صداقت؛ بنیادیترین اصل در روابط انسانی
یک روانشناس صداقت را بنیادیترین اصل در روابط انسانی دانست و گفت: صداقت زمانی معنا مییابد که انسان ترجیح دهد بهدلیل حقیقت وجودی خود، حتی منفور شود، اما برای جلب رضایت دیگران، چهرهای غیرواقعی از خود ارائه ندهد.
به گزارش خبرنگار ایکنا از اصفهان، محمود انوشه، روانشناس و سخنران کشوری در مراسم جشن میلاد حضرت مهدی(عج) که شامگاه چهارشنبه، ۱۵ بهمنماه در مسجد صاحبالزمان(عج) جوشقان مرکزی کاشان برگزار شد، با تأکید بر نقش ادب در سعادت انسان اظهار کرد: اگر انسان فقط یک روز از عمر خود را با ادب و متانت سپری کند، به توفیقی بزرگ دست یافته است؛ چراکه بیادبی، انسان را از بسیاری نعمتها محروم میکند.
وی با اشاره به آموزههای دینی و روایات گفت: گستاخی و بیپروایی همواره موجب سقوط انسانها شده است و در مقابل، ادب و فروتنی مسیر رشد و تعالی را فراهم میکند. در متون دینی و بهویژه قرآن کریم، موارد اندکی وجود دارد که انسان به حیوان تشبیه و این موارد عمدتاً زمانی مطرح شده که انسان از مسیر ادب و انسانیت فاصله گرفته است.
این روانشناس با اشاره به بعضی از وقایع صدر اسلام افزود: افرادی همچون ابنملجم که ظاهری اهل عبادت و نماز داشتند، بهدلیل فقدان بصیرت و ادب واقعی دچار انحراف شدند. عبادت بدون معرفت و اخلاق نمیتواند انسان را به سعادت برساند.
وی با بیان اینکه تحمل از مهمترین موارد زکات علم است، تصریح کرد: کسی که دانشی دارد، باید ظرفیت و بردباری لازم را برای انتقال آن نیز داشته باشد. اگر اصلاح و درمان رفتار افراد ممکن نباشد، باید با مدارا با آنان رفتار کرد.
انوشه با اشاره به نقش ویژگیهای شخصیتی در موفقیت زندگی مشترک گفت: بخشی از مشکلات رفتاری در ذات و منش افراد ریشه دارد و اصلاح آنها نیازمند تلاش جدی و تربیت صحیح است. انسان باید برای اصلاح رفتار و شخصیت خود تلاش کند، زیرا بسیاری از ناهنجاریها با تربیت و خودسازی قابل درمان است.
انسانسازی؛ والاترین جلوه معماری و مسیر تعالی روح
وی با نگاهی معناگرایانه به مفهوم پیشرفت بیان کرد: آنچه امروز در جهان، جلوههای بزرگ معماری شناخته میشود، همچون برج ایفل، برج خلیفه دبی یا سازههای عظیم شهرهای بزرگ، در برابر والاترین نوع معماری، یعنی ساختن انسان جایگاهی ندارد. بزرگترین هنر، معماری شخصیت انسان است؛ معماریای که با مصالحی چون ایمان، اخلاق، گذشت، همدلی، مردمداری و دلسوزی شکل میگیرد.
این سخنران با اشاره به نقش تربیتی خانوادهها و بهویژه مادران شهدا گفت: مادران شهدا از مهمترین معماران معنوی این سرزمین هستند؛ زنانی که با تربیت فرزندانی ایثارگر، بنیانهای ارزشی و اخلاقی جامعه را استحکام بخشیدهاند.
وی با تأکید بر پرهیز از قضاوتکردن دیگران تصریح کرد: انسان فرصت محدودی برای زیستن دارد و سزاوار نیست این فرصت صرف داوری درباره دیگران شود. تنها کسی که هرگز دل انسان را نمیشکند، خداوند است و انسان باید پیوند قلبی خود را با او مستحکم کند.
انوشه با اشاره به نقش رنجها در رشد معنوی انسان ادامه داد: همانگونه که طلا برای خالصشدن در آتش قرار میگیرد، انسان نیز برای رسیدن به شفافیت و کمال، نیازمند عبور از سختیها و آزمونهاست.
وی با استناد به آیات قرآن کریم گفت: انسان در مسیر زندگی با رنج آفریده شده و این رنجها زمینهساز پالایش روح و زدودن غبار غفلت از جان انسان است. نباید اجازه داد شکستها و ناکامیها ظرفیت روحی انسان را اشغال کند و او را از انجام وظایف و مسئولیتهایی که توان انجام آنها را دارد، بازدارد. انسان باید تمرکز خود را بر تواناییها و فرصتهای پیشرو قرار دهد.
این روانشناس با اشاره به مفهوم رشد در آموزههای اسلامی و با استناد به کلام امیرالمؤمنین(ع)، رشد را به معنای توانایی انتخاب مسیر صحیح زندگی دانست و تأکید کرد: قرآن کریم مسیر هدایت انسان را روشن کرده و انسان در زندگی ناگزیر از انتخاب راه درست و حرکت در مسیر تعالی و کمال است.
صداقت، قناعت و آرامش ذهن؛ ارکان تعالی انسان
وی با تأکید بر حقیقت زندگی انسان اظهار کرد: انسان در مسیر حیات خود ناگزیر میان معنا و پوچی، یکی را برمیگزیند و پس از مرگ، آنچه مورد پرسش قرار میگیرد، داراییهای مادی نیست، بلکه حقیقت اعمال و صداقت در رفتار انسان است.
