موضوعشناسی فقه و اخلاق پزشکی ضروری است
گروه اجتماعی: مدیر گروه فقه و حقوق پزشکی جامعةالمصطفی(ص) بر لزوم موضوعشناسی فقه و اخلاق پزشکی برای حل مسایل فقهی و اخلاقی در این عرصه تأکید کرد.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از قم، حجتالاسلام والمسلمین عباسعلی واشیان پیش از ظهر امروز، هفتم اسفند در همایش اخلاق پزشکی در دانشکده پزشکی دانشگاه آزاد اسلامی قم، گفت: در این همایش عنوان شد که نقاط خلأ بسیاری در حوزه فقهی و پزشکی وجود دارد ولی نکته اصلی اینجاست که فقه ما به همه این پرسشها پاسخ گفته و مشکل از اینجا ناشی میشود که چگونه به این پرسشها نزدیک شده و موضوعات را به طور دقیق مطرح کرده و جواب بگیریم.
وی افزود: باید مشکل را در عدم نزدیک شدن حوزه پزشکی به عرصه دین برای یافتن این سوالات جستجو کرد و باید با ارائه دقیق موضوعات، موضوعشناسی دقیقی در این عرصه انجام شود و سوالات یکی یکی پاسخ گفته شود.
مدیرگروه فقه و پزشکی جامعةالمصطفی(ص) بیان کرد: ضرورت پژوهش در حوزه اخلاق پزشکی بسیار مهم است ولی باید دانست که این پژوهشها باید با چه جهتگیریهایی انجام شود.
این مدرس حوزه و دانشگاه با ذکر این مطلب که در این عرصه نظرات متنوعی نیز وجود دارد، عنوان کرد: از آن جمله میتوان به وظیفهگرایی، سودانگاری، فضیلتگرایی و کاربردگرایی اشاره کرد که اسلام همه آنها را با هم ترکیب کرده است.
وی افزود: علم بشری ناقص است و اگر علم به معنای واقعی آن را به پازلی شبیه بدانیم، قطعا بشر هیچگاه توان پرکردن آن را نخواهد داشت و باید علمی الهی به کمک او بیاید.
مدیرگروه فقه و پزشکی جامعةالمصطفی(ص) بیان کرد: کمکگیری هر شاخه علمی از فقه و حقوق و طب و... باعث میشود که علوم کاملتر شده و نگاه درستی به این شاخههای علمی صورت گیرد.
وی گفت: در این بین باید به مؤلفهها و اسناد بالادستی رسید و آنها را ملاک عمل قرار داد؛ مبانی هدفمند از دیگر لزوم پیگیری حوزههای پژوهشی در زمینه اخلاق پزشکی و بهخصوص جراحی است.
واشیان یادآور شد: معرفتشناسی، هستیشناسی رابطه بین جراح و بیمار، مسایل مرتبط با ضمان جراح، محدوده اسباب و همچنین مسایل مرتبط با خطای پزشکی از جمله بایستههای پژوهشی در این عرصه است.
وی در پایان گفت: اصول و قواعدی که در این عرصه وجود دارد شامل قاعده لاضرر و قاعده لاضرار، قاعده حرمت مسلمانان، اصاله البرائه، و... است؛ اصالهالبرائه یعنی اینکه اگر عوارض یک عمل جراحی زیاد باشد، باید بیمار مطلع باشد و بیمار با آگاهی کامل به قبول عمل اقدام کند.
