حضرت علی(ع) در ادامه تعریف خیر در حکمت 94 نهجالبلاغه، نمونه عملی آن را نشان داده و میفرمایند: وَ لَا خَيْرَ فِي الدُّنْيَا إِلَّا لِرَجُلَيْنِ، رَجُلٍ أَذْنَبَ ذُنُوباً فَهُوَ يَتَدَارَكُهَا بِالتَّوْبَةِ، وَ رَجُلٍ يُسَارِعُ فِي الْخَيْرَاتِ؛ در این جهان جز برای دو کس، خیری وجود ندارد؛ اول شخصی که گناهی مرتکب شود و با توبه آن را تلافی کند ودیگری کسی که به کار نیک شتاب کند.
انسان همواره در جستوجوی خیر و سعادت است و میکوشد راههایی برای رسیدن به زندگی بهتر بیابد. اما شناخت مفهوم حقیقی «خیر»، نیازمند توجهی فراتر از ظواهر و دستاوردهای دنیوی است. امیرالمؤمنین علی(ع) با بصیرتی ژرف، مفهوم خیر را فراتر از ثروت و فرزندان و موفقیتهای مادی میداند و آن را در دانش، بردباری و پرستش خالصانه پروردگار معنا میکند. در این آموزهها، اهمیت علم و حلم بهعنوان دو بال ضروری برای حرکت انسان به سوی کمال و نیز نقش شکر و استغفار در تعامل با خوبیها و بدیهای زندگی، به روشنی بیان شده است. مطالعه این دیدگاه، ما را به درک عمیقتری از ارزشهای واقعی زندگی و مسیر رسیدن به سعادت حقیقی هدایت میکند.
میلاد حضرت علی(ع) فرصتی مغتنمی است تا کلمات نورانی ایشان، بهویژه در نهجالبلاغه، که مجموعهای از اندیشههای اخلاقی، سیاسی، اجتماعی و دینی است را بازخوانی کنیم و از آن پندهای اخلاقی برای ساخت زندگی بهتر بسازیم. به همین مناسبت، خبرگزاری ایکنا سلسله درسگفتارهایی با محوریت آموزههای اخلاقی و انسانی حضرت علی(ع) را با بیان سیدمحمدمهدی جعفری، نهجالبلاغهپژوه و استاد دانشگاه تهیه کرده است. استاد جعفری در این مجال به تبیین نکات عمیق و راهگشای نهجالبلاغه درباره رحمت، مهربانی و خیرخواهی پرداخته است. در ادامه بخش ششم این درسگفتار را میخوانیم و میبینیم: