محل نگهداری مصحف حضرت فاطمه(س)

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن (ایکنا)، حجت‌الاسلام و المسلمین سیدتقی واردی، عضو هیئت علمی مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، در نوشتاری به معرفی مصحف شریف حضرت فاطمه(س) پرداخته که سه بخش آن پیش از این از نظر خوانندگان گذشت و اکنون در ادامه بخش پنجم و پایانی آن که به به محل نگهداری این مصحف شریف اشاره دارد، ارائه می‌شود.
بخش پیشین این یادداشت را در اینجا بخوانید!
در رابطه با اینکه مصحف فاطمه(س) در کجا است و در دست چه کسی نگهداری و محافظت می‌شود، باید گفت: مصحف فاطمه(س) در آغاز تدوین و تألیف، در خانه امیرالمؤمنین علی بن ابی‌طالب(ع) نگهداری می‌شد و در اختیار آن حضرت بود و پس از شهادت آن حضرت، در اختیار امام حسن مجتبی(ع) و پس از شهادت وی، در اختیار امام حسین(ع) قرار گرفت. به همین ترتیب، رسید به حضرت حجت بن الحسن(عج).
این مصحف شریف هم اکنون توسط حضرت حجت(ع) نگهداری شده و توسط ایشان مورد استفاده قرار می‌گیرد و هیچ‌گاه در اختیار نااهلان و نامحرمان قرار نگرفته است. در این رابطه به چند حدیث توجه فرمایید:
1) امام رضا(ع) در حدیثی، علایم و نشانه های امام معصوم(ع) را بیان کرد و فرمود: للإمام علامات یکون أعلم الناس، و احکم الناس، واتقی الناس، واحلم الناس، واشجع الناس، واسخی الناس، واعبد الناس و ... و یکون عنده مصحف فاطمة(س).(1) یعنی یکی از نشانه های امام معصوم(ع)، آن است که مصحف حضرت فاطمه(س) در نزد وی باشد.
2) امام جعفر صادق(ع) در فراز حدیثی فرمود: وان عندنا لمصحف فاطمة(س). (2) یعنی: همانا مصحف فاطمه(س) در نزد ما است.
3) امام موسی کاظم(ع) فرمود: عندی مصحف فاطمه(س)، لیس فیه شیئی من القرآن.(3)
4) ابوبصیر گفت: از امام صادق(ع) شنیدم که می فرمود: ما مات ابو جعفر(ع) حتی قبض-ای ابو عبدالله - مصحف فاطمة(س). (4) یعنی: پدرم امام محمد باقر(ع) وفات نیافت، تا این که مصحف فاطمه(س) را از او دریافت کردم.
5) امام صادق(ع) در حدیثی فرمود: علمنا غابر و مزبور، و نکت فی القلوب و نقر فی السماع، و ان عندنا الجفر الأحمر، و الجفر الابیض . و مصحف فاطمة عندنا و ان عندنا الجامعة ، فیها جمیع ما یحتاج الناس الیه. (5)
در این حدیث، علاوه بر این که امام صادق(ع) انواع علوم و دانش های اهل بیت(ع) را توصیف می‌کند، تصریح می‌نماید که جفر احمر، جفر ابیض، مصحف فاطمه(س) و جامعه در نزد آنان (یعنی امامان معصوم) است.
6) علی بن حمزه گفت: به امام صادق(ع) گفته شد که عبدالله بن الحسن (که از نوادگان امام حسن مجتبی(ع) بود) معتقد است که در نزد او دانش خاصی نیست مگر همان علم و دانشی که در نزد سایر مردم است. فقال(ع): صدق و الله، ما عنده من العلم الا ما عند الناس، ولکن عندنا و الله الجامعة فیها الحلال و الحرام، و عندنا الجفر أفیدری عبدالله أمسک بعیر اومسک شاة، و عندنا مصحف فاطمه(س) ...  . (6)
یعنی: سوگند به خدای سبحان، عبدالله بن الحسن راست گفته است. در نزد او دانش خاصی نیست مگر همان علم و دانشی که در نزد سایر مردم است. ولیکن به خدا سوگند در نزد ما، جامعه است که در او حلال و حرام بیان شده است و در نزد ما، جفر است. آیا عبدالله می داند که جفر در پوست شتر است یا در پوست گوسفند؟ و در نزد ما مصحف فاطمه(س) است...
در این حدیث شریف، امام صادق(ع) بلند پروازی ها و ادعاهای واهی عبدالله بن الحسن و فرزندانش را به باد انتقاد گرفته و گوش زد نموده است که اگر هم می خواهند رهبری مردم و زعامت قیام را بر عهده بگیرند، از اهل بیت(ع) و خاندان عصمت هزینه نکنند. چون آنان، اهلیت چنین مقامی را ندارند. زیرا رهبریت و پیشوایی واقعی مردم بر عهده امام معصومی است که حامل ودایع و اسراراهل بیت(ع)، از جمله مصحف فاطمه(س) باشد.
پی‌نوشت‌ها
[1] من لایحضره الفقیه (شیخ صدوق)، ج 4، ص 419؛ عیون اخبار الرضا ( شیخ صدوق )، ج 1، ص 212
[2] الکافی (شیخ کلینی)، ج 1، ص239؛ بصائر الدرجات ( ابوجعفر صفار قمی )، ص 152
[3] بصائر الدرجات (ابوجعفر صفار قمی)، ص 154
[4] همان، ص 17
[5] روضة الواعظین (فتال نیشابوری)، ص 210
[6] بصائر الدرجات (ابوجعفر صفار قمی)، ص

پایگاه اطلاع‌رسانی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی