فلسفه روزه، تزكيه و تهذيب نفس انسان است

گروه انديشه: ماه رمضان يكی از فرصت‌های بسيار با ارزش است كه خداوند برای تزكيه و تهذيب نفس به انسان داده و انسان می‌تواند در اين ماه علاوه بر تزكيه روح و نفس خود، جسم و جان خود را نيز پاك و سالم كند و توشه‌ای برای آخرت خود فراهم سازد.

قاسم علی شيرازی، عضو هيئت علمی دانشگاه آزد اسلامی واحد زاهدان در گفت‌وگو با خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا) شعبه سيستان و بلوچستان، گفت: فلسفه روزه تزكيه و تهذيب نفس انسان است زيرا روزه گرفتن نه تنها انسان را از خوردن و آشاميدن منع می‌كند بلكه باعث تحريك شدن حس انسان‌دوستی و نوع‌دوستی در فرد می‌شود و انسان را به فكر گرسنگان و فقرا می اندازد، از انجام گناهان او را منع می‌كند و اين زمينه‌ای می‌شود تا انسان از گناه دوری كند و نفس خود را از آلودگی به گناه پاك کند.

وی بيان كرد: اگر از فوايد روزه سخن به ميان آوريم بسيار كم گفته‌ايم زيرا كمترين فايده مادی آن سلامتی بدن انسان است، زيرا با روزه گرفتن بسياری از بيماری‌ها از بدن انسان خارج می‌شود و بدن انسان سالمتر می‌‌شود و از فوايد معنوی آن اينكه انسان خود را به خدا نزديك‌تر می‌بيند و از ارتكاب به گناه دور می‌شود زيرا می‌داند با انجام كوچكترين گناه روزه او باطل می‌شود و اين نزديكی به خدا باعث انجام اعمال نيك و پسنديده در دنيا و پاداشی گرانبها در آخرت می‌‌شود.

وی ادامه داد: انسان بايد از هر نوع فرصتی كه خداوند در اختيار او می‌گذارد استفاده کند زيرا فرصت‌های خداوندی پاداشی بس گران‌بها دارد و ماه رمضان يكی از فرصت‌های بسيار با ارزش است كه خداوند برای تزكيه و تهذيب نفس به انسان داده و انسان می‌تواند در اين ماه علاوه بر تزكيه روح و نفس خود، جسم و جان خود را نيز پاك و سالم كند و توشه‌ای برای آخرت خود فراهم سازد.

شيرازی در پايان بيان كرد: روزه گرفتن در آيات و روايات بسيار تأكيد شده است به طوری كه حضرت محمد(ص) می‌فرمايد: هر كسی دروغی را ترك نكند و از معصيت‌ها باز نيامد خداوند متعال نيازی به روزه وی ندارد. اين روايت بيانگر دوری روزه‌دار از گناه در هر موردی است، زيرا اگر فردی به دروغ‌گويی و غيبت و يا ساير گناهان عادت داشته باشد روزه او قبول نيست؛ بنابراین ترك گناه بر هر مسلمانی واجب است و برای قبولی روزه بايد انسان تزكيه و تهذيب نفس داشته باشد.