انوشه صداقت را بنیادیترین اصل در روابط انسانی دانست و گفت: صداقت زمانی معنا مییابد که انسان ترجیح دهد بهدلیل حقیقت وجودی خود، حتی منفور شود، اما برای جلب رضایت دیگران، چهرهای غیرواقعی از خود ارائه ندهد. این اصل باید در تمامی عرصههای زندگی، از روابط خانوادگی گرفته تا تعاملات اجتماعی و اقتصادی جاری باشد؛ چراکه اعتماد اجتماعی بر پایه صداقت شکل میگیرد.
وی با بیان حکایتی اخلاقی درباره درستکاری در معاملات گفت: رعایت امانت و راستگویی در کسبوکار نهتنها موجب اعتماد عمومی میشود، بلکه زمینهساز برکت در زندگی انسان است. اگر انسان با خود صادق باشد، بسیاری از لغزشها و انحرافات از زندگی او رخت برمیبندد.
این سخنران با اشاره به سخنی از شیخ ابوالحسن خرقانی تأکید کرد: بزرگان اخلاق همواره بر کرامت انسانی تأکید داشتهاند، چنانکه این عارف بزرگ میگوید: «هر کس وارد این سرا شد، او را اطعام کنید و از ایمانش نپرسید.» این نگاه، بیانگر جایگاه والای انساندوستی و احترام به کرامت انسانهاست.
وی قناعت را عامل رهایی انسان از وابستگیها و اضطرابهای زندگی دانست و افزود: انسانی که به داشتههای خود قانع باشد، به آرامش و آزادی درونی دست مییابد و از ذلت وابستگیهای مادی رها میشود.
انوشه نسبت به پیامدهای نگرانیهای بیثمر هشدار داد و گفت: اضطراب درباره آینده، هیچگاه مشکلات فردا را حل نمیکند، بلکه آرامش و نشاط امروز را از انسان میگیرد. ذهن آرام، بستر شکوفایی استعدادها و تواناییهای انسان است و تا زمانی که ذهن گرفتار اضطراب و دغدغههای بیحاصل باشد، امکان بهرهگیری از ظرفیتهای فکری و خلاقانه فراهم نخواهد شد.
مسیر موفقیت؛ از سردرگمی تا آرامش در پرتو تلاش و توکل
وی با بیان خاطرهای از سالهای پیش از انقلاب، به نقش تمرکز ذهن و اراده فردی در موفقیت اشاره کرد و ادامه داد: انسان زمانی میتواند به پیشرفت دست یابد که مسئولیت کارهای خود را بپذیرد و به جای انتظار از دیگران، بر تواناییها و ظرفیتهای درونی خود تکیه کند.
این روانشناس با استفاده از تمثیلی هنرمندانه، مسیر موفقیت را به جادهای تشبیه کرد که فراز و نشیبهای متعددی در آن وجود دارد و اضافه کرد: در این مسیر، پیچهایی به نام سردرگمی، سرعتگیرهایی به نام موانع و چراغهایی به نام هدایت قرار دارد. انسان برای عبور از این مسیر نیازمند وسیلهایست که موتور آن از جسارت و تلاش نیرو میگیرد.
وی تصریح کرد: مسیر دستیابی به آرامش و پیشرفت، از گذرگاههایی همچون صبوری، عمل، اندیشه، انگیزه و پشتکار عبور میکند و در نهایت به بزرگراه توکل میرسد؛ مسیری که انسان را به مقصد تعالی و آرامش درونی هدایت میکند.
انوشه با تأکید بر ضرورت تقویت باور و اعتماد به خداوند گفت: انسان زمانی میتواند طعم واقعی آرامش را تجربه کند که رابطهای عمیق و مبتنی بر ایمان با پروردگار بسازد. خداوند همواره آماده هدایت و یاری بندگان است و تنها شرط بهرهمندی از این هدایت، باور قلبی و اعتماد به لطف الهی است. اگر انسان با تلاش، امید و توکل در مسیر زندگی حرکت کند، میتواند بر دشواریها غلبه و به قلههای رشد و کمال دست یابد.
ایمان، امید و ادب؛ راه نجات انسان در مسیر زندگی
وی با تأکید بر نقش ایمان در عبور از سختیهای زندگی اظهار کرد: فشارها و دشواریهای زندگی میتواند زمینهساز استحکام و پختگی انسان باشد، به شرط آنکه فرد سرمایههای معنوی خود را حفظ کند.
این سخنران با اشاره به جایگاه ارزشهایی همچون ایمان، امید، عشق، علمآموزی و تربیت تأکید کرد: انسان برای رسیدن به سعادت، نیازمند تقویت این عناصر در زندگی فردی و اجتماعی است. لبخند، امید و ادب از مهمترین سرمایههایی محسوب میشود که میتواند روح انسان را زنده نگه دارد و جامعه را به سوی همدلی و آرامش سوق دهد.
وی با تأکید بر حفظ و تقویت ایمان در دلها ادامه داد: انسان باید سرمایههای معنوی خود را در وجودش نگه دارد و با تکیه بر باورهای دینی، مسیر زندگی را طی کند. نجات و دستگیری از کسانی که به آنها محبت داریم نیز از جلوههای والای اخلاق انسانی و دینی است.
انوشه در پایان با اشاره به عظمت آفرینش الهی و نظم حاکم بر جهان گفت: نشانههای قدرت و حکمت الهی در سراسر هستی نمایان است و توجه به این نشانهها میتواند انسان را به تفکر، ایمان و حرکت در مسیر تعالی رهنمون کند.
یادآور میشود، برپایی ۳۳ موکب پذیرایی، اجرای زنده، شهربازی کودکان، پرچمگردانی در آسمان، مولودیخوانی، پخش کیک متری با تریلی، اقامه نماز جماعت و نورافشانی، از دیگر بخشهای این مراسم بود.
انتهای پیام
