یک ایران در سوگ رهبر انقلاب

امروز که تاریخی‌ترین روزهای ایران را از سر می‌گذرانیم، خاورمیانه هم حال و هوای عجیبی دارد؛ بسیاری از شیعیان داغدار جهان اسلام به تأسی از رهبر ایران علیه شیطان بزرگ به‌پا خاسته‌اند تا کدخدامنشی آمریکا را در جهان زیر سؤال ببرند.

در سحر یازدهمین روز از ماه خوب خدا خبر برای همه مردمی که در جغرافیای ایران حیات را تجربه می‌کنند، سهمگین بود و دردناک. گویی ما را به سخت‌جانی خود این گمان نبود و دیگر حتی کلام هم نخواهد توانست حق حجم اندوهی که بر قلب‌ها نقش بسته است را ادا کند.

ملت رشید و غیور ایران که سال‌های متمادی دلشان قرص و محکم بود به حضور مقتدایشان، اکنون چنان فرزند پریشانی که پدر مهربان خویش را از دست داده باشد و دیگر جای پر از خالی وی را با هیچ‌چیز و هیچ‌کس نمی‌تواند جبران کند، در سوگ رهبر می‌گریند و روزهای داغداری و اندوه را سپری می‌کنند.

مردمان جغرافیای ایران کهن با اینکه از مدت‌ها قبل عادت کرده‌اند به شنیدن اخبار دلهره‌آور و ترسناک شهادت مردان بزرگ، اما به گمانم این شوک‌انگیزترین خبر و فقدان در حافظه تاریخی تمام ایرانیانی باشد که هنوز قلب‌هایشان برای وطن می‌تپد و حفظ وطن را بر حفظ جان مرجح خواهند دانست.

آری این خبری بود به وسعت برگ‌برگ ادوار بزرگ تاریخ و اندوهی است به بزرگی غم‌های عمیق بشریت؛ فقدانی عظیم برای ایران و برای اسلام. آری مملکت یتیم شده است و سایه پدر دیگر بالای سر ما نیست. همه ما با هر نوع نگاه، سلیقه و فکر از همین لحظه به بعد دیگر با آمریکا پدرکشتگی داریم چون شیطان بزرگ از ما یک پدر گرفته است.

اما قطعا روزی از راه خواهد رسید که در کتاب‌های تاریخ بنویسند در روزگار ما مردی می‌زیست که جانش را در راه آرمان‌هایش فدا کرد، مردی که سال‌های متمادی وحشت دنیای استکبار بود و نام بلندش با وطن‌دوستی و استکبارستیزی پیوند می‌خورد، مردی که به قول خودش تسلیم بیعت یزیدیان زمانه نشد و فرار نکرد. جسور بود و بی‌واهمه؛ آن‌قدر که تمام مخالفان و دشمنانش هم نخواهند توانست شجاعت مثال‌زدنی وی را انکار کنند، مردی که تنها با اتکا به نیروی ایمان نمادی از ایستادگی و مقاومت شد.

اکنون ما مردم ایران پس از این فقدان بزرگ یک چشممان خون است و چشم دیگرمان اشک. هم چشم دوخته‌ایم به آسمان و صدای موشک‌هایی که نماد و دستاورد سال‌ها تلاش و مقاومت ماست و حالا دارند آسمان منطقه را نوازش می‌کنند و هم دست برداشته‌ایم به دعا و دلخوشیم به نیروی اعجاب‌انگیز ایمان و دست‌های محکم فرزندان برومند مدافع وطن‌.

قطعا زعیم امت با نحوه شهادتش در تاریخ ماندگار خواهد شد و خون وی پایه‌های حکومت مستکبران دنیا را لرزان‌تر و سست‌تر از تار عنکبوت خواهد ساخت.

ما نیز تا آخر خواهیم ایستاد و ایستاده، سربلند و متحد یقین داریم که دنیا سرشار از صلح می‌شود، پیروزی نزدیک خواهد بود و روزی می‌رسد که آوازه مردی که یک تنه در برابر همه مستکبران عالم و ستمگران کودک‌کش کودک‌آزار جزیره اپستین ایستاد به همراه مظلومیت، شجاعت و غیرت مردم ایران در تمام جهان طنین‌انداز خواهد شد.