چارچوبهای سینمای دینی باید اصولی تعریف شوند
گروه هنر: مدرس دانشگاه سبزوار با بیان اینکه چارچوبهای سینمای دینی باید اصولی تعریف شوند، گفت: وجود خط قرمزهای عریض و پررنگ میتواند موجب بستن دست کارگردانان و دلسردی و بیتفاوتی آنها نسبت به این نوع کار در سینما شود.
علی میرقطبی، مدرس دانشگاه در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، شعارزدگی و سطحی بودن اثر را معضلی برای سینمای دینی دانست و گفت: آثار شعارزده و سطحی، سینماها را خالی کرده و خانوادهها را ترغیب به استفاده از شبکههای ماهوارهای میکند و در نهایت خطر بزرگی را برای آینده فیلمهای دینی با محوریت خانواده رقم میزند.
مسئول سابق انجمن سینمای جوان سبزوار در پاسخ به اینکه چرا در سینمای دینی با خانوادههای محجبه که دارای شخصیتپردازی ضعیف از نظر ترکیب رنگ، لباس، سیمای صورت و وضع مالی است، مواجه هستیم، گفت: سینمای دینی گاه ناچار است برای اینکه امکان برگشت سرمایه و بهرهمندی از امکانات دولتی را به منظور توان تداوم تولید داشته باشد به این شیوه عمل کند.
وی ادامه داد: بدین ترتیب اینگونه آثار ما تبدیل به اثری بیخاصیت، ساده پسند و بدون نوگرایی و پویایی میشود، یعنی اثری که شخصیت پردازیهای ضعیف، ترس در استفاده از رنگهای شاد و متضاد و نیز استفاده از لباسهای ناهمگون در آن به چشم میخورد.
میرقطبی اظهار کرد: بیشتر پیروان پیامبران را مردم قشر پایین و کم درآمد تشکیل میدادند که از جان و مال خود در راه اعتلای دین و مذهب مایه میگذاشتند و انگشت شمارند کسانی که ثروت خود را با طیب خاطر در راه دین و مقاصد انبیا صرف کرده باشند.
وجود خط قرمزهای عریض موجب دلسردی کارگردانان میشود
این مدرس رشته عکاسی و فیلمبرداری در دانشگاه حکیم سبزواری با بیان اینکه باید در حوزه ساخت فیلمهای دینی چارچوبهایی تعریف شود، گفت: وجود خط قرمزهای عریض و پررنگ میتواند موجب بستن دست کارگردانان و دلسردی و بی تفاوتی آنها نسبت به این نوع کار در سینما شود.
وی به وجود کارگردانهای صاحب نام در حوزه سینمای دینی و توانایی آنها برای ساخت فیلمهای تأثیرگذار در این عرصه اشاره کرد و افزود: بخش خصوصی هم آثار خوبی همچون روز واقعه و سفیر را در این عرصه عرضه کرده است که باید از سوی مسئولان دولتی حمایت مالی شوند تا حضور آنها تداوم داشته باشد.
خلق آثار شاخص در سینمای دینی با تلفیق مناسب دین و هنر
وی تعامل سازنده دین و هنر را موجب خلق آثار شاخص در حوزه سینمای دینی عنوان کرد و گفت: اگر هنر با دین تلفیق خوبی داشته باشد اثری که در حوزه سینمای دینی خلق میشود ساختهای شاخص و تأثیرگذار همچون فیلم محمد رسول الله(ص) میشود.
میرقطبی با بیان اینکه در نسبت میان دین و هنر، مشکل بر سر کم و زیاد بودن این نسبت نیست، تعامل سازنده و وفاق این دو مقوله را دارای اهمیت دانست و افزود: وقتی قرار است داستانی دینی در حوزه هنر سینما بازسازی شود به پذیرفتن قالبهای سینما نیاز دارد، قالبهایی که حد و مرزهای مشخص خود را دارند.
