شخصیت آیتالله ناصری ثمره یک عمر تهذب و تربیت الهی بود
عضو شورای مرکزی ائمه جماعت اصفهان گفت: مرحوم آیتالله ناصری پرورش یافته یک عمر تهذب و تربیت الهی بود و خدای متعال نیز ایشان را به یک شخصیت تأثیرگذار و تهذیبکننده نفوس تبدیل کرد.
حجتالاسلام سیدحسین بهشتینژاد، عضو شورای مرکزی ائمه جماعت اصفهان در گفتوگو با ایکنا از اصفهان اظهار کرد: جایگاه عالمان ربانی و دینی در فرهنگ قرآن و مکتب نورانی اهل بیت(ع)، بسیار رفیع و شامخ است، در روایتی از رسول اکرم(ص) آمده: «إِذَا مَاتَ الْعَالِمُ ثُلِمَ فِی الْإِسْلَامِ ثُلْمَهٌ لَا یَسُدُّهَا شَیْءٌ إِلَى یَوْمِ الْقِیَامَهِ؛ هرگاه عالمی بمیرد، رخنهای جبرانناپذیر در اسلام ایجاد میشود كه تا روز قيامت هيچ چيز آن را فرو نمىپوشد.» پیامبر(ص) در ادامه میفرماید: «چون فقها، دژها و حصن حصین اسلام هستند.» نقش یک دژ این است که مانع تعرض مهاجمان و دشمنان به مرزهای فکری و اخلاقی جامعه اسلامی میشود و یکی از مصادیق و نمونههای بارز این روایت، مرحوم آیتالله ناصری بود که ضایعه و خلأ از دست رفتن ایشان را به این زودیها نمیتوان جبران کرد.
وی افزود: اصولاً یک عالم دینی و هر فردی در جامعه اسلامی باید یک سیر تربیتی را طی کرده باشد تا به مرحله تهذب و شایستگی از یک سو و قدرت تأثیرگذاری از سوی دیگر دست پیدا کند. در خطبه 192 نهجالبلاغه، امیرالمؤمنین(ع) هم سیر تربیتی نبی گرامی اسلام را بیان میکند که از جانب خدا و به وسیله فرشته بزرگ الهی انجام شد و هم به بیان سیر تربیتی خودشان در آغوش نبی اکرم(ص) از همان سنین خردسالی میپردازد. در روایتی از قول پیامبر(ص) نیز آمده است: «أَنَا أَدِيبُ اَللَّهِ وَ عَلِيٌّ أَدِيبِي؛ من تربيت شده خداوندم و على(ع) ادب شده من است.» امیرالمؤمنین(ع) در ادامه خطبه 192 میفرماید: «پیامبر اکرم(ص) هر روز تابلو و پرچم افراشتهای از اخلاق و منش خود در برابر من قرار میداد و درخواست میکرد که به آن تأسی بجویم.» البته ما ظاهر این سخن را میبینیم و اینکه در باطن امر، چه سیر روحانی و تربیتی و چه رمز و رازی در این ارتباط تهذیبی و تربیتی میان پیامبر(ص) و امیرالمؤمنین(ع) وجود داشته، بیخبریم، ولی آنچه قدر مشترک و متیقن این سخن محسوب میشود، این است که اولیای خدا در قامت معصوم و قله عصمت نیز از این سیر تربیتی مستثنا نبودهاند و اینطور نیست که فردی به یکباره به شایستگیهای درونی، روحی و معنوی و نیز قدرت تأثیرگذاری دست پیدا کند.
عضو شورای مرکزی ائمه جماعت اصفهان تصریح کرد: مرحوم آیتالله ناصری علاوه بر صفاتی که از پدر و نیاکان به ارث برده بود، از نوجوانی یک سیر تربیت علمی و اخلاقی را از جانب مربیان بزرگ، عالمان وارسته و سالکان واصل در نجف و اصفهان طی کرد و نفس چهرههای نامدار به ایشان رسید. از نظر سلوک شخصی نیز به پاکسرشتی و پایبندی به ارزشهای اخلاقی و عبادی شهره بود. اعتکاف، سنتی ارزشی و معنوی است که از یک سو، در سیره انبیای گذشته سابقه دارد و از سوی دیگر، نقطه اوج آن به زمان پیامبر(ص) و ائمه معصومین(ع) برمیگردد، ولی بسیاری از خواص و عوام از آن غافل بودند و اگرچه مسائل فقهی آن در حوزههای علمیه مطرح میشد، ولی در مقام عمل، تعداد اندکی این سنت را بهجا میآوردند. قبل از انقلاب وقتی در قم ساکن بودم، در مراسم اعتکافی که در مسجد امام حسن عسکری(ع) برگزار میشد، عده محدودی که عمدتاً از طلاب و فضلا بودند، شرکت میکردند. از جمله پیشگامان و پیشرانان مراسم اعتکاف در اصفهان، بدون تردید، مرحوم آیتالله ناصری بود که دهها سال این مراسم را در دولتآباد و بعضاً در مسجد کمرزرین اصفهان برگزار میکرد و خیل عاشقان الله در این مراسم شرکت میکردند.
