اسلام، دین محبت است
گروه اندیشه: خطیب و کارشناس مسائل مذهبی به نقل از امام رضا(ع) گفت: «محبت کردن به مردم، نیمی از خرد است»، بر همین اساس میتوان گفت که اسلام، دین محبت است و این موضوع از اسباب عاقبت بهخیری قرار میگیرد.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، حجتالاسلام سیدحسین هاشمینژاد، خطیب و کارشناس مسائل مذهبی شب گذشته، 27 شهریور بهمناسبت شب زیارتی امام رضا(ع) در صحن جامع حرم مطهر رضوی به ایراد سخنرانی پرداخت.
حجتالاسلام هاشمینژاد در آغاز سخنانش با اشاره به عبارت قرآنی «مُحَمَّدٌ رَّسُولُ اللَّهِ وَالَّذِینَ مَعَهُ أَشِدَّاء عَلَى الْکُفَّارِ رُحَمَاء بَیْنَهُمْ، محمد فرستاده خدا است و کسانی که با او هستند در برابر کفار سرسخت و شدید، و در میان خود مهربانند (سوره فتح، آیه 29)»، گفت: امام رضا(ع) در حدیثی میفرمایند: «محبت کردن به مردم، نیمی از خرد است»، بر همین اساس میتوان گفت که دین اسلام، دین محبت است و این موضوع از اسباب عاقبت بهخیری قرار میگیرد.
وی همچنین به نقل از امام علی(ع) اظهار کرد: «هر کس که به مردم احسان کند و خیر برساند عواقب کارش زیبا شده و راههای زندگی برایش سهل میشود»، بنابراین میتوان نتیجه گرفت که یکی از آثار محبت کردن به مردم، غفران گناهان است و این میسر نمی شود مگر با خدمت کردن به آنها.
خطیب و کارشناس مسائل مذهبی با اشاره به آیه 133 سوره آل عمران «وَسَارِعُواْ إِلَى مَغْفِرَةٍ مِّن رَّبِّکُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمَاوَاتُ وَالأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِینَ، و براى نیل به آمرزشى از پروردگار خود و بهشتى که پهنایش [به قدر] آسمانها و زمین است [و] براى پرهیزگاران آماده شده است بشتابید»، عنوان کرد: امام صادق(ع) یکی از اسباب مغرفت انسانها را محبت کردن مردم به یکدیگر میدانند که متأسفانه این نیاز اجتماعی بین مردم کمتر احساس میشود زیرا هم در آیات و هم در روایات آمده است که در روز قیامت گروهی بر با چهرهها، لباسها و مرکبهایی از جنس نور وارد سرای آخرت میشوند، چون این افراد در دنیا به خاطر خداوند متعال یکدیگر را دوست داشته و به هم محبت میکردند.
وی در ادامه با بیان اینکه دیدار یک فرد مؤمن، موجب آمرزش و غفران الهی میشود، ابراز کرد: علاوه بر محبت انسانها و مؤمنین به یکدیگر، محبت به حیوانات هم اسباب غفران خداوند را فراهم میکند؛ شیخ حسن نجفی، صاحب کتاب جواهرالکلام در جلد 31 این کتاب در باب نفقه بهائم به نقل از پیامبر(ص) آورده است: «در شب معراج به زن برخورد کردم که در این دنیا آلوده به گناه و اهل معاشرت با حرام بوده است، حضورش در بهشت مایه تعجب من شد؛ وقتی که از خداوند علت این حضور را پرسیدم، جواب آمد: روزی این زن در صحرایی به سگ تشنه برخورد کرد و چون دلو آب در نزدیکیاش پیدا نکرد لباسهایش را از تنش بیرون آورد و آنها را به چاه آب انداخت و چکیده و عصاره آن را به این حیوان داد و آن سیراب شد، به همین جهت خداوند گناهانش را بخشید»
حجتالاسلام هاشمینژاد با اشاره به عبارت «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ» گفت: این جمله سرآغاز رحمت است و به همین جهت، هم قرآن کریم با این عبارت آغاز میشود و هم اگر ما کار دیگری را میخواهیم آغاز کنیم باید از این عبارت استفاده کنیم، زیرا رحمت خداوند به دو نوع عام و خاص و تقسیم میشود؛ رحمت عام همان نعماتی است که هم شامل انسان و هم سایر موجودات میشود اما رحمت خاص، رحمتی است که فقط ویژه مؤمنان است و بس.
وی با بیان اینکه امام رضا(ع) مظهر رحمانیت و رحیمیت خداوند است، تأکید کرد: فیض عنایت حضرت علیبن موسیالرضا(ع) به همگان، حتی مأمون هم میرسد؛ روزی او خطاب به امام هشتم عرضه داشت که من کنیزی دارم و هر بار که از او باردار میشوم او فرزندش را سقط میکند از ما تقاضا دارم دعایی کند که از او فرزندی داشته باشم، زیرا من او را خیلی دوست دارم، امام هشتم فرمود: «تو از او فرزندی خواهی داشت که از دست راست و از پای چپ، انگشت اضافهای خواهد داشت و شبیهترین افراد به مادرش خواهد بود».
خطیب و کارشناس مسائل مذهبی در ادامه اظهار کرد: همچنین در کشمیر، روزی پیرمرد نابینایی به نام ملا ابراهیم اعمی به یکی از دوستانش، که عازم شهر مشهد بود، تقاضا میکند که مقداری از قبار حرم مطهر رضوی را جهت شفای چشمانش برایش از آنجا بیاورد، اما آن فرد هنگام بازگشت از مشهد این موضوع را فراموش میکند و با توسل به حضرت رضا(ع) مقداری از خاک باغچهاش را برمیدارد و به ملا ابراهیم اعمی میدهد، وقتی که ملا ابراهیم این خاک را به چشمانش میمالد چشمان او شفا پیدا میکند.
