توبه ماه ذیالقعده از زبان رسول اکرم(ص)
میرزا جواد آقا ملکی تبریزی در کتاب «المراقبات»، به بیان توبهای منقول از پیامبر اکرم(ص) پرداخته است که آن حضرت در روز یکشنبه ماه ذیالقعده خطاب به مردم بیان کرد.
به گزارش ایکنا از اصفهان، مرحوم میرزا جواد آقا ملکی تبریزی در فصل پانزدهم کتاب «المراقبات» یا «اعمال السنه» با عنوان «مراقبات ماه ذیالقعده الحرام»، با تأکید بر اینکه ذیالقعده، اولین ماه از ماههای حرام است و باید با اطاعت و رضایت از خداوند، احترام این ماه را حفظ کرد، در ادامه، به توبهای منقول از پیامبر اکرم(ص) اشاره میکند و در شرح آن میگوید:
«براى بهدست آوردن طاعت خدا در این ماه، قبل از هر چیزى از تمام مسائلى که قـبلاً گرفتـار آن بودى، توبه کن؛ توبهاى صادقانه.
از رسول خدا(ص) روایت شده است که در روز یکشنبه ماه ذىالقعـده فرمود: مردم! کدامیک از شما مىخواهید توبه کنید؟ راوى مىگوید: گفتیم: رسول خدا! همه ما مىخواهیم توبه کنیم. حضرت فرمود: غسل کرده، وضو گرفته و چهار رکعـت نمـاز بهجـا آورید. در هر رکعت، یک بار فاتحه الکتاب، سه بار قل هو الله احد و یک بـار معـوذتین بخوانید. آنگـاه، هفتـاد بـار اسـتغفار نمـوده و در پایان، لا حول و لا قوه الا باالله بگویید. سپس بگویید: یا عزیـز! یـا غفـار! اغفـر لـى ذنـوبى و ذنوب جمیع المؤمنین و المؤمنات فانـه لا یغفـر الـذنوب الا انـت؛ اى عزیـز! اى بخـشاینده! گناهان من و گناهان تمام مردان و زنان مؤمن را بـبخش کـه جـز تـو کـسى گناهـان را نمـیبخشد.
آنگاه فرمود: بندهاى از امت من چنین عملى انجام نمىدهد، مگر اینکه از آسمان به او نـدا مىرسد: بنده خدا! عمل را از نو شروع کن که توبه تو قبول و گناهانت بخشیده شـد. فرشـته دیگر از زیر عرش ندا مىکند: اى بنده! مبارک بـاد بـر تـو و بـر خـانواده و خانـدانت. منـادى دیگرى صدا مىزند: در روز قیامت، دشمنانت را از تو راضى مىنمایند. فرشته دیگرى ندا مـىکند: اى بنده! با ایمان از دنیا مىروى، دینت از تـو گرفتـه نـشده و قبـر تـو وسـیع و نـورانى خواهد شد. منادى دیگرى صدا مىزند: پدر و مادر تـو و خانـدانت بخـشیده شـده و در دنیـا و آخرت خوشرزق خواهى بود. جبرئیل ندا مىکند: من با فرشته مرگ پـیش تـو آمـده و بـه او دستور مىدهم که با تو خوشرفتار بوده، به خاطر مرگ آسیبى به تو نرسانیده و به نرمـى، روح را از بدنت خارج نماید.
گفتیم: رسول خدا ! اگـر کـسى در زمـان دیگـرى چنـین بگویـد، چطـور؟ فرمود: چیزهایى را که گفتم، براى او نیز خواهد بود. جبرئیل این مطالب را در شب معـراج بـه من گفت.
امام باقر(ع) فرمود: خداوند از توبه بنده خود، بیش از شخصى که در شـب دراز و بسیار تاریک، مرکب سوارى و آذوقه خود را گم کرده و سپس پیدا کند، خوشحال مىشود و نیز از امیرالمؤمنین(ع) روایت شده است، به شخصى که در حضور حـضرت گفت: استغفر الله، فرمود: مادرت به عزایت بنشیند، مـىدانـى اسـتغفار چیست، اسـتغفار درجه بلندمرتبگان بوده و شش شرط دارد؛ اول، پشیمانى از گذشته. دوم، تـصمیم بگیـرى که هیچگاه آن را انجام ندهى. سوم، حقوق تمام مخلوقـات را ادا کـرده، تـا جـایى کـه خداوند را سبکبار دیدار نمایى. چهارم، تمام واجباتى را که ضـایع کـردهاى، جبـران نمایی. پنجم، گوشتى را که از مال حرام روییده، با اندوه ذوب کرده تا پوست بـه اسـتخوان بچـسبد و گوشت جدیدى بهوجود آید. شـشم، رنـج فرمـانبردارى را بـه جـسم بچـشانى، همانگونـه کـه شیرینى گناه را به آن چشانیدهاى و در این هنگام بگو: استغفر الله».
انتهای پیام
