نهضت حفظ قرآن در جامعه ایجاد شود

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از قم، آیت‌الله‌العظمی جعفر سبحانی، از مراجع تقلید صبح امروز، ششم آذر در درس خارج خود در مسجد اعظم قم گفت: حفظ قرآن در صدر اسلام یکی از عوامل جلوگیری از تحریف این کتاب الهی بود و با توجه به اهمیت کاربردی شدن آموزه‌های قرآن باید نهضت حفظ در جامعه شکل بگیرد.
وی ادامه داد: کسانی که علاقه دارند می‌توانند در فرصت‌های بیکاری به این کار بپردازند و یا قرآن‌های کوچکی را همیشه همراه داشته باشند و وقت و بی وقت از آن استفاده کنند.

این مرجع تقلید با بیان اینکه سن و سال در حفظ قرآن دخیل نیست، اظهار کرد: اگر پیرمردان و سالخوردگان هم نمی‌توانند سوره‌های بلند را حفظ کنند توانایی بر حفظ سوره‌های کوچک خواهند داشت؛ بنابراین می‌توان با حفظ سوره‌های کوتاه به‌ویژه جزء 30 علاوه بر سوره‌های توحید و کوثر به قرائت دیگر سوره‌ها نیز پرداخت.

قرآن؛ کلامی تحریف ناشدنی

این مفسر قرآن با اشاره به برخی سخنان درباره تحریف قرآن و ارتباط دادن آن به تحریف در دیگر کتب آسمانی، تصریح کرد: کلام خدا با هیچ سخنی قابل قیاس نیست و به تصریح قرآن و اجماع مسلمین این کتاب تحریف نشده و تحریف‌پذیر نیست.

آیت‌الله‌العظمی سبحانی با اشاره به تفسیر به رأی درباره قرآن که در طول تاریخ هم رخ داده است، گفت: اگرچه این تفسیر به رأی‌ها بوده و هست اما موجب تحریف قرآن نشده و نمی‌شود و از عظمت قرآن کم نمی‌کند و مجازات شدید(جهنم جایگاه این افراد است) نیز برای چنین افرادی در قیامت وجود دارد.

وی با اشاره به کتاب فصل‌الخطاب فی تحریف‌الکتاب مرحوم نوری که دستمایه اعتراض بسیاری از اهل سنت و نسبت دادن اعتقاد به تحریف از سوی شیعیان شده است، گفت: شایسته بود مرحوم میرزای شیرازی آن زمان که این کتاب چاپ شد اقدامی انجام دهد هرچند شاید معذوریت داشته است؛ به هر حال این کتاب با انتقاد گسترده علمای آن دوران مواجه شد زیرا مستندات آن هم سه کتاب بی‌پایه و اساس هستند.

این مرجع تقلید با اشاره به برخی اتهامات میان فرق اسلامی مبنی بر تحریف قرآن تصریح کرد: کسی نباید فرقه‌های اسلامی را به تحریف قرآن متهم کند زیرا این کار دستاویزی برای دشمنان است تا تحریف قرآن را ثابت کنند و بگویند فرقه‌های اسلامی که خودشان، خودشان را به تحریف متهم می‌کنند پس قرآنشان حتماً تحریف شده است.

این مفسر قرآن گفت: البته روایات نادرستی در کتب اهل سنت وجود دارد که بیانگر تحریف قرآن است اما اجماع عموم مسلمانان بر عدم تحریف آن است.