
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، قافلهای رفت و ما جا ماندیم، پرستوهایی پر زدند و خدایی شدند و ما نظارهگر محفل عاشقانی که به وصال رسیدند، بودیم.
صدای بال زدنشان فضا را پر کرده بود، عطر وجودشان به مشام میرسید و خاک به خود میبالید که مهمانهایی از جنس نور را به آغوش میکشد.
دنیا کوچک بود برای بالشان، پرواز میخواستند، پروازی که افق را درمینوردد و قانون جاذبه را به هم میریزد، پروازی که فراتر از جو و قانون جاذبه زمینیان است، اینجا جاذبه معنای دیگری دارد، جاذبهای که محو تماشای یار میشوند و دیگر هیچ نمیبینند، آنان پر زدند و پرواز را معنا کردند.
25 خرداد سه پرستوی مهاجر را از حلب به مشهدالرضا(ع) آوردند، مردان دیار عشق که برای دفاع از حرم حضرت زینب(س) به پا خاسته بودند و تا پای جان برای این حرم ایستادند، پیکر شهیدان سیدمحمد مرتضوی، اسماعیل حسینی و جواد رحیمی، مدافعان حرم حضرت زینب(س) پس از حضور در مهدیه مشهد و قرائت زیارت عاشورا بر بالین تابوت این شهدا، توسط همراهان به پابوسی امام رضا(ع) رفتند.
در این میان آوای دختری را میشنیدم که بهانه پدر را میگرفت، همسری که دلتنگ بود، مادری که غم دوری فرزندش اذیتش میکرد و فرزندی که آرام آرمیده بود، گویی با رفتنش چراغی روشن کرده بود برای آنان که جا ماندهاند، راه را نشان میداد و هر که پشت سر این قافله حرکت میکرد، فریاد «لبیک یا زینب(س)» و «لبیک یا حسین(ع)» سر میداد.
امام رضا(ع)، امام غریب و یار دیرینه این شهدا، میزبان ستارگانی میشد که نورشان عرصه زمان را روشن کرده بود، نوری که نشان میداد دینداری و شهادت فقط برای 72 تن از یاران امام حسین(ع) نبوده بلکه امروز نیز عرصه برای اثبات عشق بازی، هموار است.
پیکر پاک این شهدا و تشییعکنندگان پس از زیارت حرم مطهر رضوی بهسمت بهشت رضا(ع) رفتند زیرا خاک آغوش باز کرده بود برای مردانی که مردانه پای دین خویش ایستادند، شهیدانی که جوینده خدا بودند و برای رسیدن به یار خویش از جان گذشتند، آنان که بیحرمتی به خواهر امام حسین(ع) را نپذیرفتند و راه سرور عاشقان را برای مبارزه علیه دشمنان اسلام پیش گرفتند.
این مرغان تسبیحگوی عالم وجود تلنگری زدند به ما که در خواب غفلتیم، برای ما که محرم و صفر عزاداری میکنیم اما یادمان میرود امام حسین(ع) برای دین جنگید نه برای شهرت و ما هنوز در جسم مادی به سر میبریم چون چشمانمان به نور هدایت باز نشده و نمیبینیم که راه شهادت هنوز باز است.
یادمان نرود که ظهور حضرت مهدی(عج) به تأخیر افتاده چون همراهی ندارد و برای قافله خویش، سوارانی میخواهد که از جان خویش بگذرند، آنها که در راه شهادت، مسیر یاران حسین(ع) را بپیمایند.
معصومه فروغ