وی ادامه داد: در روایات آمده است، یکی از معیارهایی که باعث نزدیکی به خدا میشود، در مرتبه اول، واجبات الهی است و سپس نظیر این مضمون نقل شده که از طریق انجام نوافل و مستحبات، انسان به جایی میرسد که خداوند میفرماید: من گوش و چشم و زبان او میشوم. در واقع، خداوند تأثیر ویژهای در وجود او قرار میدهد. مرحوم آیتالله ناصری نیز پرورش یافته یک عمر تهذب و تربیت الهی بود و خدای متعال نیز ایشان را به یک شخصیت تأثیرگذار و تهذیبکننده نفوس تبدیل کرد. در پیام رهبر معظم انقلاب و مراجع تقلید نیز بیشتر بر این جنبه تهذیب نفوس، تأثیرگذاری بر نسل جوان و اقشار مختلف، تبیین معارف الهی و اهل بیت(ع) با زبانی ساده و روان و شیدایی ویژه ایشان به ساحت مقدس حضرت صاحبالزمان(عج) تأکید شده بود.
حجتالاسلام بهشتینژاد درباره خدمات و میراث آیتالله ناصری، گفت: در حدیثی از پیامبر گرامی اسلام(ص) نقل شده است که: «سَیِّدُ القَومِ خادِمُهُم؛ پیشوا و رئیس هر گروهی، خادم آن گروه است.» تربیت دینی ایجاب میکند که وقتی انسان مراحلی از تربیت را پشت سر گذاشت و به همه مقررات دینی پایبند شد، یک رکن مهم دیانت او، خدمت به جامعه خواهد بود. امام حسن عسکری(ع) میفرماید: «دو خصلت وجود دارد که فوق آنها دیگر چیزی نیست؛ ایمان راسخ به خداوند متعال با همه لوازم آن و سودمندی برای جامعه.» وقتی انسان آن سیر تربیتی را طی کرده باشد، وجودش منشأ انواع خدمات سودمند خواهد بود و خیرخواهیهایش اثرگذار میشود. از جمله خدمات آیتالله ناصری که از وجود ایشان نشئت گرفت و پروانهوار به اصفهان و دیگر استانها تسری پیدا کرد و اثرگذار شد، تأسیس حوزههای مختلف علمیه و تربیت سربازان حضرت ولی عصر(عج) بود که دو نمونه آن در اصفهان وجود دارد؛ مدرسه صاحبالزمان(عج) در رهنان که طی 20 سال اخیر، طلاب فاضل و چهرههای شایسته بسیاری تربیت کرد و مدرسه حضرت ولی عصر(عج) که در نزدیکی منزل آیتالله ناصری بنا شده است. مرکز دارالهدی در قم نیز زیر نظر و اشراف آیتالله ناصری اداره میشد. البته این خدمات حوزوی که به آنها اشاره شد، با اشراف مرحوم آیتالله بهجت نیز انجام میشد، چراکه پیوند عمیقی میان ایشان و آیتالله ناصری وجود داشت. همچنین باید به تأسیس مراکز درمانی و خیریههایی که با اشراف و هدایت آیتالله ناصری و همراهی خیران انجام شد، اشاره کرد.
وی تأکید کرد: طبیعت تربیت دینی و سلوک الهی این است که وجود انسان، بابرکت و نافع میشود. یکی از اسامی حضرت زهرا(س)، مبارکه است و همینطور از قول عیسی بن مریم(ع) در قرآن نقل شده که فرمود: «خداوند مرا مبارک قرار داده است.» مبارک به این معناست که تمام وجود یک انسان برای جامعه نافع باشد. وجود آیتالله ناصری هم در بعد خدمات اجتماعی، فراگیر و جامعالاطراف بود و هم در سوق دادن جامعه به سمت ارزشهای معنوی و تربیت و احیای نفوس، مؤثر محسوب میشد.
گفتوگو از محبوبه فرهنگ
انتهای پیام
