حفظ و تدبر در قرآن وسیلهای برای رسیدن به حیات قرآنی است
گروه فعالیتهای قرآنی: رئیس اداره قرآن، نماز و عترت اداره کل آموزش و پرورش خراسان رضوی گفت: موضوع حفظ و تدبر هدف نیست، بلکه وسیلهای است که جامعه همراه با آن به یک حیات قرآنی دست یابد که امروزه این حیات در جامعه ما محسوس نیست.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، میکائیل باقری، رییس اداره قرآن، نماز و عترت اداره کل آموزش و پرورش خراسان رضوی، شامگاه اول مرداد در سلسله جلسات هماندیشی قرآن با موضوع «آرمان 10 میلیون حافظ قرآن کریم، نقاط ضعف و قوت» با اشاره به سخن رهبر معظم انقلاب مبنی بر ضرورت تربیت 10 میلیون حافظ قرآن کریم، اظهار کرد: اگر ایشان به چنین موضوعی اشاره میکنند قطعاً همه جوانب آن را سنجیدهاند و نکات لازم را لحاظ کردهاند.
رییس اداره قرآن، نماز و عترت اداره کل آموزش و پرورش خراسان رضوی با اشاره به مدت زمان برای حافظ شدن اظهار کرد: به جز موارد استثنائی، تربیت حافظ حداقل به سه سال زمان نیاز دارد زیرا مقدمه حفظ قرآن، تلاوت و قرائت صحیح آن است.
باقری در ادامه درباره سن و نحوه حفظ اظهار کرد: مطابق با نظر تمام کارشناسان در حالت عادی، بهترین سن برای حفظ قرآن 10 سالگی است، منتهی متأسفانه ما در بعضی موارد با اصرار ناصحیح والدین مواجه میشویم، همچنین برخی اوقات مشاهده شده است که والدین، بچهها را با انگیزههای مالی برای حفظ ترغیب میکنند که این موارد باید در جامعه اصلاح شود.
وی در ادامه به دو بخش آموزش قرآن در مجموعه آموزش و پرورش اشاره کرد که بخش اول در درون کلاسهاست و بخش دوم آموزش در ساعات فوق برنامه تکمیل میشود و گفت: در سال گذشته ما حدود 400 فوق برنامه جهت آموزش قرآن کریم داشتهایم، همچنین برگزاری مسابقات قرآن منطقهای، استانی و کشوری یک فرصت مناسب برای رشد افراد در زمینه حفظ قرآن بوده است.
رییس اداره قرآن، نماز و عترت اداره کل آموزش و پرورش خراسان رضوی با بیان اینکه در جامعهای که به آن تهاجم فرهنگی میشود، هرچه برای قرآن کریم هزینه کنیم، کم است، یادآور شد: موضوع حفظ و تدبر هدف نیست، بلکه وسیلهای است تا جامعه همراه با آن به یک حیات قرآنی دست یابد که امروزه این حیات در جامعه ما محسوس نیست.
وی درباره بهره جستن از تجربیات سایر کشورهای اسلامی در زمینه حفظ قرآن بیان کرد: ما در این زمینه درصدد کار مطالعاتی هستیم، اما معتقدم ما حتی در سطح استان، افراد متخصصی را داریم که چیزی از سایر اساتید کشورهای دیگر کم نمیآورند.
باقری ادامه داد: بر این اساس که اگر فعالان و سازمانهای مرتبط و همسو با موضوع حفظ، اهدافشان را اصلاح کنند و به آن سمت و سوئی خدائی بدهند، یعنی صرفاً آماری نباشد و در این موارد با یکدیگر تجمیع شوند، نیازی به استفاده تجربیات دیگر کشورها نخواهد بود.
