن را نقل کردند. آقای عطریان‌فر گفتند: «از استاد حکیمی پرسیدم: چرا ازدواج نمی‌کنید و چنین پاسخی به من داد.» به هر حال، من فقط از ایشان نقل کردم و جریان دیگری که از خودم هست، به ازدواج با شخص دیگری مربوط می‌شود که به توصیه دکتر شریعتی، با استاد مطرح کردم و ایشان آن شرط را قائل شد و من گفتم چنین چیزی امکان‌پذیر نیست.

دو ـ در باب خواب دیدن و شعر، من درباره آقای حکیمی مطلبی نگفتم. همان‌طور که اشاره کردم، در حالتی که احساس مرگ می‌کردم، نه در حالت خواب، آن بزرگواران را دیدم و عرض کردم گویی آقای حکیمی هم به عیادت یا وداع من آمده بود و چنین گفت‌وگویی میان رسول خدا(ص) و امیرالمؤمنین(ع) جریان یافت و من توضیح دادم که آقای حکیمی بدیهیاتی به عربی درباره رسول خدا(ص) سروده که کم‌نظیر است. این پیام را برای استاد حکیمی بازگو کردم و ایشان آن مطلب را در پاسخ من بیان کرد. من این مطلب را که نقل کردم، برای گرفتن وصیت‌نامه دکتر شریعتی بود و نمی‌خواستم امتیاز آقای حکیمی را فقط در شعر گفتن خلاصه کنم که البته امتیاز هم هست و خود استاد به آن اشعار بدیهیه در کتاب «ادبیات تعهد در اسلام» افتخار می‌کرد. ضمن اینکه خواب را نیز ملاک برتری و امتیاز ایشان قرار ندادم و آنچه گفته شد، فقط گزارش جریان گرفتن وصیت‌نامه بود. نمی‌دانم چرا این‌طور استنباط شده که من خواسته‌ام وجود استاد حکیمی و آثارش را با خواب و خرافات تفسیر کنم.

سه ـ مطلب دیگر درباره کتاب الحیات؛ من ارزیابی نکرده‌ام که بخواهم ارزش زحمات 40 ساله استاد حکیمی و برادرانش برای تألیف این کار بزرگ را نادیده بگیرم. آن در جای خود محفوظ است و من در این خصوص سخنی نگفتم. بهتر است کسی که نوشته «شوربختانه بسیاری از بدبختی‌های این کشور همچنان با خواب و این و آن تفسیر و تأویل می‌شود، در حالی که این حکیم فرزانه به موضوعاتی پرداخت که از خرافه و بدعت و جهل و ... به دور بود»، مجدداً این مصاحبه را مطالعه و بعد قضاوت کند. اگر در این گفتار اشتباهی نیز صورت گرفته است، معذرت می‌خواهم و من آنچه را مستقیماً خودم با استاد حکیمی گفت‌وگو کرده یا مطلبی را نقل کرده‌ام، در این مصاحبه آمده و آنچه را هم از قول دیگری بوده، بیان کرده‌ام.