وی افزود: برای تأثیرگذاری فیلم دینی بر مخاطب و رخنه در دل و روح تماشاگر، داستان دینی باید دراماتیزه و هماهنگ در قالبها و زبان هنر بوده و از تکنیکهای بصری به بهترین نحو استفاده شود تا شیوایی و جذابیت لازم را داشته باشد.
مدیرمسئول آموزشگاه سینمایی بیهقی سبزوار با اظهار اینکه هنر دینی، هنری است که با ترفندها، شیوهها و زبان شیوای هنر در خدمت دین و آموزههای دینی بوده و مبلغ، اشاعهدهنده و تقویت کننده مذهب باشد، گفت: هنر ودیعه ارزشمندی است که خداوند در وجود انسان گذاشته و باید به آن از جمله در حوزه دین و سینمای دینی نیز توجه کرد.
بی مهری به عامل تعیینکننده هنر نقشی مخرب دارد
وی در بخش دیگری از سخنانش با بیان اینکه بی توجهی و بی مهری به عامل تعیین کننده هنر میتواند نقش مخربی داشته باشد، افزود: محدود شدن هنر میتواند منجر به اشاعه دلزدگی، فضای یأس و نومیدی در جامعه و بی هویتی و سردرگمی بین مردم به ویژه جوانان شود.
میرقطبی با بیان اینکه سینما تلفیقی از صنعت و هنر است، افزود: بخش هنری در عرصه سینما نباید کم شود زیرا هر چه هنر کنار رود شعار جای آن را میگیرد و در نتیجه تخریب آثار مؤثر، رشد فعالیتهای زیرزمینی هنری، پناه بردن خانوادهها به ماهواره و دیگر معضلات را به دنبال خواهد داشت.
این مدرس رشتههای عکاسی و فیلمبرداری با اظهار اینکه سینمای دینی مبحث جدیدی نیست، گفت: سینمای جهان سالها قبل تدارک فیلمهای عظیمی بر مبنای قصص کتب آسمانی را دیده بود به گونهای که فیلمهای بزرگی همچون حضرت موسی(ع)، ده فرمان، بن هور، کتاب آفرینش، سلیمان و ملکه سبا و سدوم و گمورا در این زمینه تولید شد.
وی با بیان اینه همزمان با انقلاب اسلامی ایران فیلمهای دیگری همچون عیسی بن مریم(ع) و بعدها مصائب مسیح ساخته شد که بیشتر این فیلمها با استقبال تماشاچی و تضمین گیشه توأم بود، بیان کرد: صحنههای پر بازیگر و میخکوب کننده این فیلمها از جمله صحنه ارابهرانی در فیلم بن هور، شکافتن دریا در فیلم ده فرمان و صحنه کشتی نوح در فیلم کتاب آفرینش هر بینندهای را مسحور و متعجب میکرد.
میرقطبی ادامه داد: شاید آخرین فیلم از این دست، که به طور دقیق با مسائل اسلامی همسویی داشت، فیلم محمد رسولالله(ص) «مصطفی عقاد» بود که پس از انقلاب اسلامی در کشورمان به نمایش در آمد.
وی اظهار کرد: پس از انقلاب اسلامی ایران نیز سینمای کشورمان و به طور عمده سیما فیلم با سرمایهگذاری صدا و سیما فیلمها و سریالهای زیادی با مضامین مذهبی همچون مریم مقدس(س)، ملک سلیمان، ابراهیم پیامبر(ع)، یوسف پیامبر(ع)، مردان آنجلس، امام علی(ع) و ... را با توجه به احساس رسالت خود در این حوزه تولید کرد.
میرقطبی با اشاره به برخی فیلمهای ضعیف که توسط سینماگران نه چندان کارآمد ساخته شد و فاقد عناصر بصری مطلوب و صحنههای جذاب بود، تأکید کرد: برای تقویت سینمای دینی پویا و خلاق باید برنامهریزی شود تا شاهد رونق این سینما در آینده باشیم.
