کار شاعران فطرتشناسی و فطرتپروری است
گروه اندیشه: مرجع تقلید شیعیان با بیان اینکه کار شاعران و ادیبان باید فطرتشناسی و فطرتپروری باشد، گفت: شاعران باید معقولی را که فطرتپذیر باشد به شعر تبدیل کنند.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) شعبه قم، آیتالله العظمی عبدالله جوادی آملی، از مراجع عظام تقلید 13 آبانماه در دیدار شاعران میهمان چهارمین جشنواره بینالمللی باران غدیر به تاثیر و جایگاه شعر و ادبیات در تمدن جهانی اشاره کرد و گفت: یک شاعر تا حوزه رسالت شعر و ادب را نشناسد شاعر خوبی نیست و همه شاعران باید بدانند که بین شعر و نظم تفاوت بسیاری وجود دارد؛ اگر سرایندهای با نظم خاصی کلمات را درکنار هم قرار دهد و سخن زیبایی بگوید تا این مرحله او ناظم خوبی است اما شاعر بودن فراتر از ناظم بودن است.
این مرجع تقلید با بیان این مطلب که بین شعر نازل و شعر متنزّل تفاوت وجود دارد، تصریح کرد: شعر نازل آن است که محسوسات را کنار هم جمعآوری کند و برخی محسوسات را به برخی دیگر تشبیه کند یا با استفاده از آرایههای ادبی مطلب زیبایی را به خواننده ارائه نماید، اما مطلب او فاقد محتوایی از جهان بالا و ماوراء طبیعت باشد، این شعر، شعر نازل است.
وی در ادامه و در بیان مفهوم شعر متنزل بیان کرد: شعر متنزل مانند اشعار حافظ و مولانا، شعری است که معقول را محسوس کرده است و ماوراء طبیعت را هنرمندانه در قالب محسوسات جاری ساخته است.
آیتالله العظمی جوادی آملی خاطرنشان کرد: شاعران باید شعر متنزل داشته باشند و لازمه آن این است که معقولات و متخیله خود را پرورش دهند و مفاهیم جزئی را در خدمت صور و معانی والا، به رهبری عقل سامان بدهند که هر چه عقل گفت هنرمندانه در قالب حس دربیاید تا بتواند مخاطبان را از خیال به حس و از حس به عقل ببرد و این کار شاعر حکیم است و تنها شاعر عاقل می تواند مستمع خود را با عقلانیت آشنا سازد.
این مفسر قرآن در ارائه راهکار برای رسیدن به شعر متنزل عنوان کرد: فطرت همه افراد بشر مشترک است و کسی توان آن را ندارد که فطرت افراد بشر را تغییر دهد. کار شاعران و ادیبان باید فطرت شناسی و فطرت پروری باشد و آنان باید معقولی را که فطرتپذیر باشد به شعر تبدیل کنند.
ایشان متذکر شد: اگر شاعرانی از همه جای جهان درباره عظمت وجود حضرت علی(ع) شعر میسرایند از این جهت است که سخن آنان از فطرتی که دارای پیام همسان است بر میخیزد؛ یکی از رسالتهای ادیبان احیاء جامعه است و این کار نیازمند سخنی است که فطرتپذیر باشد.
ایشان با بیان این مطلب که مشکل اساسی جامعه بشری ضعف قوه اراده و انگیزه است، بیان کرد: الان جهان از بیانگیزگی و عدم توجه به فطرت رنج میبرد و باید شاعران و ادیبان این درد را علاج کند. قلم شاعران باید انگیزه را در جامعه احیاء و فعال کند و رسالت اصلی شاعران و ادیبان، انگیزهافزایی است تا جامعه از این راه بیدار گردد؛ لذا شاعران سعی کنند با توجه به فطرت، این انگیزه درونی را تقویت کرده تا جامعه به مسیر الهی خود باز گردد.
در پایان این دیدار آیتالله العظمی جوادی آملی پیشنهاد دادند: اشعار شاعران بزرگ که برگرفته از قرآن و نهجالبلاغه است شناسایی و با تطبیق به آیات و روایاتی که از آن الهام گرفته شده، به جامعه ارائه شود.
