محرک اصلی رفتار نوجوان، بیشتر از جنس هیجان و احساس است تا استدلال و تعقل. به همین دلیل است که گاه نوجوان، بیدرنگ و بهیکباره واکنشی هیجانی نشان میدهد یا دست به عملی میزند که پس از آن، وقتی از او میپرسیم: «مگر فکر نکردی که این کار را نباید بکنی؟»، پاسخی جز سکوت یا ابراز پشیمانی ندارد؛ زیرا بخشی از مغز که مسئول «فکر کردن پیش از عمل» است، هنوز به بلوغ کارکردی نرسیده است.