شیخ احمد کافی؛ خطیب مبارزی که منبر را سنگر دفاع از اسلام و انقلاب کرد

شیخ احمد کافی از نامدارترین وعاظ معاصر بود که پس از فراگیری علوم دینی در مشهد، نجف و قم، تمام توان خود را وقف تبلیغ معارف اهل‌بیت(ع) و احیای فرهنگ انتظار کرد. برگزاری مجالس دعای کمیل و ندبه، سخنرانی‌های پرشور درباره امام عصر(عج) و تأسیس مهدیه تهران، نام او را به یکی از تأثیرگذارترین مروجان فرهنگ مهدویت در دهه‌های پیش از انقلاب اسلامی تبدیل کرد. بسیاری از سخنرانی‌های وی بعدها در قالب آثاری همچون «آخرالزمان به روایت معصومین(ع)»، «نجات‌یافتگان امام زمان(عج)» و «کلید نجات و ایمنی از فتنه‌های آخرالزمان» منتشر شد و همچنان مورد استقبال علاقه‌مندان قرار دارد.

در کنار فعالیت‌های فرهنگی، شیخ احمد کافی از روحانیون پیشگام مبارزه با رژیم پهلوی بود. او در منبرهای خود بی‌پروا از سیاست‌های ضداسلامی حکومت، از جمله ترویج مراکز فساد، واردات مشروبات الکلی، کشف حجاب، وابستگی به بیگانگان، انتخابات فرمایشی و محدودیت‌های مذهبی انتقاد می‌کرد و همواره مردم را به دفاع از اسلام و تبعیت از امام خمینی(ره) فرامی‌خواند. همین مواضع سبب شد ساواک تمامی سخنرانی‌ها و فعالیت‌های او را زیر نظر بگیرد و حتی برای اعزام اجباری وی به خدمت سربازی برنامه‌ریزی کند.

این روحانی مبارز بارها به دلیل حمایت از امام خمینی(ره)، اعتراض به بازداشت علما و افشاگری علیه رژیم پهلوی دستگیر و بازجویی شد. پس از ترور حسنعلی منصور نیز به اتهام اقدام علیه امنیت رژیم بازداشت و ماه‌ها در زندان قزل‌قلعه محبوس بود. تعطیلی برنامه‌های مهدیه تهران، اعمال محدودیت‌های گسترده و در نهایت تبعید به ایلام، از دیگر فشارهایی بود که رژیم بر او تحمیل کرد؛ اما تبعید نیز مانع فعالیت‌هایش نشد و وی در ایلام به ساخت مسجد، مدرسه، حوزه علمیه، حمام، توسعه فعالیت‌های مذهبی و رسیدگی به محرومان پرداخت.

خدمات اجتماعی شیخ احمد کافی نیز بخشی ماندگار از زندگی اوست. تأسیس مهدیه تهران با کمک‌های مردمی، ایجاد درمانگاه، راه‌اندازی صندوق قرض‌الحسنه، حمایت از صدها خانواده نیازمند و ساخت ده‌ها مهدیه در نقاط مختلف کشور، جلوه‌ای از نگاه مردمی این خطیب انقلابی بود.

شیخ احمد کافی در آستانه پیروزی انقلاب اسلامی، هنگام عزیمت به مشهد و پس از تبعیت از پیام امام خمینی(ره) مبنی بر برگزار نشدن جشن‌های نیمه‌شعبان، در سانحه رانندگی در جاده قوچان جان باخت. هرچند علت رسمی حادثه، تصادف اعلام شد، اما برادر وی که در همان خودرو حضور داشت، این حادثه را ساختگی و حاصل طراحی رژیم پهلوی دانست و دلایل متعددی برای این ادعا مطرح کرد؛ از همین رو، بسیاری از علاقه‌مندانش از رحلت او با عنوان شهادت یاد می‌کنند.

پس از ارتحال شیخ احمد کافی، ساواک از بیم تبدیل شدن مراسم تشییع به حرکتی انقلابی، پیکر او را تحت تدابیر شدید امنیتی به مشهد منتقل کرد و شبانه در خواجه‌ربیع به خاک سپرد و خانواده را از برگزاری مراسم منع کرد. با این حال، آیات عظام گلپایگانی، مرعشی نجفی و سیداحمد خوانساری با صدور پیام‌های تسلیت، از مقام علمی و تبلیغی او تجلیل کردند و مجالس بزرگداشت وی در تهران، قم، مشهد، اصفهان، رشت، کرمانشاه، کاشان و دیگر شهرها برگزار شد؛ مجالسی که به نمایش ارادت مردم به این واعظ انقلابی و اعتراض به رژیم پهلوی تبدیل شد.

امروز، دهه‌ها پس از رحلت شیخ احمد کافی، نام او همچنان با منبرهای آتشین، فرهنگ انتظار، خدمت به مردم، دفاع از ولایت، مبارزه با استبداد و ترویج معارف اهل‌بیت(ع) در حافظه دینی و انقلابی مردم ایران زنده مانده است.

منبع: Ensani.ir